[Verhaal] How I ruined my life

My first story :grin: Tips en kritiek is altijd welkom! I hope you like it!

‘Denk jij dat je wordt uitgenodigd?’ Maddy en ik kijken naar Joe, die net als ieder jaar zijn uitnodigingen voor het feest uitdeelt. Hij kiest alleen de coole kinderen, zoals Laura uit de derde en Niels, uit de vierde. Wij zijn brugklassers, en die worden nooit uitgenodigd. ‘Nee, ik denk het niet. Het zou wel cool zijn.’ We kijken naar hoe sommige meiden gillend de uitnodiging aannemen. Als Joe nog maar twee enveloppen in zijn hand heeft, zeg ik: ‘Kom, we gaan. De les begint over vijf minuten!’ Ik probeer Maddy mee te trekken, maar ze blijft staan. Ik zucht en blijf kijken. Joe geeft een envelop aan Jason, iemand uit de tweede. ‘Kom nou, we komen zo te laat, hoor!’ Ik draai me om en wil weglopen, als Maddy mijn arm beetpakt en fluisterd: ‘Cat, hij komt naar ons toe!’ Ik lach nep. ‘Hahaha, heel grappig. Ik ga.’ ‘Nee, ik meen het! Kijk dan!’ Maddy klinkt heel paniekerig, dus ik draai me om. ‘Wat?! Je hebt gelijk!’ Joe komt recht op ons af. Als hij vlak voor ons staat. Strekt hij zijn arm uit, met een envelop. ‘Hier, Maddy, voor jou.’ Met trillende armen pakt ze de envelop aan. ‘Da… dankje.’ stottert ze. ‘Is goed, bye!’ Joe loopt weg. Ik blijf stokstijf stilstaan. Ik kan mezelf wel wurgen! Waarom Maddy wel, en ik niet?

leuk, gewoon verder schrijven. : )

ik vind het trouwens wel fijner om te lezen als het niet schuin getypt is.

Oke, ik zal er aan denken :grin:

Dan begint Maddy te gillen. ‘O my god, ik ben uitgenodigd! Is dat niet gaaf, Cat?’ Ik ben nog steeds in shock. ‘Cat, gaat het wel?’ Ik knik. ‘Maar, het is zo cool! Ik moet naar de stad om wat leuks te kopen. Wat zal ik aan doen? Een jurk? Of…’ De rest hoor ik niet. Ik loop naar binnen en probeer mezelf gerust te stellen.
Aan het einde van de dag, ga ik gelijk naar mijn fiets toe en race ik weg. De hele tijd heb ik Maddy’s praatjes moeten aanhoren. Ze heeft wel dertig keer gevraagd wat ze aan moest trekken. Eigenlijk kan ik het nog steeds niet geloven. Toen Joe naar ons toe kwam had ik gehoopt dat hij de uitnodiging aan mij zou geven. Ik gun het Maddy wel, maar ik zou willen dat hij mij zou uitnodigen.
Opeens hoor ik achter me Maddy. ‘Hoi! Waar was je nou?’ Ik eh…, ik moet snel naar huis. Ik moet bio nog afmaken.’ ‘Oooh, ik dacht al dat je jaloers was!’ Ze lacht. Ik lach mee. ‘Maar, ik kan morgen niet meefietsen, goed? Laura heeft me uitgenodigd om met hun mee te fietsen.’ Ik verslik me. ‘O, ja, is goed hoor.’ zeg ik snel. We komen aan bij mij huis. ‘Tot morgen!’ roept Maddy. ‘Ja, doeg!’ roep ik zacht terug. Als Maddy wegfiets, maak ik de deur open en stap naar binnen.

verder

verder!

Verder! Leuk geschreven!

verder!

verder !

Bedankt voor de reacties!

Ik gooi mijn jas over de kapstok en stap de kamer binnen. ‘Hi mam!’ zeg ik zonder te kijken, terwijl ik de kamer binnenloop. In de keuken pak ik limonade en loop naar de bank. ‘Mam!’ schreeuw ik. Mijn moeder zit op de bank, te zoenen met de buurman. Van schrik laat ik mijn glas vallen. Hij klettert op de grond. ‘Hoi liefje.’ zegt mijn moeder met dubbele tong. Henk, mijn buurman kijkt mijn moeder verliefd aan en dan zoenen ze verder. Ik ren naar buiten terwijl ik mijn jas mee gris. Ik spring op mijn fiets terwijl ik Maddy probeer te bellen. Maar nee, ik krijg voicemail. ‘Shit!’ roep ik. Ik fiets knoerthard verder. Als ik bij Maddy ben, gooi ik mijn fiets op de grond en bel aan. Haar moeder doet open. ‘Hallo Cat, Maddy is met Laura naar de stad. Kan ik wat doen?’ ‘O… nee, laat maar zitten.’ Ik pak mijn fiets op. ‘Dag!’ roep ik terwijl ik wegfiets. Opeens moet ik huilen. Gewoon van alle ellende. Ik heb geen idee waar ik naartoe moet. Uit wanhoop fiets ik naar het park. Ik zet ,'n fiets in het rek en ga op een bankje zitten. Opeens wordt er op mijn schouder getikt. Ik draai me om…

leuk stukje! (:

Ik mag maddy nu al niet.

Verder!

verder je schrijft goed!

Het lijkt een beetje gehaast geschreven, er gebeurt veel in een alinea, dit kan natuurlijk ook aan mij liggen.
Schrijf graag verder!

Ja, ik heb hetzelfde als Swampman, maar ik vind het wel heel goed! Er gebeurt wel veel in een alinea, misschien moet je proberen met freeze-stukjes te werken, de spanningsbogen lukken in ieder geval super! Ik zit helemaal van, Oooh, wat gaat er gebeurenn!

Laatste stukje voor vandaag : )

Ik kijk recht in het gezicht van Jolie. ‘Cat, gaat het wel? Je ziet er overstuur uit.’ Jolie zit in de tweede, zij is ook uitgenodigd. ‘Ja, nou, nee.’ Ik kijk haar aan en zucht. Dan vertel ik haar alles. Over Maddy, en mijn moeder, over dat ik jaloers ben en dat ik het stom vind van Laura. Ik heb geen idee waarom ik het haar vertel, maar ik voel me opgelucht. Ik durf Jolie niet meer aan te kijken, dus kijk ik maar naar mijn all stars. ‘Ik snap wel dat je jaloers bent op Maddy, maar je moet je niet te veel van dat feest voorstellen. Het is gewoon een danceparty, het enige bijzondere is Joe. Daarom wil iedereen ook naar dat feest.’ Ik glimlach, eigenlijk is dat ook zo. ‘Iedereen is gewoon verliefd op Joe, nou ja, behalve de jongens. Jij toch ook?’ Ik denk na. Volgens mij wel. Ja toch? ‘Ik denk het.’ zeg ik zacht. ‘En, cut!’ klinkt het uit de bosjes. Ik spring op en kijk achter me. Er komen jongens uit de bosjes, en eentje met een camera. Ik gil en wil naar mijn fiets rennen. Maar ze grijpen me vast. ‘Laat me los!’ roep ik. Jolie kijkt me gemeen aan. Ik trap tegen het kruis van een jongen en bijt in een hand. Ik ruk me los, en ren weg. Weg van hier, kan ik alleen maar denken…

ah meer ;o

verder! Nog 1 laatste stukje omdat ik nog niet jarig ben!

Ik vind dat er iets té veel gebeurd in een stukje.