Verhaal: Een kat in het nauw maakt rare sprongen.

Dit is mijn eerste schrijfsel ooit, dus ik hoop dat het wat wordt. Ik heb nog maar een klein stukje geplaatst, de inleiding, om te kijken of er genoeg animo voor mijn verhaal is. Hopelijk vinden jullie het wat!

Omschrijving:
Lily was een doodgewoon meisje. Haar leven was net zoals die van haar leeftijdsgenoten. Kletsen met vriendinnen, shoppen én jongens natuurlijk. Ze was zeker niet onaardig om te zien, zo mooi zelfs, dat ze sinds kort een vriendje had. Evan, die leuke jongen uit de klas boven haar, had zijn oog op Lily laten vallen. De liefde was wederzijds en wat had Lily een mazzel. De knappe hunk waar iedereen op haar school altijd over praatte, was nu haar vriendje! Haar geluk kon niet meer stuk, totdat Lily ontdekte dat haar vriendje een regelrechte psychopaat is.

Ik wist het meteen. Die koele blik in zijn ogen, de leegte die mij ving zodra ik hem ook maar aan keek. Het was weer zover. In zijn ogen zag ik de vage weerspiegeling van mijn lichaam. Versuft, vermoeid, afgeleid. Damn! Ik wist toch met wie ik te maken had? Toen ik mij het eindelijk realiseerde draaide ik me nerveus om en deed een poging tot weglopen,totdat ik een hand op mijn schouder voelde. Ik wist het. De dag was ook al zo goed verlopen, zo stilletjes, het kon gewoon niet. Ik wíst het. Geen enkele dag uit mijn leven zou fatsoenlijk verlopen. Ik wist het potverdomme. Waarom was ik niet eerder bij hem weggegaan? De greep op mijn schouder versterkte. Ik voelde de kracht harder en harder duwen, maar verroerde me niet. Op een of andere manier kon ik het gewoon niet. Het leek alsof alle energie uit mijn lichaam werd gezogen, ik voelde me iedere seconde steeds verder verslappen. Er waren geen woorden gewisseld, zijn blik zei me genoeg. Of ik het nou wilde of niet, dit zou het worden en niks anders. Totdat ik vlak voordat ik wegzakte dacht dat ik nog even die oude bekende hoorde, degene waarvoor ik was gevallen. ‘Welterusten lieverd’, fluisterde hij zacht. Voordat ik het me realiseerde lag ik al op de grond en het beeld vervaagde naar zwart.

Upje! Wil graag wat feedback voor ik verder schrijf. :wink:

Niemand tot nu toe…?

Een beetje geduld zou misschien helpen. ^^

Ik ben wel benieuwd hoe het verder gaat :slightly_smiling_face:

Haha ja okay, maar ik werd op dat moment bedolven onder de andere topics. :stuck_out_tongue:

Okay, ik ben bezig met een nieuw stuk!

Ik ken het, maar mensen lezen verder dan alleen de speeltopics. (: Dus als ze het interessant vinden krijg je echt reacties.

Oké haha, beginnersfout. x3 Ik zal voortaan wat geduldiger zijn! (:

^ik ken het gevoel wel hoor, je wilt gewoon graag dat mensen het lezen en waarderen.

lijkt met leuk! :slightly_smiling_face: ik volg.