[verhaal] Hoe ik langzaam kapot ga.

Omdat de laatste tijd veel andacht wordt besteed aan Pro-Ana, dacht ik erover om een verhaal te maken over een 14 jaar oud meisje dat anorexia krijgt.
Een deel van dit verhaal is echt gebeurd.

Het gaat dus over Amanda, 14 jaar en erg onzeker over haar uiterlijk.
Dan komt ze op internet een Pro-Ana site tegen. Je raadt dus al wat er daarna gebeurd.
Amanda’s ouders zijn erg rijk. Bijna nooit thuis.
En de mensen die bij hun thuis werken, merken er eigenlijk niets van…

nou, moet ik het posten???

lijkt me mooi
alleen hoort dit niet onder schrijfsels???

misschien moet je eerst even wat meer posten:)

Nou lijtk me leuk=]; posten

Er zijn al best wel veel verhalen over anorexia…

Hij wenkt me. Ik voel de vlinders in mijn buik omhoog komen, langzaam loop ik naar hem toe. Over het strand, naar het water. Ik voel me zo goed!
Hij pakt mijn hand vast, en fluistert de meest liefe woordjes in mijn oor.
Ik voel hoe hij dichterbij komt, ik voel zijn lippen…

Now it’s raining more than ever. Know that we’ll still have each other. You can stand under my umbrella. You can stand under my umbrella, ella, ella, ey, ey, ey.

‘‘O, nee kom op zeg!’’ boos drukt Amanda haar wekker uit, weer is het Rihanna die haar uit haar slaap wekt. ‘‘Moet het per se NU ochtend zijn?!’’
‘‘Amanda? Ben je wakker?’’ klinkt het van beneden. Het is Suzie, Amanda’s Nanny.
‘‘Jaaa! Jammer genoeg wel.’’
‘‘Oké, schiet je op, dan kan je nog met je ouders ontbijten.’’
Opgewonden rent Amanda naar haar badkamer, het is voor het eerst dat ze met haar ouders aan tafel kan zitten. Vroeger moest ze het doen met de saaie 'dag’verhalen van Suzie. Nu kan ze horen wat haar ouders meemaken.
Als ze klaar is met douchen rent ze naar haar inloop kast en pakt er een G-star skinny uit. Met een Only shirtje en een brede heup riem van Pieces is het een leuke outfit.
Als haar haren en make-up zijn gedaan door de visagist, die ze met haar moeder deelt, loopt ze naar beneden.
‘‘Goedemorgen.’’ groet Suzie in de hal.
‘‘Lieverd, lekker geslapen?’’ het is haar vader.
‘‘Eh… Ja hoor pap.’’
‘‘Goedemorgen schat.’’ haar moeder zit druk te bellen aan de telefoon, en haar vader vindt de krant blijkbaar belangerijker dan zijn enige dochter.

dat was ff t eerste stukje… moet ik verder?:face_with_raised_eyebrow:

VERDEEER<3

more!!

ik wil ook een visagist!

verder

visagist?
oh luxe :stuck_out_tongue:

maar leuk verhaal ik zou verder gaan

leuk om die positiefe reacties te zien, maar ik ga pas morgen verder(moet nu van de pc af…)
:grinning: XxX :grinning:

zekerr doorgaan (A) ik ben nu echt nieuwschierig :blush:

verderrrrr!

Ik ga het verhaal verder maken in de ik-vorm, dat schrijft beter :grinning:

‘‘Amanda, de limousine staat klaar.’’ het was Suzie.
‘‘Lieverd, waar ga je eigenlijk heen?’’ vroeg mijn vader.
Eindelijk keek hij eens op van zijn krant, voor het eerst deze ochtend.
‘‘Naar school, pap.’’ antwoordde ik terwijl ik mijn melk opdronk.

‘‘Kunnen we even langs Monique gaan?’’ vroeg ik aan de chauffeur.
‘‘Tuurlijk. Zeg, hoe gaat het met Milan?’’ Milan was de jongen die ik leuk vond en mijn chauffeur wist dat natuurlijk.
‘‘Milan, hij heeft eergister een zusje gekregen, zullen we vanavond langsgaan met een kado?’’ vroeg ik.
‘‘Is goed. Kijk! Monique staat al op je te wachten. Wist ze dat we gingen komen?’’
‘‘Eh… ja? Hai Monique!’’ riep ik zodra de deur werd opengegooid.
‘‘Ha, daar hebben we Milan’s toekomstige vrouw!’’
Opeens ging mijn mobiel.
'‘Over Milan gesproken, dit is ‘m.’’

‘‘Hai Milan!’’
‘‘Hey Amanda.’’
‘‘Alles goed?’’
‘‘Ja hoor, alleen ik vroeg me af of je even kon langskomen, mijn fiets is namelijk kapot. Als je al op school bent dan hoeft het niet hoor, alleen als je in de buurt bent.’’
‘‘Nou we rijden net je straat in.’’
‘‘Tof, je bent echt een schat, ik kom eraan!’’

‘‘Hij zei dat ik een schat ben!’’ gilde ik tegen Monique.
‘‘Duh! Sorry hoor maar dat zal ik ook zeggen als je mij kwam ophalen.’’

---- srry, ik moet ff naar de winkel, ik maak dit stukje zometeen af :grinning:

jeej! snel terugkomen aub!!
we want more!!

Verder!!! :grinning:

Kben weer teruug :stuck_out_tongue:

‘‘Dus hij bedoelt er niks mee?’’ vroeg ik een beetje teleurgesteld.
Gelukig kon Monique de vraag niet beantwoorden want voor de tweede keer deze ochtend zwaaide de deur open, alleen nu kwam de liefde van mijn leven binnenstappen in een Bjornborg shirtje en een G-star broek.
Wat heeft iedereen toch met G-star? Monique droeg ook al zo’n broek, alleen zij had een skinny model. Net als ik.
‘‘Goeiemorgen Dames.’’
‘‘Goeiemorgen Milan!’’
‘‘Hai Milan.’’
En natuurlijk zei de chauffeur:’‘Milan, hoe heet je zusje?’’
‘‘Mijn zusje? Ze heet Allisa.’’
‘‘Wauw! Mooie naam! heb je een foto?’’ vroeg ik.
‘‘Ja.’’ hij haalde zijn mobiel uit zijn broekzak en liet mij en Monique de schatigste babyfoto zien.
‘‘Wat lief!’’
‘‘Aaah… So cute!’’
''Haha, ja he." ik zag dat Milan een beetje blooste. Hij is net zo cute als zijn zusje.

Toen we bijna bij school waren riep Monique dat ze naar de W.C. moest en rende, zonder haar tas te pakken naar buiten.
Ik liep naar de mini koelkast, want daarnaast stond mijn tas.
‘‘Amanda?’’
Ik draaide me naar Milan toe.
‘‘Bedankt voor de lift.’’
En voor ik het wist voelde ik Milan zijn lippen, jammer genoeg wel op mijn wang.
Hij stapte de limo uit, en ik volgde.
Hij liep naar zijn vrienden, ik naar de mijne.
Mijn vriendinnen gilde: ‘‘Amanda!’’.
Ik zag alweer jaloerse blikken van meiden die een klas hoger zaten. Zij mochten mij niet, alleen omdat ik elke ochtend kwam aanrijden in een limousine. Alleen omdat ik al twee jaar achter elkaar het beste feestje gaf.
Omdat mijn ouders rijk waren!
Maar ik was niet anders. Achter G-star, D&G en al die andere merkkleding. Achter mijn gezich, dat elke ochtend werd opgemaakt met Dior make-up, door een visagist, achter dat alles zat een super normaal meisje.
Dat meisje zat ook gewoon op school, dat meisje heeft ook gewoon vriendinnen, dát meisje was ook hopeloos verliefd op Milan!
‘‘Jij denkt toch niet dat Milan met jóúw wilt, alleen omdat hij met jóúw meereed?!’’ ik merkte niet dat al die jaloerse derde-klas meiden voor mij stonden.
‘‘Jullie denken toch niet dat Milan één van jullie kiest? Jullie denken toch niet dat Milan voor L’Oreal gaat, als hij Dior kan krijgen? Jullie denken toch niet dat Milan Bjornborg kiest, als hij Dolce&Gabanna kan krijgen? Jullie denken toch niet dat Milan een bitch kiest, als hij een schat kan krijgen?’’ Monique, als deze vergelijkingen kwamen uit de mond van Monique!
‘‘Goedzo Moon!’’ maar mijn vreugde hield alweer snel op, omdat Chantal zei:’‘En jullie, tweede klassers denken toch niet dat Milan vet kiest, als hij dun kan krijgen?’’ Chantal wilde dus zeggen dat ik vet ben? Voor ik mijn mond kon openslaan, begon Monique alweer.
‘‘Jij hebt het over jezelf neem ik aan?’’ Monique trok me mee naar binnen, de bel was gegaan.

Triiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiing!
Pauze! Ik en Monique renden zoals gewoonlijk weer naar de W.C.'s om onze make-up te chekken.
Maar onze weg werd versperdt(?) door Lola en Daisy.
Ze gaven mij een briefje en liepen door. Er stond:

Amanda, Milan is van mij! Jij blijft bij hem uit de buurt, of de gevolgen nouja, die wil je niet horen.
Is dat begrepen schat?
En dit is voor je zielige vriendin Monique: Zet mij nog één keer voor schut als je durft…
XxXxX---- Milan’s vriendin: Chantal

Verderr!! :grinning:

Ik heb opeens zooown zin om te schrijven hahaha
zometeen komt nog n stukkiee :grinning: