[verhaal/gedicht] Mijn Tijd

“Weet u de tijd, meneer.”
“Hoe laat?”
“Ja, de tijd, meneer.”
“Ach, tijd is relatief jongedame…”

Hoofdschuddend liep hij weg. Iets in mij vond deze man interessant, merkte ik op terwijl ik mijn blik betrapte op het achtervolgen van de zojuist gepasseerde man.
Waarom kon hij me daarnet niet gewoon de tijd vertellen?
Wat is dit nou voor abstract gedoe, ik wil verdomme gewoon weten hoe laat het is, straks mis ik de trein en ook gelijk m’n afspraak. Aangezien ik een vrij saaie dag achter de rug had keek ik nogal verveeld om me heen onderweg in de trein. Normaal praat ik zo ongelofelijk veel dat het beruchte fenomeen ‘verveling’ niet in mijn vocabulaire voor kwam, maar vandaag was anders. Anders.

Vandaag keek ik anders om me heen. Anders dan anders. Vandaag viel elk klein detail me in het oog. Ik lette op de mensen, alsof ze bezienswaardigheidsobjecten in een archeologisch museum waren, die stuk voor stuk op mijn netvlies reflecteerden.
Maar deze mensen stonden niet stil. Deze mensen bewogen, beter gezegd háastten zich voort om op tijd op hun afspraak te kunnen komen, hetgeen wat ik ook zou moeten doen.
Iedereen leek geobsedeerd door de tijd, en dan vooral het halen ervan. Iedereen, behalve ik…

Het leven lijkt wel een marathon, dacht ik, met als hoofdprijs het voorrecht niet afgemaakt te worden door de grote boze guillotine genaamd ‘De Tijd’.
En laat ik nou net een ongelofelijke hekel hebben aan deze grote boze guillotine. Ja, eigenlijk heb ik gewoon een vreselijke hekel aan ‘De Tijd’.
Maar wie ben ik om de tijd te haten? Tijd hoort bij het leven, sterker nog: de tijd ís het leven! Tijd behoort onverbrekelijk met onze empirische realiteit. Er is dus geen ontkomen aan.

Vandaar dit gedicht, ik hoop dat je het leest, als je tijd hebt tenminste…

Je kunt de tijd beleven
wat je doet op welk moment
Snel klaar of nee nog even
genieten van wie je bent
Wat is dan vroeg of laat
Kom je op tijd, of rond die tijd
Of afwachten hoe het gaat
vaak met de klok in strijd

Tijd kan je maken
ontspannen, stipt, of druk
Je kunt in tijdnood raken
of gokken op goed geluk
Ook kan je tijd geven
aan iemand van wie je houdt
en begin je stiekem te streven
naar al het goeds ook al is het fout

Ik dacht het is tijd voor een wonder
Maar het was tijd om te gaan
Tijd om te leven en me vrij te voelen
Tijd om te bestaan

Je kunt met tijd omspringen
Maar soms staat de tijd stil
De tijd die alle wonden heelt
De tijd is moeilijk te verdringen
Je moet er zuinig om mee leren gaan
Toch is er een ding wat ik weten wil;
De tijd behelst zoveel dingen
Maar komt tijd vandaan?

Wat vinden jullie? Liefs! x

Mooi! :ok_woman: