Verhaal; Estelle

[b]Estelle is een meisje van 15. Haar moeder heeft een vriend die met zijn zoon en dochter ergens in Portugal woont. Als haar moeder haar vertelt dat ze gaat samenwonen, en dat ze dus naar Portugal gaan verhuizen. Denkt ze dat haar leven voorbij is. Maar misschien kan ze er nog wel iets van maken…

Ik duw mijn bril iets hoger op mijn neus, terwijl ik een mooie foto probeer te maken van Billy, onze kater.
‘Ach laat dat beest toch eens met rust.’ Zegt mijn moeder terwijl ze de bladzijde van haar margriet omslaat.
‘Wacht nou even, ik heb bijna een goede foto.’
‘Je weet dat jij vandaag kookt toch?’
‘O ja, shit. Ik ga al.’
‘Wat ga je maken?’
‘Ik ga niks maken, ik ga frituren.’
‘Hè bah,’ er komt nog een reeks woorden uit haar mond, maar ik doe net alsof ik het niet hoor.
‘Blijft Rob eten?’ Vraag ik terwijl ik een zak patat uit de vriezer haal.
‘Ja, want we willen iets met je bespreken.’ Ze zegt het enigszins twijfelend.
‘O ja? Wat dan?’ Vraag ik nieuwsgierig terwijl ik de patat in de frituurpan gooi.
Ik krijg geen antwoord want de bel gaat, dus mijn moeder staat op om de deur open te gaan doen.

Ik hoor de ringtone van mijn telefoon overgaan, dus ren snel naar mijn kamer. Mijn kamer is klein. Maar ja, wat verwacht je in zo’n klein flatje als die van mama en mij. Ik zoek mijn telefoon maar kan hem niet vinden. ‘Shit. Mam waar is m’n telefoon?’ Schreeuw ik de gang in.
‘Dat weet ik toch niet liefje? Het is jou telefoon.’
‘Bla bla bla.’ Mompel ik. Waarschijnlijk heeft ze niet eens de tijd genomen om erover na te denken.
Ik loop de woonkamer in en groet Rob. Ik pak de huistelefoon en toets mijn eigen 06-nummer in. Ik hoor mijn telefoon weer tot leven komen, dus ik ren op het geluid af.
Als ik voor de derde keer mijn eigen telefoon bel vind ik hem eindelijk. Ik verwijder de gemiste oproepen van de huistelefoon en de gemiste oproep van Lizzy blijft over. Ik druk het groene telefoontje in, en na twee keer overgaan wordt er al opgenomen.
‘Hoi schatje!’ Tettert Lizzy in de telefoon.
‘Haai liefje. Jij had gebeld?’
‘Ja klopt! Ik verveelde me dus zocht iemand om mee te praten.’
Ik moet lachen en we spreken af dat ik deze avond naar haar toe ga. Dan hebben mama en Rob de avond samen.
‘Hou je de patat in de gaten Es?’ Roept mijn moeder vanuit de woonkamer.
‘Oh shit! Liz, ik moet gaan! Het is mijn kookavond, en de patat is momenteel aan het aanbranden. Als patat aan kan branden in een frituurpan dan.’
Ik hoor dat Lizzy moet lachen.
‘Succes schat!’
‘Dankje Liz, ik zie jou straks!’
‘Wacht heel even! Het is vrijdag, ik vraag of je mag blijven slapen, als je dat wil dan.’
‘Is goed schat! Ik sms je zo of ik mag.’
‘I love you.’
‘I love you too honey.’ Glimlachend hang ik op.[/b]

Verder?
Iemand tips?

Grappig verhaal, ik heb alleen twee tips:

  • Namen van tijdschriften schrijf je met een hoofdletter. Dus het is de Margriet.
  • Ik vind vette letters vervelend lezen. :’)

Ga maar verder.

bedankt voor de tips!
ik zal op de hoofdletters bij bladen gaan letten!
en het de volgende keer niet meer vet gedrukt doen (:

Je moet trouwens ook merken doen met een hoofdletter. Wist je waarschijnlijk al, alleen ik ben nu bezig aan mijn verhaal, en daar wilt de hoofdpersoon Sprite, dus dan moet je Sprite met een hoofdletter schrijven.

Het is gewoon even advies… :’)

haha, bedankt voor je advies (:

leuk verder !

Leuk!!
Verdeeeer!!

super leuk!! ga verder niet stoppen je kant echt heel erg goed schrijven

Snel steek ik mijn telefoon in mijn broekzak en ren naar de frituurpan. ‘Godzijdank, net op tijd!’
‘Net op tijd waarvoor?’ Vraagt Rob lachend.
‘Ik was in gesprek met Lizzy, en toen vergat ik zomaar de patat!’
Lachend staat Rob op om de tafel te helpen dekken. Mama komt hem achterna en niet veel later staan de patat, de kroketten en de frikandellen op tafel.
‘Moesten Jolé en Noël niet mee?’ Vraag ik met volle mond.
‘Nee nee, die moesten vandaag nog naar school. Ze wilde wel graag mee, want ze willen je graag leren kennen.’ Antwoordt Rob vrolijk. Ik snap niet zo goed waarom ze me willen leren kennen. Als het een beetje mee zit gaat het binnenkort uit tussen mama en Rob, en dan zie ik ze toch nooit meer. Je moet nu niet denken dat ik Rob niet mag ofzo hoor. Het is een hartstikke aardige vent, alleen een beetje jammer dat hij ergens in Portugal woont.
‘Ehm Estelle, ik en Rob willen graag iets met je bespreken.’ Zegt mama.
‘Ja dat zei je al. Nou brand los.’ Ik glimlach en prop nog een paar patatjes in mijn mond.
‘Rob en ik willen graag gaan samenwonen.’ Zegt mama enthousiast. Ik verslik me in mijn patat en sta snel op om een glas water achterover te slaan. Mama komt me achterna. Ik voel haar hand op mijn rug maar ik schud hem van me af.
‘Liefje, luister gewoon even naar Rob en mij.’ Ze strijkt met haar hand een pluk blond haar uit mijn gezicht.
‘Ik moet niks! Ik slaap vanavond bij Lizzy. Doei.’ Zonder om te kijken loop ik naar mijn kamer en trek de deur hard achter me dicht.
Ik haal mijn telefoon uit mijn broekzak en stuur gelijk Lizzy een sms.

Hoi schatje, ik kom er nu aan. Ik moet je iets vertellen xxxx

Ik klik op verzenden en stop snel wat kleren, een pyjama en mijn toilettas in een tas en loop de gang op. Waar mama op me staat te wachten. ‘Vind Lizzy het wel goed als je komt slapen?’ Mama kijkt me bezorgd aan. ‘Je gaat toch niet gewoon buiten rond struinen?’
‘Nee mam. Lizzy belde en ze vroeg of ik wilde komen slapen.’ Mama knikt langzaam. Ik loop langs haar heen en trek mijn jas van de kapstok. ‘Waar zijn mijn Allstars?’ Vraag ik ongeduldig.
‘Voor je.’ Antwoordt mama kortaf. Ik zeg niks, trek snel mijn schoenen aan en pak mijn sleutel van het tafeltje. ‘Doei Rob! Tot ziens!’ Ik trek de deur dicht, en ren de trappen af. Als ik op de fiets zit, wordt ik gebeld door Lizzy.
‘Wat moet je me vertellen darling?’ Hoor ik Lizzy’s vertrouwde stem zeggen.
‘Ik ben onderweg. Ik vertel het je straks allemaal.’ Zeg ik snel.
‘Moet ik me druk maken?’ Vraagt Lizzy bezorgd
‘Eh,’ Ik denk even na. Ik bedoel, het is niet niks om naar Portugal te verhuizen. Maar ik besluit om nog niks te zeggen. Ik wil niet dat Lizzy zich onnodig zorgen maakt. ‘Nee, der is niks.’
‘Oké, dan zie ik je zo wel.’ Ik hoor aan haar stem dat ze me niet geloofd. Maar daar kan ik me nu even niet druk om maken. Ik kan nog net op tijd stoppen voor het rode stoplicht.
‘Tot zo liefje!’ Ik druk haar weg, en steek mijn telefoon weer in mijn broekzak. Niet veel later springt het stoplicht weer op groen en vervolg ik mijn weg naar Lizzy.

