Verhaal: 'De nieuwe'

Ik heb nog nooit een verhaal geschreven dus het is een probeersel. Als je tips/commentaar hebt zeg het, dan kan ik er wat van leren. Ik moet nog wel een verhaallijn bepalen en karakters uitschrijven dus het volgende deel zal wel even op zich laten wachten ben ik bang:p
Xx

Tuuutuuutuuuutuuuutuuutuuuutuuutuuuutuuuuut. Geirrtiteerd druk ik de wekker uit en wenste dat het nog vakantie was. De warme wind, de zoute zee en het knisperende zand tussen mijn voeten, de tijd in Curacao was geweldig. Ik heb zelfs nog met dolfijnen gezwommen, en dan al die leuke boys…
Tuutuuuutuuuutuuuuutuuuutuuuutuuuutuuuutuuut. Weer worden mijn gedachten wild vestoord door de wekker. Back to Reality. Ik ben niet meer in Curacao. Ik ben in het natte Nederland, om precies te zijn in Amsterdam. The city where the magic happens.
‘Lieeeess kom nu naar beneden anders kom je te laat op school.’ Onmiddelijk spring ik mijn bed uit en loop naar de klerenkast. Wat moet ik in vredesnaam aandoen op mijn eerste schooldag. Ik besluit mijn favoriete skinny jeans te pakken, een ruitjes blouse met een riempje en een cardigan. Ik pak mijn tas in, ren de trap af en spring over wat verhuisdozen heen. Mijn moeder en broertje zitten al aan het ontbijt, ik begroet ze vrolijk. ‘Zo lies jij hebt zin om naar school te gaan.’ Mijn moeder lacht. Ik heb er echt zin in antwoord ik. Om eerlijk te zijn ben ik super zenuwachtig maar ik ga er een geweldige tijd van maken. Ik stop de plattegrond in mijn tas, geef mam en Daan een kus en pak mijn fiets. Oke denk ik; Here we go!
Gelukkig is de school makkelijk te vinden en ruim optijd fiets ik het schoolplein op. Ik zie overal groepjes staan, logisch natuurlijk iedereen kent elkaar al van voorgaande jaren. Er staat een meisje alleen bij de deur, ik wil naar haar toe lopen maar houd mijn pas in. Iedereen weet dat meisjes die alleen staan gepest worden. Herrinneringen van mijn oude school overspoelen me, dat nooit meer denk ik. Ik besluit haar de laten staan en naar binnen te lopen. Net op het moment dat ik mijn make-up wil checken gaat de bel. De eerste lesdag is begonnen!
‘Hé nieuwe’ hoor ik achter me. Geschrokken kijk ik om, die stem ken ik ergens van. Nee, dat…dat is Rebecca. Ik wil wegrennen maar ze pakt mijn tas. Meteen zakt me de moed in de schoenen, nu kan ik een geweldige tijd hier wel vergeten.

snel verder!

snel verderr, is wel leuk :grinning: