[Verhaal] Echte liefde?

‘Nee, ik doe het niet’! ‘Maar lieverd, we kunnen niet anders’. Jordi keek me hoopvol aan, maar ik negeerde hem. ‘Hoezo we kunnen niet anders’?! Riep ik kwaad uit. ‘Jij hebt al dat geld opgemaakt, dat is mijn probleem niet’! Jordi keek me nu ook kwaad aan en hief zijn hand op klaar om me te gaan slaan. ‘O, ga je nu slaan? Wordt je nu agressief’?! Langzaam liet hij zijn hand weer zakken, maar keek me nog steeds kwaad aan. ‘Ik doe dit voor jou, lieverd. Al die spullen kocht ik me liefde, maar nu is alles op. Ik dacht dat ik nog wat had, maar Romeo wilde zijn geld terug en … Kom op, als je dit even doet dan kunnen we straks een mooi leven hebben’. Een lach verscheen op mijn gezicht. Meent hij dit nou echt? ‘Jordi, iets als dit doe je niet even! Ik ga niet even zomaar met Jan en Alleman naar bed’! Jordi liet zich verslagen op de bank vallen. ‘Kom eens schat’ hij pakte me bij mijn hand en trok me op zijn schoot. ‘Ik beloof je dat het maar een paar keer hoeft en dan nooit meer’. Kwaad keek ik hem aan en schoot omhoog van zijn schoot. ‘Een paar keer is al te veel, Jordi’ siste ik en liep kwaad zijn appartement uit. Verdoofd liep ik naar het park toe en ging op het bankje zitten. Precies 5 maanden geleden had ik hem hier leren kennen. Jordi, mijn Jordi. Het was waar, hij had me van alles gegeven. Maar ik had er niet om gevraagd en nu moest ik opeens alles gaan betalen? Opeens dacht ik de film Loverboy. Was het daarin niet net zo gegaan? Een onzeker meisje, een knappe jongen en veel cadeautjes. Nee, dat kon niet Jordi was geen loverboy. Jordi was geweldig! Ik schudde mijn hoofd en besloot terug naar Jordi te gaan.
‘Dus ze doet het niet’? ‘Nee, ik heb het voorgesteld, maar ze liep kwaad weg’. Er klonk wat gemompel en toen was het stil. Hadden ze het over mij? Ja, dat moest wel. Het was vast Romeo die het geld terug wilde van Jordi. Ik klopte op de deur en wachtte totdat Jordi opendeed. ‘Lieverd’ ‘Hai’ mompelde ik zacht en stapte naar binnen. ‘Ik wil met je praten over toen net’. Jordi knikte blij en liep voorop de kamer in. Romeo keek me verrast aan en stond op. ‘Hoi Vera’ ‘Hee’ Romeo wierp een blik op Jordi en liep toen naar buiten. ‘Het spijt me, lieverd. Ik had het nooit mogen vragen’. Ik schudde van nee en ging zitten. ‘En ik had rustig moeten blijven. Het is natuurlijk ook wel een beetje mijn schuld. Ik bedoel ik heb al de spullen en jij niks’. Jordi knikte en ik zag een twinkeling in zijn ogen. Was hij zo blij dat ik het goed kwam maken? ‘Maar we kunnen alles toch terugbrengen? Nou ja, niet alles want ik heb al veel gebruikt, maar van sommige dingen heb ik de bonnetjes nog en we kunnen ook dingen verkopen’. Jordi’s vrolijke gezicht verdween. ‘Maar lieverd, dat is lang niet genoeg. Van al die bloemen, bonbons en etentjes krijg je heus geen geld terug’. ‘Maar ik kan toch ook iets betalen? Ik bedoel, ik spaar al 4 jaar lang’! Jordi schudde met zijn hoofd. ‘Weetje, lieverd ik zoek wel een oplossing. En anders … anders vertrek ik gewoon’. ‘Vertrekken, waarheen’? Hij haalde zijn schouders op en keek me verdrietig aan. ‘Ergens waar Romeo me niet kan vinden, ergens waar niemand me zal vinden’. Wat, ging hij weg? Zou hij weggaan als ik dit niet voor hem deed? ‘En … kan ik niet gewoon met de mannen op date of zo? Zonder sex’? Jordi keek me lang aan en haalde toen zijn schouders op. ‘Ik zal het er met Romeo over hebben, oké’? Ik knikte langzaam van ja en ontving een lange zoen van hem. Dit was toch goed, hé? Ik bedoel zo hoefde ik geen sex te hebben, maar kreeg Jordi wel geld.

ga door

ga door

Dit verhaal is uit 2009… :^)

oww hahah

x