Verhaal het bekende oog

hi girlzz!

Ik heb jullie hulp nodig ik ben bezig met een verhaal te schrijven alleen wil ik graag weten wat mensen er van vinden. Ik heb het al aan mijn familie gevraagd maar op een of andere manier is dat toch weer anders, dus ik zou heel graag willen weten wat jullie van het eerste hoofdstuk van mijn verhaal vinden.

ik ren maar als ik val komt de man die achter me aan zit steeds dichterbij. Ik ben zo uit geput dat ik niet meer op kan staan. ‘Wat moet je van me’ schreeuw ik alleen ik krijg geen antwoord. Als ik weer op adem ben gekomen komt de man net tussen de bomen vandaan gelopen hij heeft een capuchon op ik kan hem niet zien. Opeens hoor ik iemand zeggen ‘kom met me mee bij mij ben je veilig ‘ik kijk om me heen maar het enige wat ik zie is een vogel die naast me op een steen zit. ‘Waar moet ik heen vraag’ ik ? ‘volg mij maar doe het wel snel hij is bijna bij je’. ‘Wat wil hij met me doen’? En ik krijg geen antwoord meer het enige wat ik hoor is’ schiet op hij is er bijna’. Als ik omhoog kijk zie ik dat de vogel op me wacht. Ik sta op en ren achter de vogel aan. Hij brengt me maar een open plek. Als ik daar ben kijk valt het me pas op hoe vies ik ben. Heel mijn haar zit door de war en mijn jurk is stuk. Ik bekijk de jurk en vraag me af hoe ik er aan gekomen ben. Ik kijk om me heen en ik zie dat de vogel weg is, en de man die achter mij aan zit is ook weg. Als ik het open stuk bekijk valt het me op dat er allemaal staan om het open stuk. Er zit ook een blauw meer in het midden. Als ik naar het meer loop zie ik dat er een jongen uit het bos komt lopen. Hij ziet er helemaal bezweet en uitgeput uit. Hij schreeuwt ‘ga nu meteen weg hier’ en komt naar mij toe rennen. Alleen het is al te laat de man die achter mij aan zat heeft de open plek ook bereikt en ik zit dat hij de jongen heeft gepakt hij breng hem naar mij. En zet hem recht tegen over mij.’ Jullie zijn monsters’ zegt de man, ‘waar heeft u het over?’ Vraag ik’ dat weet jij best wel’. Ik kan nog steeds zijn gezicht niet zien. ‘ Hou je mond en kijk naar voren, schreeuwt hij. Ik kijk naar voren en zie dat de jongen donker bruin stekeltjes haar heeft en hij heeft donker blauwe ogen ze zijn bijna zo blauw dat zijn ogen geen enkele emotie lijken te tonen. Het lijkt net of die jonge geen emoties heeft. Op eens slaat de man met een steen tegen de schedel van die jongen in ik begin te schreeuwen. ‘Schreeuw maar niemand zal je toch horen’. Ik kruip naar hem toe al voel aan zijn pols hij heeft geen hartslag meer. ‘Je hebt hem we moord’ !! schreeuw ik. ‘Waarom deed je dat’? Omdat hij ook een monster was net zo als jij. ‘Ik ben geen monster’ schreeuw ik. En toen werd alles zwart.

En wat vonden jullie er van?

Laat een berichtje achter wat jullie er van vinden of nog veranderd moet worden

Groetjes

Ik heb al een deel voor je verbeterd, voel je niet overdonderd door het commentaar, maar er zijn me een aantal punten op gevallen.

-interpunctie

In dit topic wordt de interpunctie uitgelegd, en krijg je andere tips: http://forum.girlscene.nl/forum/schrijfsels/tips-voor-schrijvers-106910.525.html

-gebruik een nieuwe regel al iemand iets zegt

Zo maak je het veel leesbaarder, en is alles al een stuk duidelijker. Ook kan je het beste af en toe op een nieuwe regel beginnen als je een nieiw onderwerp begint, of een nieuw personage

-show, don’t tell

Hier wordt het princiepe uitgelegt, hopelijk snap je dan wat ik bedoel. http://nl.m.wikipedia.org/wiki/Show,_don't_tell

-spring minder van de hak op de tak.
Zo zeg je ineens dat de hoofdpersoon zichzelf ziet, maar niet waarin. Voor jou is dat misschien heel duidelijk, maar niet voor de lezer. Als ik jou was zou ik daar meer mee oefenen

-gebruik meer synoniemen
Zo zorg je voor mee variatie in je verhaal, en dat is prettiger lezen

-voorkom het gebruik van -ik-
Er is niets slechts aan dat woordje. Maar als je het teveel gebruikt, wordt je tekst eentonig.

Nogmaals: voel je niet te ovwrweldigd door het commentaar. Ik bedoel het niet vervelend, enkel om je verhaal te verbeteren. Je mag zelf beslissen of je het gebruikt :slightly_smiling_face: