Verhaal: Een Moordenaarskus (18+)

[b]Hallo lieve meiden,

Ik ben een nieuw verhaal begonnen (eigenlijk ben ik er al weer bijna twee jaar mee bezig, maar ben net begonnen met herschrijven) en dat wil ik graag aan jullie laten lezen.
Het verhaal is New Adult, gemixt met het thriller genre. Ook bevat het erotische stukjes evenals grof taalgebruik, dus heb ik het verhaal 18+ gemaakt. Zodra die stukjes komen, vooral het erotische gedeelte, zal ik dat boven het stukje plaatsen.
Zoals ik al zei ben ik bezig met herschrijven. Het grootste gedeelte is dan ook af - het heeft een begin en einde - maar alles wat er tussen zit ben ik niet helemaal tevreden mee, dus dat gaat veranderen. Ik wil mezelf graag verbeteren dus tips en kritiek zijn altijd welkom.
Ik wil jullie graag heel veel leesplezier wensen en heb onderaan dit stukje een kleine samenvatting geschreven.[/b]

Een Moordenaarskus

Het verhaal gaat over een stad in Brabant die geteisterd wordt door een seriemoordenaar. Olivia gaat met haar beste vriendin Laura een avondje uit in een nieuwe discotheek in Den Bosch. Die avond eindigt voor Olivia in een nachtmerrie wanneer ze aangevallen wordt door een vreemde kerel in een donker steegje. Een onbekende man redt haar, neemt haar belager mee en laat haar alleen achter.
Niemand - zelfs de politie niet - gelooft dat ze hulp heeft gehad en sommigen twijfelen zelfs of het wel echt gebeurd is.
Dan ontmoet ze Kyle op haar werk die haar uitnodigt om zelfverdedigingslessen in zijn nieuwe sportschool te nemen. Olivia twijfelt maar besluit om het toch te doen. Kyle lijkt op de juiste moment uit de hemel te zijn gevallen. Maar gaandeweg ze hem steeds beter leert kennen lijken er barstjes in zijn perfecte verschijning te komen. En ook de seriemoordenaar is dichterbij dan ze denkt…

[b]Ik post zo meteen de proloog en hopelijk vinden jullie het wat!

Veel liefs Sanne[/b]

Ik vind dit heel interessant klinken, dus ik volg!

Wauw wat snel! Bedankt haha! :hugs: Ik ga even de proloog een beetje aanpassen en dan post ik het hier neer.

Proloog

Een aarzeling. Het was een vreselijk gevoel. De duisternis verhulde mijn gezicht en lichaam. Er stond geen maan hoog aan de hemel vannacht, de straat werd niet verlicht door lantaarnpalen. De perfecte plek op het perfecte tijdstip.
Op elk moment kon hij voorbijlopen na zijn wekelijkse neukbeurt bij zijn minnares waarmee hij al dik een jaar zijn vrouw bedroog. Hij had geen kinderen, geen huisdieren, alleen een vrouw die zielsveel van hem hield en niet inzag wat voor een zak haar man eigenlijk was. Echter voelde ik totaal geen medelijden met haar. Ze had het verdiend om met een man als hij te leven. Dat was haar straf, haar lot. De volgende dag is hij haar ontnomen en zal ze door een diepe depressie zakken. Ze zal weten dat zij één van de volgende is, maar niet meteen.
Het nieuws zal de kranten halen, de politie zou me opsporen, elke burger in Nederland zou me vrezen, maar dat deerde me niet. Degene waarvoor ik het uiteindelijk allemaal deed moest weten dat het met hem zou eindigen.
Uiteraard had ik er rekening mee gehouden dat ze uiteindelijk mijn identiteit zouden achterhalen, zouden weten wie ik ben en waarom ik dit deed. Maar voorlopig was ik nog in al mijn anonimiteit verhuld, en dat moest voorlopig zo blijven.
Dat betekende wel dat ik geraffineerd te werk moest gaan. Niet mijn gevoelens toelaten, niet te gehaast zijn. Alles op zijn tijd. Elk moment… het moest precies kloppen. Ik had het allemaal berekend en het zou slagen, koste wat het kost. De onverslagene zoals vele dachten dat ik zou zijn, was niets van waar. Niemand kon me tegenhouden, want ik was onoverwinnelijk. Ik was herrezen uit mijn as, en zou over een paar minuten toeslaan en het hele land – misschien zelfs wel de hele wereld – laten weten dat er niet met mij te spotten viel.
Er bestond voor mij geen aarzeling.
Het was niet toegestaan, verboden.
Ik rechtte mijn rug, greep het koele lemmet in mijn hand steviger vast en stond in de perfecte houding klaar. Er kon niets misgaan, stelde ik mezelf gerust. Geen enkele burger – behalve hij – zou er aan denken om op dit moment over straat te gaan. Niemand. De weg was verlaten, er hing zelfs geen zwerver rond in de buurt. Ik had alles al gecheckt, dit was het perfecte moment.
Eindelijk kwam hij tevoorschijn. Een omhelzing, een lange kus, ik werd er ontoepasselijk van. Dat iemand van dat smerige zwijn kon houden, laat staan seks mee kon hebben. Het deerde me niet dat zijn minnares verdriet zou hebben om de dood van haar vriend. Haar eigen schuld. Moest ze maar niet achter een getrouwde vent aan zitten.
Na wat een eeuwigheid leek lieten ze elkaar los en namen ze afscheid. Zij sloot de deur achter zich en liet hem alleen achter in het donker, de duisternis. Een grijns verscheen op mijn mond. Niets geen aarzeling. Nu ging het gebeuren. Diep inhalerend telde ik geduldig de seconden af tot hij naderbij kwam…

Ik volg ook, klinkt goed :slightly_smiling_face:

Alleen één ding:
Een onbekende man red haar, neemt haar belager mee en laat haar alleen achter.

Is het niet: redt?

Super leuk, dank je wel!

Ja klopt, je hebt gelijk! Zal het even aanpassen, bedankt!

Weet iemand trouwens hoe ik die inspringingen krijg bij een nieuwe alinea? In Word heb ik het wel, maar hier pakt ie hem niet helaas.

He Sans,
Dat ziet er veelbelovend uit, klinkt als een spannend plot!
Ik ben iemand die erg naar taalfouten kijkt dus er vielen mij een aantal dingen op, net als Nicolai. Hoop dat je het niet erg vindt dat ik het zeg. Alleen om de boel te perfectioneren omdat je er zo lang aan hebt gewerkt (en omdat je ernaar vroeg, haha). Hoop dat je er iets aan hebt.

Stad is vrouwelijk of mannelijk en niet onzijdig.
een stad die geteisterd wordt
(Als ik zelf twijfel of iets m/v is en ik moet ernaar verwijzen zoek ik het even op in de online Van Dale. Die heb ik tijdens het schrijven openstaan).

aangevallen wordt
Bij twijfel d of dt het werkwoord even vervangen door lopen (wordt het dan loop of loopt, je hoort het vanzelf.

Succes met posten!

Verder! De proloog klinkt al erg goed.

@Beatrice: Oh bedankt ja! Ik moet ook eerlijk zeggen dat ik dat stukje heel snel heb geschreven. De van Dale is misschien wel een goed idee om aan te schaffen inderdaad. Zal het ff veranderen. Ik heb wel vaker moeite met dt/t, dus dat is een goede tip, bedankt!

@Perronita: Dank je wel, ga zo verder met het eerste hoofdstuk herschrijven en dan kan ik het vanavond er hopelijk op zetten!

Niets aanschaffen! Zonde. Gewoon online.

STUKJE ? :hugs: :hugs: :upside_down_face: :beer: :bowing_man:

@Beatrice: Oh ja dat is natuurlijk net zo makkelijk haha!

@xRosita: Hier komt ie:

1

Niet wéér een, was de gedachte dat door mijn hoofd spookte toen ik naar het beeldscherm van de tv zat te kijken. De haartjes in mijn nek waren recht overeind gaan staan, voelde de spanning in mijn borst toenemen. Huiverde om de schokkende beelden die op het acht uur journaal werden tentoonstelt.
‘Dit is toch niet te geloven!’ riep mijn beste vriendin Laura, die naast me zat, kwaad uit. ‘Er kunnen kleine kinderen mee kijken!’
Ik kon niet anders dan het met haar eens zijn. Zelfs ik vond het verschrikkelijk om de beelden te zien en begreep dan ook niet waarom ze het überhaupt toestonden. Het leek net alsof we naar een horrorfilm zaten te kijken en slachtoffers stuk voor stuk werden afgeslacht.
De misselijkmakende beelden verdwenen weer en maakten plaats voor een nieuwslezer. Met een neutrale stem vertelde hij over het nieuwe slachtoffer dat vanmorgen in een verlaten steegje was gevonden door een toevallige voorbijganger. De arme oude man was zijn hond uit gaan laten, en had een afgehakte hand vlak naast een vuilnisbak gevonden. Toen hij wilde gaan kijken, vond hij de rest van het lichaam, allemaal in stukjes gehakt, verspreid over het asfalt.
Het zoveelste slachtoffer in de maand. De vierde om precies te zijn.
‘Kun je alsjeblieft iets anders opzetten?’ smeekte ik en pakte een kussen beet om mijn gezicht in te drukken, iets wat ik altijd deed wanneer er iets gruwelijks te zien was, ook al waren de beelden al lang verdwenen.
‘Wacht even, ik vind dit interessant.’
Het zou me niet moeten verbazen. Laura was altijd al een sensatiezoeker geweest, een ramptoerist. Hield altijd het nieuws nauwlettend in de gaten, in de hoop op een spannend verhaal. Toen het eerste slachtoffer, ruim een maand geleden, in een speeltuin werd gevonden, raakte ze er maar niet over uitgepraat. Eindelijk gebeurde er weer eens iets spannends, waren haar letterlijke woorden.
De politie dacht dat het eerst om een afrekening ging, omdat het slachtoffer banden had gehad met de onderwereld. Hij hoorde bij een gevaarlijke drugsbende en had vast drugs gestolen, of iets in die richting.
Maar toen de tweede en het derde slachtoffer werden gevonden, allebei op twee drukke openbare plaatsen, dachten ze dat het om een seriemoordenaar ging. Ook zij werden in stukken gevonden, dezelfde handelswijze als bij het eerste slachtoffer. En vandaag was de vierde gevonden.
Ik kon er niet meer tegen, stond op en ijsbeerde door de woonkamer. We zouden vanavond met zijn tweeën in de stad naar een nieuwe discotheek gaan, maar ik had plotseling geen zin meer. Het liefst bleef ik thuis, alle ramen en deuren gesloten, terwijl ik diep onder de dekens in bed kroop.
Echter wist ik dat die kans zeer klein was, aangezien Laura niet snel van haar stuk te brengen was nu er een seriemoordenaar vrij rond liep. Ze zou me zelfs nog in mijn ondergoed mee naar de discotheek sleuren.
Ik schrok op toen er een deur werd open geknald en een kwaad uitziende Paul de woonkamer binnen kwam gestormd. Mijn halfbroer hield een telefoon aan zijn oor en vloekte een paar keer hardop. Hij had zijn vuisten gebald en ik deinsde achteruit toen hij zijn hand hard op de eettafel liet neerkomen. Even was ik bang dat hij een gat in het hout had geslagen, maar toen ik de tafel inspecteerde was het gelukkig nog heel.
Ik wierp een vlugge blik op Laura die haar aandacht van de tv naar Paul had verplaatst en hem geïnteresseerd afluisterde.
‘Verdomme Lexi, dit kun je niet menen!’ tierde Paul, zonder acht te slaan op ons, terwijl we het hele gesprek konden horen. Ik kon zijn vriendin aan de andere kant van de kamer door de telefoon horen schreeuwen. ‘Weet je wat jij kunt doen met je misselijke kop?’ schreeuwde Paul terug. ‘Optyfen naar je pappie! Het is over!’
Met een woest gebaar drukte hij zijn telefoon uit, gooide het op tafel en beende naar de keuken waar hij de koelkast opentrok en er een biertje uit pakte.
‘Alles goed?’ waagde ik, terwijl ik het antwoord toch wel wist. Als ik het goed had begrepen had hij het zojuist met zijn vriendin uitgemaakt.
‘Wat denk jezelf?’ gromde hij en trok een stoel aan de eettafel naar achteren om te zitten. Hij zette vervolgens het flesje aan zijn lippen en dronk gulzig van het bier.
Ik kromp ineen door zijn scherpe toon en wilde het liefst ergens in een donker hoekje wegkruipen en pas tevoorschijn komen wanneer zijn kwade bui over was. Maar ik moest me vermannen en me niet zomaar weg laten jagen.
‘Wat is er gebeurd?’ vroeg ik nieuwsgierig, hopend dat hij me niet af zou brandden.
‘Ze gaat vanavond met een paar vriendinnen uit en die lul van een Marco gaat mee. Ze weet godverdomme dat hij een oogje op haar heeft en toch vraagt ze hem mee! Ik ben haar meer dan zat!’ Hij dronk het flesje helemaal leeg om het vervolgens met een klap op tafel neer te zetten.
‘Wij gaan vanavond ook uit. We kunnen haar wel in de gaten houden, als je wilt?’ opperde Laura vanaf de bank. Het viel me mee dat ze zomaar meer dan twee woorden produceerde terwijl Paul zich in dezelfde ruimte als zij bevond. En ze had ze ook nog op hem gericht.
‘Het is uit, weet je nog? Het boeit me geen flikker meer met wie ze omgaat. Ik ben er klaar mee.’
Ik zag Laura blozend wegkijken en wist dat ze gekwetst was door zijn harde toon.
‘Waarom ga je niet met ons mee? Je kunt wel wat afleiding gebruiken?’ Het was eruit voordat ik het wist en kon mezelf wel voor mijn kop slaan. Mijn halfbroer meevragen was net zoiets als vragen om moeilijkheden. Dan had ik geen schijn van kans om een leuke man te ontmoeten.
Paul en Laura waren net zo verbaasd als ik door mijn plotselinge voorstel en keken me aan alsof ik gek was geworden.
‘Het hoeft niet natuurlijk,’ zei ik snel, in de hoop dat hij er niet mee in zou stemmen. Echter keek Laura vervolgens alsof ik iets briljants had bedacht.
‘Natuurlijk wel! Even een lekker avondje uit om haar te vergeten!’
Paul leek niet enthousiast en leunde achterover. ‘En dan? Mijn kleine zusje in de gaten houden? Bovendien loopt die gek nog steeds rond.’ Hij wees naar de tv.
‘Dat klopt, maar dan is het juist goed dat je mee gaat. Stel nou dat er iets gebeurt…’
‘Dat helpt niet echt,’ gromde Paul met opeengeklemde kaken. Hij richtte zich tot mij. ‘Misschien kunnen jullie maar beter hier blijven.’
‘Echt niet!’ protesteerde Laura direct en ik was meer dan ooit verbaasd dat ze zo vlot reageerde. Normaal gesproken veranderde ze in een verlegen timide meisje wanneer Paul in de kamer was. Ik hoorde verwonderd hun gesprek aan. ‘Thomas pakt die gek wel op,’ deed ze er een schepje bovenop.
Ik voelde me een klein beetje gerustgesteld dat mijn andere halfbroer er alles aan zou doen om de seriemoordenaar te pakken, maar dat gevoel verdween al snel toen ik er over nadacht dat hij gevaar kon lopen. Ik vond het eigenlijk maar niets dat hij rechercheur was en op moordzaken zat.
Paul trok een wenkbrauw op maar zei verder niets. Hij was net zo verbaasd als ik blijkbaar dat Laura tegen hem in ging. ‘Nou goed dan. Ik ga wel mee. Als je het niet erg vindt, bel ik Ian op om te vragen of hij mee gaat. Ik heb geen zin om de hele avond met twee meiden opgescheept te zitten.’
Mijn hart maakte een klein sprongetje toen hij Ians naam liet vallen en vond het plotseling niet eens zo erg meer dat hij besloot om met ons mee te gaan. De laatste keer dat ik mijn broers beste vriend had gezien, was alweer een maand geleden.
Paul stond op en pakte zijn telefoon van de tafel om Ian te bellen. Met kloppend hart wachtte ik af tot hij hem te pakken kreeg. Even later stak hij zijn duim op.
Ik kon mijn blijdschap niet verbergen en zond Laura een brede glimlach toe. Ik kon haar op dit moment wel zoenen.
Nadat Paul had opgehangen verdween hij naar zijn slaapkamer. ‘Ik kleed me even om. Over een kwartier is hij er.’
Zo snel als ik kon liep ik naar de badkamer om mijn haar en make-up te checken. Alles zat nog goed en ik streek mijn zwarte korte jurkje glad. Het viel me mee dat Paul er niets van had gezegd. Ik bracht snel nog een laagje lipgloss aan en maakte meer volume in mijn haar. Rook aan mijn adem en spoot nog wat deodorant onder mijn oksels. Als laatste deed ik nog wat parfum op. Uiteindelijk keek ik tevreden naar mijn spiegelbeeld en liep weer naar de woonkamer waar ik Laura had achtergelaten. Een brede grijns van oor tot oor verscheen op haar gezicht toen ik mijn tasje pakte.
‘Je ziet er goed uit,’ complimenteerde ze me.
De bel klonk schel door de woonkamer wat de komst van Ian aankondigde. Paul riep vanuit zijn woonkamer dat ik open moest doen. Verstijft van de spanning en met bonkend hart keek ik paniekerig naar de voordeur.
‘Shit.’
Buikpijn van de zenuwen liep ik met trillende benen en zwetende handjes naar de deur en keek door het kijkgaatje. Ians knappe gezicht keek terug. Ik opende vlug de deur en stapte nerveus opzij zodat Ian naar binnen kon lopen.
‘Dag dames,’ begroette hij ons vriendelijk, ons belonend met een brede witte tandpasta glimlach. Zijn bruine haar was kortgeschoren en op zijn kaken had hij een baard van een dag laten staan. Zijn lijf was gehuld in een donkere spijkerbroek met daarboven een wit strak shirt dat zijn spieren goed uit deden komen. Hij torende een halve kop boven me uit.
‘Hoi,’ mompelde ik verlegen en sloot de deur. ‘Paul is zich nog even omkleden en dan gaan we.’
‘Prima.’ Ian liep naar de bank waar hij naast Laura ging zitten. Ze kletsten wat over de nieuwe discotheek waar we vanavond naar toe gingen, terwijl ik er als een zoutzak naast stond. Ian keurde me geen blik meer waardig, terwijl ik er voor mijn doen toch behoorlijk sexy uitzag in het zwarte korte jurkje. Het zou me niet moeten verbazen dat hij me voor de zoveelste keer niet zag staan, maar toch stak het behoorlijk. Om mezelf een houding te geven, ruimde ik de glazen op de salontafel op en checkte op mijn mobiel de tijd. Twee minuten verstreken. Ik ging in de fauteuil zitten en luisterde aandachtig naar hun gesprek.
Eindelijk na wat een eeuwigheid leek, kwam Paul zijn slaapkamer uit en klapte zijn vriend op de rug. ‘Zullen we dan maar?’
We stonden met zijn alle op en ik hoopte van harte dat het een leuke avond zou worden.

Leuk stukje! Hopelijk is Ian niet verliefd op Laura… :flushed:
Nieuw stukje?

Thanks! Tja, wie weet :smirk: Ik ga nu het tweede stuk er op zetten.

De discotheek lag op twintig minuten afstand vanaf het complex waar ik samen met Paul een appartement deelde. Omdat we alle vier wilde drinken, besloten we te lopen in plaats van met het openbaar vervoer of de fiets te gaan. Ik liep samen met Laura voorop en we kletsten wat over het werk – we werkten allebei in dezelfde boekenwinkel, – het weer en de aankomende vakantie.
De zomer was bijna aangebroken wat betekende dat mijn familie het jaarlijkse familie-uitje organiseerde, een speurtocht in de Drunese Duinen. Wat was begonnen als een klein uitje om gewoon met zijn allen samen te zijn, is uitgegroeid tot een groot evenement waarbij er minstens tachtig mensen aan mee deden, meestal familieleden, vrienden en vrienden van vrienden.
Laura deed uiteraard ook mee en ze raakte er maar niet over uitgepraat. Ze hoopte dat ze weer in het groepje van Paul zat, zodat ze de hele dag met hem samen kon zijn.
‘Ik hoop voor je dat je vanavond eindelijk toenadering kunt zoeken bij Ian. Je verdient het om eens een keer op date te gaan,’ zei Laura, plotseling van onderwerp veranderend.
Ik keek snel achter me, in de hoop dat ze ons niet hadden gehoord. Zo te horen waren ze druk in gesprek over Lexi. Blijkbaar praatten mannen soms ook wel eens over verbroken relaties. ‘Ja inderdaad.’
‘Echt vervelend dat je nooit eerder een date hebt gehad.’
‘Hoe denk je dat dat komt?’ Zuchtte ik geïrriteerd.
‘Nou, wat dat betreft heb ik wel medelijden met je dat je verdomme gewoon drie oudere halfbroers hebt! Halfbroers! Je vader had het er maar druk mee,’ grapte ze.
Ik lachte niet met haar mee, want ik vond het allesbehalve grappig. Hoewel ik mijn halfbroers geen van allen meer kon missen, heb ik het mijn vader altijd kwalijk genomen dat hij mijn moeder voor het huwelijk minstens drie keer had bedrogen. Volgens hem werd hij pas monogaam toen hij trouwde met mijn moeder en geen enkele andere vrouw meer had aangeraakt.
‘En dan hebben ze ook nog eens alle drie sexy beroepen,’ ging Laura onverstoorbaar verder.
‘Sexy? Levensgevaarlijk bedoel je.’
Thomas was rechercheur en zat op de afdeling moordzaken, Paul zat in het leger en kon elk moment uitgezonden worden en David mijn andere halfbroer was directeur van een Mercedesgarage, wat dan weer minder gevaarlijk was. Niettemin kon hij net zo goed slachtoffer worden van inbrekers en andere misdrijven. Hij verdiende behoorlijk veel geld en was al miljonair geworden op zijn vijfentwintigste. Nu was hij bijna dertig, de oudste van mijn broers.
Dan had ik nog een ‘volle’ jongere zus, Eveline, die volgend weekend thuis kwam na een half jaar backpacken in Australië. Ze was altijd dol op reizen geweest en sinds ze achttien was geworden, reisde ze regelmatig de wereld over. Dat had ze van onze vader geërfd, die ook elk jaar wel een paar keer op vakantie ging. Mijn moeder was weer het tegenovergestelde, net als ik. We wilden allebei niet te vaak en niet te lang van huis gebonden zijn, anders kregen we heimwee. Nu ik aan haar dacht, besefte ik me dat het alweer een tijdje was geleden dat ik haar had gesproken. Morgen nam ik me voor om haar even te bellen.
Laura reageerde niet meer op mijn opmerking en ik zag dat we bij het gebouw waar de discotheek in gevestigd zat waren aangekomen. Er stond een flinke rij voor de ingang en ik hoorde omstanders verontwaardigd roepen dat de wachtrij minstens een half uur duurde voordat je naar binnen kon. Ik had niet echt veel zin om zo lang te wachten, maar gelukkig was de temperatuur best aangenaam. Ook werd er vannacht geen regen verwacht.
We gingen in de rij staan, kletsten wat, tot er opeens een grote groep uiteen week omdat er twee jongens met elkaar in een gevecht verwikkeld waren. Geschrokken keek ik toe hoe de ene gast een harde vuistslag op de kaak van de andere jongen neerplantte, en hij vervolgens plat op de grond viel. Twee grote brede portiers, volledig in het zwart gehuld, snelden er naar toe en haalde ze vlug uit elkaar.
‘God, begint dat nu al?’ klaagde Laura naast me, terwijl ze haar hoofd schudde. ‘Het zijn ook altijd de mannen hé.’
‘Pardon?’ Paul keek haar verontwaardigd aan. ‘Niet alle mannen zijn zo.’
Zoals ik al had verwacht, kreeg Laura een felrode kleur op haar wangen en klapte dicht. Ze staarde naar de grond en durfde niets meer te zeggen. Ik kreeg medelijden met haar.
‘Dat klopt, maar het gebeurd wel vaak zat,’ nam ik het voor haar op.
Paul reageerde niet meer en raakte weer in gesprek met Ian. Als dat zo de hele avond doorging, had ik er spijt van dat ik hem mee had gevraagd. Ian viel ook behoorlijk tegen, aangezien hij steeds naar andere meisjes knipoogde. Met een knoop in mijn maag luisterde ik naar Laura, die haar stem weer terug gevonden had, en probeerde vooral geen jaloerse blikken op de meisjes te werpen.
Eindelijk na een half uur wachten, konden we naar binnen. We moesten entreegeld betalen en onze ID-kaart laten zien. Vervolgens liepen we een grote hal in en aan de linkerkant was een garderobe waar je jassen op kon laten bergen in ruil voor vijftig cent. Aangezien niemand van ons een jas bij zich had, liepen we door.
Het was behoorlijk druk en de muziek stond luid vanuit de grote zaal. Verschillende bezoekers waren al behoorlijk aangeschoten en een meisje van nog geen achttien stond in een hoekje te kotsten, terwijl een vriendin het haar uit haar gezicht haalde. Ik vroeg me af wat ze hier überhaupt nog deden.
We liepen de grote zaal binnen en we konden elkaar al bijna niet meer verstaan. Ik begreep dat Paul en Ian wat te drinken gingen halen bij de bar, en Laura wilde meteen de dansvloer op. Ze trok me mee en met tegenzin liet ik het toe. Ik voelde me niet echt op mijn gemak in grote groepen mensen, maar na een paar wijntjes, verdween dat gevoel meestal.
Laura had haar ogen gesloten en concentreerde zich op de muziek, wat ik knap van haar vond aangezien er behoorlijk tegen je aan werd geduwd. Ik hoopte dat de mannen snel met een wijntje arriveren, want ik kreeg het behoorlijk benauwd. Het zweet brak me uit toen er weer twee jongens ruzie met elkaar kregen en elkaar bijna de tent uitvochten. Ik wist niet of het normaal was, maar het verziekte mijn hele avond.
Uiteindelijk schreeuwde ik naar Laura dat ik de mannen ging zoeken bij de bar en vroeg of ze met me mee ging. Ze schudde haar hoofd en een lange knul met bruine krullen eiste haar aandacht op. Ze legde haar handen om zijn nek, duwde haar lichaam tegen hem aan en begonnen aan een dans waar de cast van Dirty Dancing jaloers op zou zijn.
Teleurgesteld dat ook zij me zomaar aan mijn lot overliet, begon ik chagrijnig aan mijn reis naar de bar, wat niet echt meeviel met al die dronken mensen die hun goede manieren op slag vergeten waren op het moment dat ze hun eerste alcoholistische drankje achter de kiezen hadden.
Eindelijk na wat een eeuwigheid leek, kwam de bar midden in de zaal in zicht en kon ik mijn broer ontwaren tussen de vele vrouwen die om hem heen zaten te drommen als bijen die op honing af waren gekomen. Ik glimlachte toen hij me hulpeloos aanstaarde en zijn schouders ophaalde. Ik kon niet geloven dat hij het erg vond om zoveel aandacht van vrouwelijk schoon te krijgen.
Ik zocht de bar verder af naar Ian, maar ik zag hem nergens. Een golf van teleurstelling overviel me en ik hoopte van harte dat hij gewoon naar de wc was gegaan en niet met één of ander wijf aan het tongen was.
Echter, op hetzelfde moment toen ik dat dacht, zag ik zijn knappe hoofd een stukje verderop staan. Zijn ogen waren gesloten, zijn lippen raakte de mond van een hoogblonde dame die me wel heel erg bekend voorkwam. Het volgende moment keek het meisje me recht aan. Het was Jessica – fucking – Dijkstra, mijn aartsrivale en tevens mijn collega en ze had de liefde van mijn leven ingepikt alsof het een snoepje was.

Ik wilde nog even reageren op het eerste stukje van 1.
Je verhaal leest leuk en lekker weg hoor!
Nog een paar dingen die me opvielen. Als je het irritant vindt dat ik dit doe moet je het zeggen hoor, dan stop ik ermee.Het doet namelijk niets af aan het leesplezier…

een handeling wat ik… Beter klinkt: een handeling die ik… of: iets wat ik altijd…

hard op = hardop

stel dat er nou iets gebeurd…= gebeurt

als je het niet erg vind = vindt

Ik ga je 2e stukje straks lezen. Leuk.

Nee, is alleen maar fijn juist! Ik zie door de bomen het bos niet meer af en toe haha :cold_sweat: :stuck_out_tongue:

Ga het ff veranderen, thnks!

Awh :c Zo sneu…
Snel een stukje?

Heb al een stukje geschreven, maar moet het nog ff nakijken en verbeteren dus hopelijk vanavond een nieuw stukje en anders morgen!

Toch nog wat kunnen schrijven en nakijken vandaag!

Happend naar adem deinsde ik geschrokken achteruit en knalde met mijn rug tegen een harde muur aan. Echter verschoof de muur naar achteren door mijn zware gewicht en viel ik kei hard op de grond. Doordat het zo druk was, hadden mensen niets in de gaten en werd ik zo ondersteboven gedanst, terwijl ik moeite deed om weer op te staan. Ik maaide met mijn armen wild in het rond om mensen op afstand te houden, maar het enige wat me opleverde waren een paar gemene schoppen van een stel jongens, dat het blijkbaar wel grappig vonden om een vrouw op de grond pijn te doen.
Tranen van schaamte en teleurstelling stroomden inmiddels over mijn wangen en probeerde voor de zoveelste keer op te staan, tot ik plotseling twee handen onder mijn oksels voelde en me moeiteloos omhoog tilde. Ik draaide me om en keek recht in het vertrouwde gezicht van Paul. Hij keek de jongens met een kwaad gezicht aan en ik zag dat hij moeite had om zich in te houden ze geen dreun in het gezicht te geven. Dankbaar dat hij de hordes vrouwen in de steek had gelaten om mij te helpen, gaf ik hem een zoen op zijn wang. Paul liet een bezorgde blik over mijn gezicht heen glijden en trok me toen mee naar de bar, waar het gelukkig wat rustiger werd.
Ik keek vluchtig naar de plek waar Ian met Jessica had staan zoenen, en kwam tot de conclusie dat ze er samen vandoor waren gegaan. Ze waren nergens meer te bekennen.
Er werd ineens een glas in mijn handen geduwd en Pauls harde stem schreeuwde in mijn oor. ‘Waar is Laura?’
Normaal zou ik blij zijn geweest wanneer Paul naar Laura vroeg, maar op dit moment kon ik mezelf wel van kant maken. Ik wilde naar huis en het liefst zo snel mogelijk.
‘Ze staat verderop te dansen met een jongen met bruine krullen,’ schreeuwde ik terug en nam een slok van mijn drankje.
Ik zag iets opflitsen in Pauls ogen, maar het verdween zo snel weer dat ik me afvroeg of ik het wel goed had gezien. Als ik dit aan Laura vertelde, zou ze door het dolle heen zijn.
Mijn lichaam deed zeer en protesteerde hevig toen ik een beetje probeerde te dansen om mijn malende gedachten te verzetten, maar het hielp voor geen meter. Continue zochten mijn ogen de ruimte af, op zoek naar Ian en Jessica. Eigenlijk moest ik mezelf niet zo gek laten maken, het verpestte zo mijn hele avond.
Paul was zoals gewoon omgeven door vrouwen en ze trokken nog net niet aan elkaars haar om dichter bij mijn broer te komen. Ergens vond ik het wel komisch maar het lachen verging me snel toen ik door een van die dames van mijn plaats werd gestoten. Aan Paul had ik dus ook niets.
Ik stond een stukje verderop weer aan de bar en vroeg om nog een drankje. De alcohol begon al een klein beetje te werken – deels omdat ik het niet gewend was om te drinken en deels omdat ik vandaag niet al te best had gegeten – en voelde me licht in het hoofd worden. Mijn lichaam bewoog zich als vanzelf op de maat van de muziek en moest toegeven dat het er allemaal niet meer zo erg uit zag. Wat kon mij die Ian nou schelen? Als hij Jessica leuker vond, dan zei dat meer over hem dan over mij. Ik hoopte dat ze erg gelukkig met elkaar werden. Genoeg andere leuke kerels hier.
Ik keek even over mijn schouder om te zien of Paul niet keek en glipte snel tussen een groepje door naar de andere kant van de zaal. Hoewel mijn verstand eigenlijk zei om dicht bij hem in de buurt te blijven en om Laura te zoeken voordat ze in de problemen raakte, zei mijn gevoel dat ik lekker lol moest gaan maken. Dat ik eindelijk eens moest gaan genieten. Het was weer veel te lang geleden.
Na het tweede drankje bestelde ik al gauw en derde en een vierde, waarna ik overging op shotjes en cocktails. Wijn was best lekker, maar ik dronk het meer voor de gezelligheid dan dat ik het echt lekker vond.
Een paar mensen met wie ik aan de bar stond, deelde ook nog eens een heel stel shotjes aan een paar mensen uit, waaronder mij, waardoor ik weer vrienden voor het leven had gemaakt. Het ging er hard aan toe met de alcohol, maar ik vond het heerlijk. Voelde me zo vrij als een vogel. Het kon me werkelijk geen barst schelen dat Paul nergens meer te bekennen was en ook Laura liet nog steeds niets van zich horen.
‘Op het goede leven!’ riep een jongen uit en we klonken de glazen shotjes tegen elkaar aan. Het goedje brandde in mijn keel.
Het enige nadeel aan zoveel alcohol drinken was dat ik steeds maar weer naar de wc moest en mijn blaas stond op knappen toen ik voor de ellenlange rij stond voor de damestoiletten.
‘Kan dat niet wat sneller?’ bromde ik en helde gevaarlijk ver naar voren, een hand tussen mijn benen gestoken. ‘Ik moet zo pissen!’
Een stel meiden keken hooghartig om. ‘Je bent niet de enige. Je wacht maar even.’
Ik stak mijn tong uit toen ze niet meer keken en draaide mijn hoofd naar rechts, richting de mannen-wc´s. Daar stond geen rij.
Ik liep – of eigenlijk strompelde – naar de herentoiletten, keek als een spion om me heen en opende de deur wanneer ik dacht dat er niemand keek. Een paar kerels maakten verontwaardigde geluiden toen ik op mijn gemakje naar de dichte wc liep en kokhalsde bijna door de vieze stanklucht.
God, ik was even vergeten hoe smerig mannen konden zijn.
Ik was nog net nuchter genoeg om de wc bril schoon te maken met een stukje wc-papier voordat ik er op ging zitten. Vrijwel meteen liet ik mijn blaas leeglopen.
Wat was dat een heerlijk gevoel.
Ik liet mijn hoofd tegen de linkermuur hangen en sloot mijn ogen. Eigenlijk zou ik hier wel een lekker dutje willen doen, maar er klonk teveel lawaai door de dichte deur.
‘Hier zit ze,’ hoorde ik een mannenstem zeggen.
Wie? Ik? Hadden ze het over mij? Kon ik hier niet gewoon een dutje doen? Wat was dit voor een rare tent?
Ik veegde mijn kont af, spoelde door en hees mijn ondergoed weer omhoog. Echter had ik niet in de gaten dat de zoom van mijn jurkje in het broekje was blijven hangen toen ik de deur opendeed.
Een grote dikke portier, in het zwart gekleed en met een kaal hoofd, keek me streng aan. Nou ja, eigenlijk waren ze met zijn tweeën. Ze draaiden en dansten maar om me heen en ik wilde ze laten ophouden, maar wankelde voorover, recht in zijn armen.
‘Volgens mij is ze ook aan de drugs,’ hoorde ik de stem weer zeggen en ik wilde vragen waar hij het over had. Ik deed niet aan drugs en dat zal ook nooit gebeuren ook.
Net toen ik mijn mond wilde openen om wat te zeggen, kwam er een zuur goedje omhoog uit mijn keel en voor ik het wist zat de portier helemaal onder.
Oh shit.
Ik had hem ondergekotst.

HAHAHAHA. hoe bedoel je gratis groen/gele douche :bowing_man: .
Maar wat is ze toch dom bezig…
Alsnog gaaf stukje,gauw meer?