[verhaal] Droombaan

Hi,
ik ben met de outline van een verhaal bezig, maar heb geen idee of ik verder moet gaan.

Amber, een vrouw van 22, droomt heel haar leven al om later bij een tijdschrift te werken. Vroeger was ze verslaafd aan tijdschriften. Overal slingerde tijdschriften rond, en altijd had ze een tijdschrift in haar tas. Toen zei ze al dat ze later, als ze groot was, bij een tijdschrift wilde werken. En daar denkt ze nu nog steeds het zelfde over, 10 jaar later. Alleen ze heeft één probleem; ze heeft weinig zelfvertrouwen en is altijd heel verlegen. Haar vriendin Jody probeert haar hiermee te helpen, maar dit lukt niet altijd even goed.
Amber is afgestudeerd en wil nu gaan werken. Het liefste dus bij de redactie van een tijdschrift. Maar durft Amber dit wel?

Dit is een verhaal over Amber die haar eigen leven leidt. Ze is heel onzeker en heeft weinig zelfvertrouwen maar toch wilt ze bij een tijdschrift gaan werken. Dit verhaal gaat helemaal over haar leven. Sommige stukjes zijn schuin gedrukt. Dit zijn de gedachtes van Amber zelf.

Doorgaan/stoppen?

Doorgaan! Klinkt leuk!!!

Doorgaan.

‘Tringgggggg…’ Amber draait zich om in haar bed en opent langzaam haar ogen. ‘Tringgggggg…’ ze graait naar haar wekker en probeert hem uit te zetten. Uiteindelijk lukt het haar. Ze blijft nog een beetje na dutten en gaat dan toch zitten. Arhg, waarom moet ik ook zo vroeg werken. Waarom gaat de supermarkt niet gewoon 2 uurtjes later open. Ze stapt langzaam uit bed en wankelt naar haar kast, pakt haar ochtendjas van het haakje en loopt naar de deur. Terwijl ze naar beneden loopt wrijft ze in haar ogen, knippert een paar keer met haar ogen en dan struikelt ze bijna over haar eigen voeten. Ze kan nog net op tijd naar de leuning grijpen voordat ze van de trap valt. Kijk dat krijg je ervan als je te vroeg moet op staan. Zou ik dat niet als smoes bij de baas kunnen gebruiken? Als ze beneden is loopt ze naar de keuken en pakt 2 crackers ze besmeert ze met een klein laagje boter. Ze loopt naar de woonkamer en gaat op de bank zitten, zet de televisie aan en zapt een beetje. Oh, wat zou het toch heerlijk zijn als ik vandaag vrij was. Ze kijkt naar buiten, naar het prachtige weer. Nee hoor, mevrouwtje moet in de supermarkt gaan werken. Terwijl alle mensen lekker op een terrasje zitten, in de tuin zitten of aan het zwembed liggen, zij genieten van het weer. Deze mevrouw niet. Er verschijnt een diepe frons op haar gezicht. Weet je, de mensen die vandaag heel de dag niks doen, die verdienen tenminste geen geld. Ik, daarentegen wél. Er verschijnt een heel klein glimlachje op haar gezicht. En begint langzaam haar cracker op te eten.
Nadat ze haar crackers op heeft loopt ze naar de badkamer en kleed ze zich om. Doet haar haar in een makkelijk staartje en maakt zich licht op en pakt haar tas, stopt alles in haar tas wat ze vandaag denkt nodig te hebben. Voordat ze gaat checkt ze nog even of haar haar niet té erg zit en loopt naar buiten. Pakt haar fiets en fietst naar haar werk.
Ze kijkt op haar horloge. Shit, ik ben bijna te laat. Nog maar even door fietsen dan. Ze fiets een stukje harder. Als ze bij de supermarkt aan komt zet ze haar fiets op slot. Wacht zal ik hem anders maar gewoon weer achter zetten, net als altijd, want in Amsterdam kun je maar beter oppassen of anders is je fiets verdwenen. Amber loopt naar binnen.

Nu nog niet zo boeiend, maar lijkt me leuk :slightly_smiling_face:

‘Amber… Amber!’
‘Wat… Wat is er?’ Amber schrikt wakker. Jody, wat doet zij hier en hoe komt ze hier binnen? ‘Ik ben met de reserve sleutel binnen gekomen. Ja, die sleutel die jij onder je deurmat hebt gelegd voor als je je sleutel vergeet mee te nemen.’ Zegt Jodie, alsof ze Amber’s gedachten kan lezen.
‘En wat kom je doen?’
‘Ik kom je meenemen. We’re going out tonight!’ Zegt Jody en maakt er een dansmove bij. Amber kijkt Jody met grote ogen. Dit meen je niet. Ik vraag haar mee uit, dan heeft zij geen zin. En als ik geen zin heb, ja hoor dan komt ze mij vragen. ‘Nee, ik moet nog eten en…’ ‘Nog eten? Nu nog?’ Amber’s ogen vliegen naar de klok. Wat! Half 9? Nu al? Hoelang heb ik dan wel niet geslapen? ‘Nou, het zit zo. Ik kwam thuis van werken en was moe, ik dacht een uurtje slapen daarna eten en dan zie ik wel verder. Maar ik viel en slaap en ben niet meer wakker geworden tot nu. Dus nee, ander keertje misschien.’ Brabbelt Amber.
‘Niks daarvan, jij eet wat, maakt je klaar en dan gaan we uit!’ Oh nee, als Jody iets in haar hoofd heeft, dan kun je alles proberen maar je krijgt het echt niet meer uit haar hoofd. Dus ik zal mee moeten. ‘Oké, ik ga mee. Maar op één voorwaarde. Dat we niet later als 2 uur thuis zijn.’ Zegt Amber en kijkt Jody met een ‘beloof het me’-blik aan.
‘Oké, oké. I promise!’ Ze houdt haar vingers gekruist. Amber loopt naar de koelkast, pakt de maaltijdsalade eruit en scheurt het plastic er vanaf. ‘Terwijl ik dit eet,’ ze kijkt naar haar salade, ‘Mag jij mijn haren stijlen.’ Ze kijkt Jody aan. Jody knikt ‘Vooruit!’ Jody loopt naar de badkamer om de stijltang te pakken.

Doorgaan of stoppen?

ga maar verder xd

upje!