[Verhaal] De Stalker.

Eva is een 14 jarig meisje.
Alles gaat goed. Ze heeft lieve ouders, lieve vrienden en ze is eindelijk over Thomas heen. (De jongen die ze niet kon vergeten.) Ze heeft zelfs een leuke vriend. Maar als alles anders loopt als ze verwacht, en haar vriendje heel anders reageert als haar gevoelens veranderen, veranderd heel haar leven.

[b]Ik drukte me dicht tegen Joran aan. Ik keek diep in zijn ogen. Het geluid van de tram verpeste het moment. Ik voelde me warm van binnen al was het ijskoud buiten. Voorzichtig kwam hij dichterbij en gaf me een kus op mijn mond. ‘Tot morgen schat.’ Zei hij zachtjes in mijn oor. ‘Tot morgen lieverd.’ Zei ik zachtjes terug. Ik stapte de tram in en keek door het raam. Ik zwaaide nog even en keerde toen mijn gezicht naar de terugweg. Ik voelde me zo gelukkig van binnen. Eenmaal thuis ging ik gelijk slapen. Ik werd wakker gemaakt van het getril van mijn mobiel.

Ik wil nog even zeggen,
Slaap lekker schat.
xxx.

Ik lachte volluit en viel toen in slaap. Door het gezoem van mijn wekker werd ik irritant gewekt, en drukte het snel weg. Na mijn ochtendritueel stapte ik snel op mijn fiets om naar school te gaan. ‘Daar hebben we onze lover!’ Begroette Nikie me. ‘Hebben jullie nou wat?’ Vroeg ze nieuwsgierig. Ik voelde me rood aanlopen en knikte toen ja. ‘Dat is raar, want tegen mij zei hij van niet.’ Hoorde ik een arrogante stem achter me zeggen. Ik draaide me om, en zag Isa staan. We konden het nooit goed met elkaar vinden, en als klap op de vuurpijl werden we ook nog eens verliefd op dezelfde jongen. ‘Ik was met hem aan het praten, en iemand vroeg of jullie wat hadden. Hij antwoordde toch duidelijk met nee.’ Snauwde ze. ‘Wat jij wilt.’ Zei ik terug toen ik met Nikie naar de kantine liep. Toch spookte het nog door mijn hoofd. Maar waarom zou hij nee zeggen? Hij had me toch duidelijk gevraagd? ‘Je maakt je toch niet druk om wat Isa zei hé?’ Vroeg Nikie. ‘Eigenlijk…’ Nikie onderbrak me: ‘Eva, kom op! Hij is gek op je en dat weet je zelf toch ook wel?’ ‘Ja, maar ik weet het niet meer zo goed…’antwoordde ik terug. ‘Geen zorgen we laten het Laura wel vragen.’ Zei Nikie terug. ‘Dank je Nik, wat moet ik toch zonder jou!’ Zei ik haar dankbaar. ‘Tegen mij zei van wel hoor Eef, dus maak je maar niet druk!’ Zei Laura. Ik voelde me gelijk niet meer zo bezorgt.[/b]

klinkt leuk
alleen het gaat een beetje snel

Jaa dat komt omdat dat onderwerp nog doorgaat, maar bedankt =)!

Het was eindelijk pauze en Joran kwam mijn kant opgelopen. ‘Daar ben je dus.’ Zei Joran terwijl hij me een kus op mijn mond gaf. Na een lang gesprek over alles en nog wat ging de bel hellaas. We liepen hand in hand naar de gang en Isa kwam aangelopen. Hij liet mijn hand snel los en ik keek hem raar aan. ‘Jor! Daar ben je!’ Zei ze overdreven terwijl ze hem een knuffel gaf. ‘Ik heb je gemist!’ Zei ze tegen hem terwijl ze mij vuil aankeek. ‘Maar, eh, ik ga maar naar mijn les ja.’ Zei ik tegen Joran om ongemakkelijke stilte te breken. ‘Oke doei doei.’ Zei hij droog. Ik liep naar hem toe om hem een kus te geven maar hij drukte me snel tegen hem aan zodat het in een knuffel zou veranderen. Ik keek hem raar aan en liep toen snel naar boven.
‘Wat is er nou aan de hand Eva je dwaalt steeds zo af?’ Vroeg Nikie bezorgt. Ik legde haar uit over wat er 10 minuten geleden gebeurde. Nikie keek me geschrokken aan. ‘Wat een bitch. En hij net zo goed!’ Zei ze. Ik schrok van haar woorden maar eigenlijk had ze ook wel gelijk. ‘Misschien vind je het dom maar ik heb nu nog liever dat je weer op Thomas word.’ Zei Nikie sirieus. Langer dan een jaar geleden kwam Thomas op onze school. Hij liet me iets voelen wat ik nog nooit bij een jongen had gevoeld. Maar hellaas voelde hij dat al voor een ander meisje. Toch heb ik er weken lang over gehuild tot de dag dat ik Joran ontmoette. Ik zeg ook niet dat het gevoel hellemaal weg is gegaan, want eerlijk gezegd spookt hij nog elke dag rond in mijn hoofd. Logisch als je hem elke minuut van de dag ziet. ‘Wat zeiden jullie over mij? Ik hoorde mijn naam vallen.’ Haalde Thomas mij uit mijn gedachte. ‘Nee niks belangrijks.’ Zei Nikie snel. Hij keek even alsof hij wou doorvragen maar werd toen weer afgeleid door zijn helikopter spelletje.

Leuk ! verder =DD!

xoxoxox

best een standaard verhaal tot nu toe, en er zitten wat spelfouten in.

ik ben wel benieuwd eigenlijk…
upje voor jou!

In de tweede pauze kwam hij weer naar me toe en wou me een kus geven. Snel haalde ik mijn hoofd weg. ‘Waarom deed je net zo raar?’ Vroeg ik aan hem. ‘Hoe bedoel je schatje?’ Vroeg hij verward. ‘Toen dat huppelkutje naar je toekwam ontweek je me steeds.’ Zei ik fel. ‘Wel huppelkutje?’ Vroeg hij weer. ‘Isa.’ Antwoordde ik. ‘Ik deed niet ontwijkend ik gaf je zelfs nog een knuffel.’ Zei hij. Even viel het stil. Zou het kunnen dat hij het gewoon niet gemerkt had dat ik hem een kus wou geven? ‘Maar waarom zei je dan tegen Isa dat we niets met elkaar hebben?’ Vroeg ik nieuwsgierig. ‘Dat vroeg ze hellemaal niet lekkerding. En als ze dat vroeg had ik natuurlijk ja gezegd.’ Zei hij terwijl hij zijn armen om mijn middel sloeg. Ik wist dat ik niet lang boos op hem kon blijven en gaf hem een kus. ‘Maar lieverd ik ben vrij, dus ik spreek je nog wel.’ Zei ik terwijl ik hem nog een kus gaf.
Samen met Nikie liep ik naar het fietsenhok. ‘En, wat zei je tegen hem? Want ik zag dat het wel heel snel goed was.’ Vroeg Nikie nieuwsgierig. ‘Waarom hij me ontweek, en waarom hij zei dat we niks met elkaar hadden.’ Zei ik. ‘En wat zei hij?’ Vroeg ze weer. ‘Dat het niet waar was.’ Zei ik. Nikie keek me ongelovig aan. ‘Dat je daar intrapt!’ Zei ze. Ik keek haar verbaast aan. ‘Hoe bedoel je?’ Vroeg ik. ‘Dat is toch gewoon een smoes!’ Zei Nikie. ‘Hellemaal niet, je kent Isa, ze is gewoon een jaloerse bitch.’ Zei ik verdedigend. ‘Ja oké, maar toch vertrouw ik hem niet Eva.’ Zei Nikie twijfelend.

verder !

xoxxoxoxoxoxxoxoxoxoxox

oeh leuk, verder!

Bedankt voor al die lieve berichtjes.
xxx.

[b]Eenmaal thuis plofte ik neer op de bank en deed de tv aan. Ik zapte wat en viel toen ik slaap. Ik werd wakker door de trillingen van mijn mobiel.

Lieverdje,
Jij bent het enige meisje waar ik van hou!
Kusje.

Ik staarde naar mijn mobieltje. Wie moet ik nou geloven? Hem of Nikie. Toch besloot ik terug te schrijven:

Hou ook van jou liefie.
X

De volgende ochtend race ik naar mijn klaslokaal maar zie ik niemand daar zitten. Ik loop even door en zie dat ze in het computerlokaal zitten. Ik trek de deur open en loop naar meneer de Graaf om mijn tellaat briefje in te leveren. ‘U moet het derde uur beginnen en u komt alsnog tellaat, hoe krijgt u het voor elkaar?’ Vroeg meneer de Graaf. ‘Sorry meneer, ik had me verslapen.’ Antwoordde ik terwijl ik snel naast Nikie ging zitten. Na een half uur schuift Thomas zijn stoel naar me toe. ‘Wie is die Joran eigenlijk?’ Vroeg hij nieuwsgierig. ‘Mijn vriendje.’ Antwoordde ik kort. ‘Ja dat snap ik ook wel maar in welke klas zit hij?’ Vroeg hij weer. ‘3f, hij is nieuw.’ Antwoordde ik weer. ‘Waarom heb je dan ineens met hem terwijl je hem nog niet eens zo goed kent?’ Ik keek hem verward aan. ‘Waarom al die vragen? Vind je haar nu wel ineens leuk ofzo?’ Sprong Nikie in. ‘Nee, hellemaal niet, maar ik vraag alleen want is niet…’ Hij begon te stotteren. Net op tijd werd hij gered door de bel. Ik liep met Nikie naar de gang maar Thomas kon het niet laten om door te vragen. ‘En hoe ziet hij eruit dan?’ ‘Blauwe ogen en donkerblond haar. Heb je genoeg informatie?’ Vroeg ik sarcastisch. Thomas knikte lachend ja en liep snel naar zijn vriendengroep. Bij de trap zag ik Joran naar me kijken.’Schatje! Alles goed?’ Vroeg ik terwijl ik hem een knuffel gaf. Hij keek me neutraal aan. ‘Wie was die jongen waar je mee stond te lachen?’ Vroeg Joran serieus. ‘Gewoon een…’ ‘Haar vriendje.’ Onderbrak Jeroen me. Op dat moment kon ik hem wel vermoorden. Joran keek me verward aan. ‘Oke, ik was op hem in de eerste ofzo, maar nu ben jij toch mijn vriendje. ‘ Zei ik, omdat ik niet kon liegen. ‘Hij zit pas midden tweede op onze school.’ Zei Jeroen weer. ‘Jeroen loop is door!’ Reageerde ik fel. Lachend liep Jeroen verder. ‘Oke, pas geleden vond ik hem wel leuk, maar ik ben nu toch over hem heen. Maak je nou niet druk.’ Zei ik terwijl ik hem een zacht kusje in zijn nek gaf. Ik zag dat hij zijn glimlach niet kon weerhouden.[/b]

ik vind die joran maar een engerd

joran van der sloot

ik vind die joran ook eng ;x! verderrr =]

xoxoxoxoxoxoxoxoxoxoxox

verderrr ;d

Gaaf!

Je schrijft lekker vlot ^^.

Je moet wel in 1 tijd blijven schrijven

De volgende dag hadden we een hels uur te gaan: Economie. Ik haat die les, omdat het nooit word uitgelegd. En Nikie en ik moesten altijd 2 meter afstand houden omdat we anders teveel gingen praten. Ik staarde uit het raam en begon te denken. Zou Joran denken dat ik nog gevoelens voor Thomas heb? En het belangrijkste, heb ik nog gevoelens voor Thomas? ‘Thomas, waarom staar je steeds naar Eva, vind je haar leuk ofzo?’ Hoorde ik Jeroen achter me zeggen. Voor even deed ik alsof ik het niet hoorde. ‘Ik ben toch al bezig met Denise, dus waarom zou ik haar leuk vinden?’ Reageerde Thomas. Het voelde alsof er een mes in mijn hart werd gestoken. Maar waarom voelde het zo? Ik was toch niet meer op hem? Of hield ik mezelf voor de gek? Duizenden vragen spookte door mijn hooft. Toch kon ik het niet laten om me om te draaien. ‘Wie is Denise?’ Vroeg ik terwijl ik ingehouden naar Thomas keek. ‘Een meisje van voetbal.’ Antwoordde hij net zo kortaf als ik deed. ‘Eva, wil je je alsjeblieft omdraaien.’ Ik negeerde het verzoek van Meneer de Schielp en begon door te vragen: ‘Is ze je vriendin?’ Vroeg ik. Vergeefs wachtte ik op zijn antwoord. ‘Bijna.’ Antwoordde hij terwijl hij diep in mijn ogen keek. ‘Eva, laatste waarschuwing of ik gooi je eruit!’ Schreeuwde meneer de Schielp ongeduldig. Snel draaide ik me om en begon ik in mijn boeken te staren.

Verder:D

hoofd is met een D aan het eind :ok_woman: