[Verhaal] Het onbekende verhaal

Het onbekende verhaal

Hoi hoi!

Dit is mijn eerste serieuze verhaal dat ik schrijf en dus ook hier op Girlscene zet.

Mijn verhaal gaat over Sophia, een doodnormaal meisje dat in de zesde klas van het VWO zit. Op een avond dat ze een klassenfeest heeft in een loods verandert haar leven opeens enorm. Een onbekende jongen komt de ruimte binnen en zoekt naar haar, zonder enige woordenwisseling gaat Sophia met de jongen mee het is de kracht dat haar meetrekt naar de jongen. Later komt Sophia er steeds meer achter wat de jongen wil, en wat de jongen met haar moet en wat voor verhaal er achter de jongen zit.

Ik schrijf alleen vanaf Sophia haar perspectief.
En even voor de duidelijkheid, dit is echt mijn eerste serieuze verhaal dat ik schrijf dus verwacht er niet teveel van.

Als je tips hebt neem ik ze graag in ontvangst!
(Onder het plaatje staat de proloog als er wat reacties zijn ga ik beginnen met mijn eerste stuk)

Proloog

We stonden voor het park, een heel groot park. Hij hield mijn hand vast en gaf er een kus op, de kus voelde fijn en zacht. Ik keek hem aan en lachte naar hem.
We liepen samen het park in, je hoorde rare geluiden en dingen ritselen in de struiken.
Het was spannend maar ik had geen angst.
Ik wist eigenlijk helemaal niet wat ik aan het doen was. Wie is deze jongen eigenlijk, en wat wil die met mij? Aan de andere kant maakte het me helemaal niks uit het voelde fijn en ik moest er gewoon mee doorgaan.
We liepen verder, en nog verder tot dat we bij een punt kwamen dat hij opeens ‘stop’ zei.
Ik stond stil en keek hem aan en vroeg; ‘Waarom moet ik stoppen? Wat is er aan de hand?’.
Hij zei niks, helemaal niks, hij pakte mijn hand en gaf er weer een kus op.
Ik vond het raar ik wist niet wat ik er van moest denken.
Toen gebeurde er iets onverwachts. De jongen legde me neer op het gras en gaf me een kus. Het was een heel magisch moment.
Maar wie was deze jongen? Waarom deed die dit precies bij mij. Waarom wilde die mij meenemen vanaf het feest in de oude loods? En waarom stemden mijn vriendinnen toe? Ze zouden mij nooit alleen mee laten gaan met een jongen die ik werkelijk nog nooit had gezien en nog niet eens woorden had mee gewisseld, maar het leek net alsof de jongen iets had waardoor hij mijn vriendinnen een soort van hersenspoelde.
De jongen keek me aan en zei; ‘Ontspan mijn lieve schat, ontspan’.
Zijn koude hand raakte mijn schouder en hij gaf me een subtiel kusje in mijn nek.
Het was een warme zomeravond en hij had een koude hand, heel koud.
‘Wat is er met je hand?’ vroeg ik. ‘Waarom heb je het zo koud?’
De jongen keek mij ontspannen aan en zei; ‘Ik heb het vaak koud, ik ben meestal niet warm te krijgen’.
Ik zei maar niks meer.
Toch was er een bepaalde aantrekkingskracht tussen de jongen en ik.
De jongen keek me aan en gaf mij een kus, ik gaf hem een terug en al snel zoenden we.
Het was een intiem moment. Hij was me kusjes in mijn nek en trok mijn shirt uit.
Hij was niet ruig, hij was ontspannen, hij was lief.
Ik had er een fijn gevoel bij maar toch vroeg ik me dingen af.
‘Waarom doen we dit eigenlijk? En wie ben jij eigenlijk?’ vroeg ik.
Hij keek me aan en zei heel zachtjes; ‘Dit is het lot’.