VERHAAL: de verwoestende hitte. (fantasy)

Hee allemaal,

Al tijden wil ik graag een stukje van mijn verhaal posten.
ik heb het nooit echt gedaan omdat ik nog geen titel heb, en uit ervaring weet ik dat verhalen zonder titel amper gelezen worden.
Daarom heb ik mijn verhaal een tijdelijke titel gegeven. De verwoestende hitte.
Het verhaal is een typisch onwerkelijk verhaal. Het speelt zich af in de toekomst en er komen de raarste wezens in voor. Dit is dus niet voor iedereen weggelegd.
Ik hoop dat jullie je in het verhaal kunnen verplaatsen.

veel leesplezier, en laat een reactie achter!
xxx

Kinshasa, Congo, wetenschappelijk laboratorium. 17 augustus 2021.

De zilveren speld met RSDC er in gegraveerd glanst in de felle zon op de borst van professor Venia. RSDC is de afkorting voor Revolutionary Science Department of Congo. De democratische republiek Congo wilt in vergelijking met de westerse wereld de achterstand in het gebied van wettenschap inhalen. De langwerpige witte kamer staat vol met lang tafels. Aan elke tafel zit een meestal donker gekleurde man in een witte labjas. Om de gigantische achterstand in te halen werken de wetenschappers er gemiddeld 15 uur per dag. En het lijkt te werken. Door atoomsmelting is in 2014 een nieuw, stabiel atoom ontdekt. Enerium. Een eigenschap van enerium is dat het energie kan op wekken. Over de gehele wereld wordt enerium nu gebruikt als duurzame energie. Hierdoor is Congo op scheikundig gebied al wat beter op de kaart gezet. Maar ze zijn er nog lang niet. enerium slaat aan over de hele wereld en het gebruik van enerium stijgt met een gemiddelde van 52,8% per jaar sinds de ontdekking er van. In de grote steden is het gebruik onvoorspelbaar hoog opgelopen. In veel landen in Europa is enerium een groot succes. Ze zijn dankzij de mogelijkheid om enerium te gebruiken een stuk minder afhankelijk van grote olie staten in bijvoorbeeld het Midden-Oosten. Maar professor Venia is altijd nog al wantrouwig geweest tegen over het nieuwe atoom. Hij heeft een aantal grote steden in Europa in de gaten gehouden. In Amsterdam, Brussel, Berlijn en Parijs kwamen in 2017 de tempera-turen al niet meer onder de -2. Ook in andere delen van de wereld stegen de temperaturen fors. Ondanks de afname van het gebruik van fossiele brandstoffen bleven de temperaturen stijgen. In Brussel kwamen de temperaturen in de winter van 2017 niet onder de -1,76 graden. In de winter van 2019 kwamen de temperaturen niet meer onder de +3,31 graden. De zomers worden broeieriger en veel beekjes, meren en stukken rivier komen langzaam droog te liggen. In Bangladesh is er sinds 2015 geen grote overstroming meer geweest en de grond wordt niet meer bevrucht. De ijskapen op de Noordpool smelten voor het oog van de wetenschappers weg en vele diersoorten verminderen snel in aantal. De aardrijkskundige staan voor een raadsel en hebben verklaard dat de wereld gewoon weer van tijdperk veranderd. Het was voor aardrijkskundige ondenkbaar dat de temperaturen zo veel stegen terwijl het gebruik van fossiele brandstoffen zo veel daalde, de schuld was van de mensheid. Daarom ontstaat er in Noord-Amerika, Europa en Noord/oost-Azie geen paniek. Maar in de landen op de evenaar stijgen de sterftecijfers door uitdroging fors. Zo ook in Congo. Het water raakt er schaars en professor Venia ziet hoe veel arme gezinnen en straatjongens sterven aan het gebrek van water. Hij staart naar het witte blad vol met reactievergelijkingen en een diepe frons staat in zijn voorhoofd. Door zijn hoofd spookt een en dezelfde vraag. Dan lijkt het alsof zijn donker bruine ogen lichter worden van kleur. ‘Enerium haalt energie uit de straling die het aantrekt!’ Veel van zijn medelaboranten kijken op. Professor Venia knikt. ‘Doordat enerium straling aantrekt, die energie opwekt, ontvangt de aarde meer straling. Door de verandering van de atmosfeer verlaat minder straling de aarde en warmt de aarde gigantisch op. Als we niet snel iets doen, zal de aarde opwarmen tot het onleefbaar wordt voor de mensheid.’

Door de ontdekking van professor Venia wordt een geselecteerde bond van wetenschappers opgericht. Om een chaos tussen de mensen te voorkomen werkt een geselecteerde groep weten-schappers in strikt geheim aan projecten om de aarde, of delen ervan, te reden. Het gebruik van enerium wordt overal ter wereld verboden maar door het massale gebruik van enerium is er al teveel straling vrij gekomen en de temperaturen op aarde zullen blijven stijgen. De wetenschappers werken aan een oplossing om zoveel mogelijk van de mensen te kunnen redden. In het geheim worden er allerlei projecten opgezet om leven op een gigantisch verhitte aardbol mogelijk te maken…

Centrum van koepel 03, jaargetijde 3. Jaar 302781
Sirana

Als ik mijn ogen open probeer te doen kleven mijn wimpers irritant aan elkaar. Ik stap uit het houten bedje met het harde matras. Desondanks de twee wollen sokken om mijn voeten lijken mijn tenen bevroren. Ik gooi mijn hoofd naar voren en bind mijn bruine haar vast met een reepje stof. Ik loop over de houten, krakende vloer naar de badkamer en poets mijn tanden. Uit de roestige kraan komt een klein straaltje water. De wasbak zelf wordt ondersteund met een houten balk en toch wiebelt hij elke keer akelig als ik hem aanraak. Op het houten kastje ligt mijn schooluniform. Hij bestaat uit een broek met wel 4 verschillende lagen bont, een paar wollen laarzen met een houten zool die knellend zitten, een gebreide trui en een jas van schapen wol. Door de kieren in het houten plafond komt een trekkende kou, waardoor ik zo snel mogelijk mezelf in het warme schooluniform hijs. Ik herinner mezelf er net op tijd aan om mijn zakmes mee te nemen en klauter dan de ladder af. De onderste 2 treden ontbreken en daarom spring ik vanaf de 3de trede op de grond. De vloer kraakt als mijn gewicht er op komt en hij is glad van de vorst. Half glijdend loop ik door het slaapvertrek van mijn benedenbuurman die nog luid snurkend ligt te slapen op net zo’n armoedige houten bedje als ik heb. Zo voorzichtig mogelijk doe ik de zware meetalen deur open en laat hem zachtjes achter me in het slot vallen.

Het grote, houten gebouw waar ik in woon bevat zo’n 25 compartimenten. Het bevind zich exact in het centrum van koepel 03. Koepel 03 is een van de 10 koepels die zich op de aarde bevinden. De leiding van de koepel heeft ons verteld dat er buiten de koepels geen leven mogelijk is voor ons mensen. Koepel 03 is een van de 3 koepels die in een oceaan gelegen zijn. Ik sleep mezelf door de centimeter dikke laag sneeuw heen en sla dan de steeg in waar Granatha woont in. De gure wind waait recht in mijn gezicht en mijn neus en wangen doen pijn van de koude sneeuw. Ik knijp mijn ogen in spleetjes en staar naar de sneeuw die voor me ligt. Zo’n halve meter voor me zie ik dat de sneeuw bloedrood gekleurd is. Wanneer ik mezelf er naar toe beweeg zie ik de bekende zwarte, wollen jas. Ik laat mezelf naast het lichaam vallen en draai het lijk om. Golni. Ik herken zijn gezicht met de sterke kaaklijn. Zijn normaal gesproken koraalblauwe ogen zijn gesloten en hij ziet er jonger uit. In zijn buik zit een zilver mes met een grote grizzly beer erop. Ik bijt zo hard op mijn lip dat ik de ijzeren smaak van bloed proef. Met beleid trek ik het mes eruit dat ik onmiddellijk herken als een mes van de Arends. De tranen vullen mijn gifgroene ogen en ik doe niet eens mijn best om ze tegen te houden. De Arends zijn de aanhangers van de grootste concurent van onze huidige president. In koepel 03 tellen we 2 groepen waar wij onszelf, als de jeugd, verplicht voelen om bij aan te sluiten. De Arends en de Valken. Omdat mijn broer voor zijn dood een hoge functie had bij de Valken werd er van mij geacht dat ik ook een Valk werd. Nog altijd snap ik het nut van deze twee groepen niet. De Valken hangen de huidige president aan en de Arends zien liever een andere president regeren. We vechten met elkaar, steken elkaars ontmoetingspunten in de brand, vermoorden elkaar en zorgen voor grote onrust binnen de koepel. Ik vind het niks. Maar het hoort erbij. We vechten met elkaar en moorden elkaar uit tot de andere groep opgeeft. Dat is het leven. Je hebt een winnaar en een verliezer. Al jaren lang wordt er gestreden voor de titel winnaar. En nog steeds heeft niemand het recht zichzelf zo te noemen. Ik zie hoe Alkuf en Irfna door de sneeuw aan komen rennen.

‘Sirana! Wat is er gebeurt?’ snel veeg ik de tranen van mijn gezicht en ik haal mijn schouders op. ‘Ik weet het niet. Ik trof Golni zo aan. Hier, een mes van de Arends.’ Ik overhandig ze het mes en Alkuf neemt het aan. Irfna gromt en trapt tegen een muur aan. ‘Kom, laten we het weg halen voor dat Granatha hem ziet.’ Stelt Alkuf voor. Irfna knikt en pakt Golni op bij zijn schouders. Ik wil hem helpen maar hij duwt me weg met zijn ellebogen. Ik haal mijn schouders op en wil net weg lopen tot ik een schim zie aan rennen. ‘Golni! Golni!’ De hysterische stem van Granatha echoot door het steegje heen. ‘Golni!’ Granatha passeert me en ik zie dat ze haar pyjama broek nog aan heeft. Haar blonde haar hangt los over haar magere schouders en ze duwt Irfna aan de kant. ‘Nee!’ Ik zie hoe Granatha op de grond valt. ‘Niet Golni! Het kan niet!’ Haar stem schokt door de brok in haar keel en ze laat zichzelf in de koude sneeuw vallen. Haar rug beweegt heftig op en neer van het huilen. Ergens boven wordt een raam open geschoven. ‘Kan het wat stiller?’ snauwt een brute mannenstem naar beneden. Ik loop op mijn beste vriendin af en help haar overeind. ‘Wie was het?’ zegt ze wanhopig terwijl ze mij aankijkt met haar geelachtige ogen. ‘Ik wee…’ ‘WIE WAS HET?!’ schreeuwt ze kwaad, nog voor ik mijn zin heb af kunnen maken. Haar ogen flitsen naar de grote zak in de jas van Alkuf. Met een snelle beweging trekt ze het mes uit de zak en klemt het tegen zich aan. Geluidloos stromen de tranen over haar wangen als ik haar meeneem naar haar compartimenten complex.

whoepsiee foutje :flushed: