[Verhaal] I love you. {16 (in de Derde Wereldoorlog)/Annabella Vanderbilt}

Het spijt me heel erg dat het zo lang heeft geduurd voordat er een vervolg op ’16 (in de Derde Wereldoorlog)’ en ‘The Life of Annabella Vanderbilt’ is gekomen, maar het kostte wat tijd om de verhalen bij elkaar te voegen, te herschrijven en alles aan te passen en ik had de laatste maanden totaal geen inspiratie… Sorry!

Als je één of beide eerdere verhalen hebt gelezen zal je wel wat herkennen, maar het is toch wel veel aangepast. Als je het vervolg op 16 (in de Derde Wereldoorlog) wilt lezen kan je Je t’aime & Te amo overslaan.

Je t’aime 1/2
Ik schrok wakker door de harde ringtone van de iPhone op mijn nachtkastje. Shit, het was al elf uur geweest, en ik had om half twaalf een fotoshoot. Misschien was het uitgaan van gisterenavond toch niet zo’n goed idee geweest. Het was Brian.
‘Hey schat, ben je er klaar voor?’, zei hij.
Ik begon te lachen. Vrij ironisch dat ik me al wekenlang druk maakte over deze fotoshoot over tienermeiden in New York voor Cosmopolitan maar er nu als een drugsverslaafde dakloze uitzag.
‘Je bent toch niet uitgeweest gisteren?’, hoorde ik Brian verbaasd.
‘Wel dus’, zei ik, waarnaar Brian een paar seconden lang stil bleef. ‘Je hebt me wakker gebeld’.
‘Vanessa! Spring uit bed en neem een douche!’, zei hij gestrest, waarnaar hij - waarschijnlijk voor mijn eigen bestwil - ophing.
Ik besloot zijn orders maar uit te voeren en sprong onder de douche. Nadat alle dranklucht uit mijn haren was en mijn gebleekte tanden weer glommen, had ik nog maar vijf minuten over. Hopelijk was er een visagist en haarstylist aanwezig, want verder dan het aantrekken van een designeroutfit kwam ik niet voordat de bel ging. Er kwam een heel team van Cosmo binnen en terwijl wallen door de visagiste weggewerkt werden en mijn haren werden gekruld werd ik geïnterviewd. Nadat de vragen waren gesteld was het tijd voor de shoot.
’s Avonds zouden we bij Isabella chillen met onze vriendengroep, die bestond uit elf jongens en meiden. Ik trok een rood jurkje aan van Miu Miu, met een sexy open achterkant en zwarte suède pumps van Christian Louboutin er onderaan. Ik maakte in de spiegel een foto van mijn outfit en stuurde die naar Kendall en Isabella. Kendall was een knap meisje van negentien met lang, stijl donkerblond haar en blauwe ogen. Af en toe deed ze modellenwerk, voor onder meer Rimmel. Terwijl ik mijn haren, waar normaal een slag inzat, aan het stijlen was kreeg ik een berichtje terug van haar.
‘Supermooie jurk schat!’, stuurde ze.
‘Dankjewel lief, wat trek jij vanavond aan?’
Ze stuurde me een foto terug van zichzelf in een Gucci jurkje, met glimmende nude pumps eronder. ‘Je ziet er geweldig uit, ik hou van die schoenen’, stuurde ik terug.
Ze bedankte me en ondertussen kreeg ik een berichtje terug van Isabella.
‘Heel mooi lieverd! Ik weet nog steeds niet wat ik aanmoet…’
‘Dankjewel, je hebt toch wel een leuk jurkje? Doe anders dat zwarte jurkje van Helmut Lang aan, met die open rug? En dan rode hakken eronder’
‘Goed idee ness, dat doe ik! Thanks!’ reageerde ze.
Emma en Oliver deden - zoals altijd - weer ongelooflijk klef na een paar glaasjes, maar daar konden we allemaal wel om lachen. Axelle was de enige die uiteindelijk echt wasted was. Rond een uur of zes werd ik opgehaald door Tom, mijn au pair en ook een beetje beveiliger. Ik was pissig dat hij me niet later op wilde halen, omdat de rest ook nog niet naar huis hoefde, maar het waren de regels van mijn ouders. Ik vond het belachelijk dat ze regels hadden opgesteld terwijl ze er niet eens waren om ze uit te voeren, maar ik kon er niks aan veranderen. Om half zeven lag ik in mijn bed en stuurde ik Isabella een berichtje.
‘Is de rest er nog?’ vroeg ik haar.
‘Hee schat lig je al in je bed? Alleen Jacob, Emma en Oliver zijn er nog. E en O zijn naar boven gegaan en Jacob is even naar het toilet’, stuurde ze me.
‘OMG je bent alleen met Jacob!’, stuurde ik haar. Jacob was bijna even knap als Oliver. Lichtbruin haar, bruine ogen en een perfecte lach.
‘En ja, ik lig al in bed’, stuurde ik een paar seconde later.
‘Jaaaa ik hoop echt dat het iets wordt tussen ons vanavond!’
Ik stuurde, ‘Ik ook lieverd, succes en veel plezier met ‘m hé’. Ik wist dat ze zenuwachtig zou zijn, maar als ze zichzelf bleef zou het blauwtje vast wel meevallen, dacht ik. Ik voelde me eigenlijk een slechte vriendin om dat te denken, maar ik wist dat het echt niks tussen ze ging worden. Ze bedankte me en ik zag dat ze offline ging. Ik legde mijn iPhone op mijn nachtkastje en besloot te gaan slapen.
Het eerste wat ik zondagochtend deed was een berichtje naar Isabella sturen, om te vragen of het gisteren nog leuk was geworden met Jacob.
Ze antwoordde, ‘Nee het was eigenlijk niet zo leuk meer’
Ik vroeg me af wat er gebeurt was en vroeg of ze het wilde zeggen.
Ik schrok van haar reactie. ‘Ik wilde hem zoenen en ik dacht dat hij dat ook wilde, maar toen zei hij opeens dat hij verliefd is op jou’.
Eigenlijk vond ik het wel een compliment dat zo’n knappe jongen verliefd op me was, maar dat kon ik natuurlijk niet tegen Isabella zeggen. ‘Ik vind het superrot voor je Iesje, maar ik ben echt niet op Jacob… Ik ben nog steeds superverliefd op Brian, ook al zit die nu in Afrika’. Toen ze na een paar minuten nog niet gereageerd had, maar wel online was, vroeg ik of ze boos op me was.
‘Ja.’, antwoordde ze. ‘Je flirt met iedereen ness.’
‘Hoezo dat?’
‘Dat weet je echt wel. Je zorgt er altijd voor dat JIJ de meeste aandacht krijgt.’
Ik begon te lachen. Dat Isabella niet wist hoe ‘flirten’ werkte betekende nog niet dat ik dat niet mocht doen.
Vrijdagavond hield Nathan een feest voor zijn negentiende verjaardag. Het begon vrij rustig, maar later op de avond werd het steeds drukker, werd de muziek luider en werden de mensen losser. Ik merkte dat Jacob steeds dichter tegen me aan ging dansen. Hij bleef, tot mijn ergernis, steeds bij me in de buurt. Isabella keek me jaloers aan en ik ging naast haar bij de bar staan.
‘Gaat het wel lieverd?’, vroeg ik haar.
‘Flikker toch op Vanessa’, zei ze, waarnaar ze naar de hal liep. Ik keek haar na en dacht dat ze naar huis zou gaan.
‘Ness’, hoorde ik naast me. ‘Gaat Isa al?’, zei Nathan tegen me.
‘Ik denk het wel, ja.’
‘Waarom dan? Ze leek bedroefd vanavond…’
‘Sorry, ik kan het je niet vertellen. Gewoon zo’n meidending.’, zei ik, zo nonchalant mogelijk.
‘Oh, oké. Jammer dat ze verdrietig is.’, zei hij, waarnaar hij wegliep.
Ik vroeg me af hoeveel hij eigenlijk om Anne Fleur gaf, maar besloot er verder niet op in te gaan. Ik ging op de bank achterin de kamer zitten en stuurde Isabella een berichtje toen ik zag dat ze een paar minuten geleden nog online was geweest.
‘Lig je al in bed schat? Hoe gaat het met je?’, stuurde ik.
Ik opende twitter en las een tweet van Nathan; ‘Genieten van mn verjaardag, geweldige vrienden’.
Ik retweette hem en opende mijn WhatsApp weer. Ik zag dat Anne Fleur online was geweest maar ze had niet gereageerd. Ik baalde, maar vond eigenlijk dat ze zich aanstelde. Het was immers niet mijn schuld en ik had nooit met Jacob geflirt omdat ik wist dat zij hem al lang leuk vond én ik had zelf Brian natuurlijk al. Jacob kwam naar me toelopen, duidelijk aangeschoten, en legde zijn hand op mijn been.
‘Hoe gaat het, beauty?’ zei hij, op een onserieuze toon.
‘Geweldig’, reageerde ik snel en ik stond op. Ik liep naar de toiletten maar zag dat Jacob achter me aan liep.
‘Ik laat je niet alleen, hoor’ zei hij.
Ik lachte naar hem, in de hoop dat hij weg zou gaan.
Toen hij niet weg wilde gaan riep ik Nathan en zei dat hij hem maar even bezig moest houden. Nathan kon erom lachen en ik ging naar het toilet.
Toen ik uit het toilet kwam vloog Jacob op me af en gaf me een knuffel. Ik probeerde me eruit te wurmen maar het lukte niet. Doen Nathan hem eindelijk van me af had getrokken wilde hij me op mijn voorhoofd kussen, waar ik nog net aan kon ontsnappen. Hij was duidelijk aangeschoten. En hij vond me duidelijk leuk. Het was half zes en ik was alleen over met Jacob en Nathan. Ik hielp Nathan mee met het opruimen en werd om zes uur opgehaald door Tom.
Zaterdag besteedde ik vooral aan het inpakken van mijn laatste spullen en het maken van huiswerk. Volgende week zou ik met mijn vader naar Parijs vliegen. Maandagochtend was het eindelijk tijd om mijn vader weer te zien. De privéjet zou landen op het vliegveld een paar honderd meter achter ons huis rond twee uur ’s nachts. Het was ongeveer acht uur vliegen tot Parijs, dus zouden we rond tien uur aankomen. Helaas zou papa om elf uur een zakelijke afspraak hebben, maar hij zou de andere dagen ‘volledig tot mijn beschikking staan’, zoals hij het zelf noemde. Ik had maar een paar uur kunnen slapen en trok slaperig mijn reisoutfit aan; een zwarte jumpsuit met lange mouwen en tot aan mijn enkels. Hij was gemaakt van een heerlijk zachte stof. Daaronder droeg ik witte sneakers van Saint Laurent en voor mijn handbagage gebruikte ik mijn Gucci tas. Ik deed geen make-up op en om mijn enorme wallen te verbergen – die ik mede had opgelopen door het feest van zaterdag en het vroege opstaan om huiswerk te maken – droeg ik een bruine aviator zonnebril. Ik plaatste nog even een tweet met “off to the city of love! #paris” en daarna werd er aangebeld door mijn vader. Ik rende naar beneden met mijn handtas en Tom had mijn koffer al bij de deur gezet.
‘Papa!’ riep ik toen ik – eindelijk – beneden stond en ik vloog hem in zijn armen. Hij knuffelde me en zei dat we snel moesten gaan. Zijn koffers zaten al in het vliegtuig en die van mij wilde Tom, die ook meeging om ons te beveligen, wel dragen.
Aangekomen in Parijs gingen we met een taxi naar een exclusief vijfsterren hotel toe, midden in het centrum aan een zijstraat van de avenue des Champs-Élysées. We werden verwelkomd met een glas champagne – voor mij alcoholvrij – en onze koffers werden naar boven gebracht. Daarna moest mijn vader naar zijn afspraken in La Défense – de grootste kantorenwijk van Europa –, en hij zou pas laat terug zijn. Ik vond het jammer om hem nu al weer te moeten missen maar ik hoopte dat de volgende vier dagen leuk zouden zijn. Hij verliet de uitzonderlijk grote hotelkamer en ik bleef alleen achter, niet wetend wat ik vandaag zou moeten doen. Tom zat in een kamer een paar etages hoger, speciaal gemaakt voor bodyguards en andere ‘bedienden’ die niet zo’n grote kamer hoefden te hebben. Ik wist niet of ik hem moest vragen iets met me te gaan doen, alhoewel hij sowieso met me mee zou moeten, wat ik ook besloot te gaan doen. Ik pakte mijn koffer uit en trok schone kleren aan. Ik koos voor een onopvallende outfit; een simpel grijs shirtje van D&G met opdruk, donkerrood leren jasje, een witte broek met ritjes en sneakers. Ik deed wat make-up op, maar mijn zonnebril hield ik op om de wallen een beetje te verbergen. Mijn bruine haren liet ik los hangen. Je kon ontbijten in het hotel tot half elf, dus pakte ik de lift en klopte ik bij de kamer van Tom aan.
‘Ik ga naar de ontbijtzaal’, zei ik.
‘Dan zal ik maar meegaan hé’, zei hij lachend.
Hij liep met me mee naar de luxe eetzaal en we ontbeten samen. Ik vroeg aan hem wat hij wilde gaan doen omdat ik nog steeds niks bedacht had.
‘Tja, misschien kunnen we gewoon een stadswandeling maken? En wat shoppen?’
Ik zei dat ik het goed vond, ik had eigenlijk niet echt een idee wat we anders konden doen. Misschien zouden we de toeristische trekpleisters van de stad – zoals de Eiffeltoren, de Arc de Triomphe, het Louvre en de place de la Concorde – ook nog tegenkomen tijdens onze wandeling.
Ik zag dat ik een berichtje kreeg op mijn iPhone. Van Jacob.
‘Sorry voor hoe ik me heb gedragen zaterdagavond, schat. Ik was een beetje aangeschoten. Ik hoop dat je het me vergeeft, ik vind je echt leuk…’
Ik slikte even en besloot raad te vragen aan Tom; ‘Wat zou jij doen als je een vriend had die verliefd was op een meisje, maar dat meisje vertelde jouw vriend dat ze op jou was? En als jij ook op haar was, terwijl je al een vriendin had, maar die in het buitenland was?’
Hij dacht even na over wat ik zei, het klonk ook ietwat gecompliceerd, en antwoordde toen; ‘Ik zou waarschijnlijk niet met haar gaan, omdat ik dan een vriend zou verliezen. Het ligt eraan hoe goed ik met hem bevriend ben en hoe vaak ik hem zie… En ik zou het uitmaken met mijn huidige vriendin’.
Ik bedankte hem voor zijn antwoord en dacht na over Isabella; ik zag haar bijna elke dag, ze was bijna familie van me, mijn beste vriendin… Nee, dat kon ik haar niet aandoen. Onze hechte band opgeven voor een jongen zou helemaal verkeerd zijn.
‘Waarom wil je dat eigenlijk weten, Vanessa?’, vroeg Tom. ‘Zit je zelf in die situatie?’.
Ik wist niet zeker of ik het wel moest zeggen, maar het floepte uit mijn mond; ‘Eigenlijk wel ja…’
Het was onverwacht gezellig om met Tom door Parijs te lopen. We praatte over allerlei dingen en hij leek erg geïnteresseerd in me. Na wat vragen kwam ik erachter dat hij 25 jaar oud was. Ik vroeg me af waarom iemand van 25, met nog een heel leven voor zich, beveiliger en au pair zou willen worden van een zeventienjarige. Misschien gewoon vanwege het hoge loon?
’s Avonds gingen we terug naar het hotel om ons om te kleden en trok ik een net zwart jurkje met diamanten aan. Daarna gingen we samen uit eten bij een heerlijk exclusief restaurant en we begonnen het steeds gezelliger te krijgen. Hij bleek single te zijn en mijn beveiliger geworden omdat hij in Nederland geen baan kon vinden. Hij bleek toch wel ooit heimwee te hebben, wat ik niet van zo’n stoere man verwachtte, vooral naar zijn ouders.
‘Misschien kan je ze in de zomer wel een keer bezoeken?’ zei ik.
‘Ik kan jou toch niet alleen laten?’ lachte hij. ‘Soms voel ik me net je babysitter’.
‘Natuurlijk wel, we kunnen toch voor een paar weken een andere beveiliger inhuren’, zei ik, een beetje geïrriteerd, hij deed net alsof we hem 24/7 nodig hadden.
‘Zou kunnen…’, zei hij lachend.
Terug in het hotel zag ik dat ik nog meer berichtjes ontvangen had van Jacob.
‘Waarom reageer je niet Vanessa?’
Ik antwoordde met tegenzin; ‘Ik vergeef je voor zaterdagavond, oké?’
‘Zullen we een keer wat gaan drinken? Of naar de bios?’
‘Ik ben nu in Parijs, we zien wel’, stuurde ik terug. Hij bleek mijn ‘subtiele’ hints om het gesprek af te kappen niet te begrijpen. Isabella had nog steeds niet op me gereageerd, dus stuurde ik haar een vraagteken.
Rond elf uur besloot ik me maar klaar te gaan maken voor mijn bed, helaas was mijn vader er nog steeds niet. Gelukkig hadden we beiden een eigen slaapkamer en eigen badkamer, alleen de ‘woonkamer’ moesten we delen. Ik deed de deur van mijn slaapkamer dicht kleedde me om, vlocht mijn haar en legde alvast een outfit voor morgen klaar. Daarna ging ik in bed liggen en sliep – gelukkig – snel.

:upside_down_face:

team Brian. als die zelf inmiddels al niet is vreemd gegaan :cold_sweat:

Leuk! Ik ga proberen te volgen!