Hijgend loop ik de achtertuin van Lizzy in. Ik heb hard gefietst, ik wilde zo snel mogelijk hier zijn. Terwijl ik mijn fiets op slot zet, hoor ik de achterdeur opengaan. ‘Hoi Liz!’ Roep ik overdreven vrolijk.
‘Hé Es.’ Ze glimlacht moeilijk. Ik zie aan haar ogen dat ze zich zorgen maakt.
‘Wil je wat drinken?’ Vraagt ze, terwijl ik mijn tas naast de trap neerzet.
‘Ja lekker.’ Zeg ik glimlachend. Lizzy schenkt twee glazen cola in, en pakt een zak chips.
‘Zou jij de chips mee naar boven willen nemen?’ Vraagt ze zonder me aan te kijken.
‘Tuurlijk.’ Ik pak de zak chips en daarna mijn tas, en volg Lizzy naar haar kamer.

‘Wat wilde je vertellen?’ Vraagt Lizzy al voordat ik mijn tas heb neer kunnen zetten.
‘Het is niks ergs schat. Ik vertel het je allemaal.’ Zeg ik terwijl ik naast haar op haar bed ga zitten. ‘Het zijn mama en Rob.’ Zeg ik somber.
‘Wat is er met ze?’ Vraagt Lizzy geschokt. ‘Je hebt ze toch niet betrapt ofzo?!’ Vraagt ze met grote ogen. Ik moet lachen. ‘Nee joh gekkie!’
‘O, gelukkig. Anders zou je straks een trauma voor het leven hebben.’ Zegt Lizzy opgelucht.
‘Het is,’ Ik schraap even mijn keel. ‘Ze willen gaan samenwonen.’ Ik voel tranen opwellen in mijn ogen, hevig knipperend hoop ik dat ze snel weer verdwijnen. Maar Lizzy heeft het natuurlijk allang gezien. ‘Schatje! Je mag best huilen hoor.’ Zegt ze terwijl ze me een knuffel geeft. ‘Maar zo erg is het toch niet als Rob met zijn kinderen bij jullie komt wonen? Waarschijnlijk gaan jullie in een groter huis of appartement wonen, want met zijn vijven in dat flatje van jullie gaat lastig passen denk ik.’ Zegt ze met een glimlach.
‘Liz, ik denk niet dat Rob met Jolé en Noël hierheen komt.’ Zeg ik aarzelend.
‘Hoe bedoel je?’ Ik zie aan haar ogen dat het eindelijk tot haar doordringt wat ik haar probeer te vertellen. ‘Wat?! Je gaat toch niet naar Portugal hè?!’ Ze gilt het bijna.
‘Die kans is groot.’ Fluister ik, de tranen stromen inmiddels over mijn wangen. Lizzy heeft haar tranen ook de vrije loop gelaten. Het moet er zielig uitzien, twee huilende meiden op een bed met cola en chips.

ik heb deze week geen tijd om te posten ):
ik zit midden in mn se week ;s

leeeuk
alleen had je er miss even in moeten zetten dat die moeder ook zei dat ze naar portugal gingen? nu lijkt het alsof ze het er zelf bij heeft bedacht, snapje? wel leuk verhaal!