[VERHAAL] Born in the wrong body.

Dit verhaal gaat over Naomi, zij voelt zich geboren in het verkeerde lichaam. Ze schrijft in haar dagboek hoe ze is, en hoe ze zou willen zijn. Hope u like it (:

Zaterdag, 21.53, bed
Ik ben anders. Anders als alle andere meiden. Ik ben niet Naomi, ik voel me meer een Roel. Ik zit op voetbal, niet op hockey zoals alle meiden die ik ken, ik hou niet van Beyoncé ofzo, maar van Di-Rect en Greenday, mijn lievelingsserie is niet My Super Sweet Sixteen maar Jackass. Ben ik ongewoon? Of ben ik gewoon een zeurderige puber?

Soms zou ik wel een jongen willen zijn. Een populaire jongen, niet zoals nu, een onpopulair jongens-meisje. Ik wil een jongen-jongen zijn. Ik wil over straat kunnen spugen zonder dat mensen roepen van “gatsie” of “iell!” Ik wil mijn broek zo laag mogelijk aan mijn kont hebben hangen, ik wil geen borsten, ik wil crossen, ik wil een jongen zijn!

Maar waarom ben ik dat niet? Waarom ben ik de dochter van Antoinette Amanda van Hoogedorp? Waarom is mijn vader Henry van Hoogedorp een directeur bij een groot computerbedrijf? Waarom ben ik niet gewoon een jongen, zoon van leuke ouders die niet in een villa wonen en alleen maar kleren dragen van Armani, Gucci of Prada. Ik wil een jongen zijn.

Reacties zijn zeker welkom :grinning:
liefs,

upje voor mezelf xd

[i]lijkt me wel leuk en hier een typfoutje waar ik me best aan irriteer:

Anders als alle andere meiden.
het is anders dan alle andere meiden.

maar ga maar verder hoor (:[/i]

Vind het niet zo leuk eigenlijk, ik weet dat het het eerste stukje is maar ik kom er niet in. Het klinkt meer als een probleem die je hier in het topic zou zetten, vind ik.

pas op dat je verhaal niet op die ‘boys don’t cry’ verder up voor jou

Oke dankjullie voor de reacties, ik plaats zo nog wel even een stukje!

ik vind het wel leuk geschreven, ga maar verder!

dubbelpost.

Zondag, 06.27, op onze kilometerlange oprit
Ik pak mijn skateboard en begin te skaten. Ik maak een ollie. En nog een, en nog een. Dan zie ik iets liggen. Ik pak het op. Het is een gescheurd lapje rode stof. Ik gooi het weer neer. Dan skate ik verder, zonder nog op de weg te letten. Ineens toetert een auto hard. Ik voel alleen nog maar de pijn en dan word het zwart.

Dinsdag, 14.50, ziekenhuis
Ik ben aangereden door een auto. Echt aangereden. Nouja, niet dat ik echt aan het opletten was. Ik heb twee dagen bewusteloos gelegen. En het enige wat ik heb is een hersenschudding en een gebroken been. Maarja, twee dagen meisje zijn is weer voorbij. En ik word, terwijl ik dit schrijf, volgestopt met de dure chocolaatjes van mijn moeder. Ze heeft al tig cadeaus gebracht, waaronder een afschuwelijk mantelpakje van Chanel, metershoge pumps van Miu Miu waar ik mijn enkel nog op breek en een enorme gouden 23 karaats ring van een of andere dure juwelierszaak. Maar al die dingen hoef ik niet te hebben, ik was veel blijer geweest met wat voetbalschoenen, of nieuwe scheenbeschermers, of misschien wel een nieuw skateboard. Geen mantelpakjes, pumps of ringen.

Dinsdag, 20.13, nog steeds ziekenhuis
Mijn moeder is weg, ze had een uitnodiging voor een opening van een of andere dure winkel, en daar wou ze graag heen aangezien je een shoppingbag kreeg die je mocht volstoppen met kleding die je gratis kreeg. En voor mijn moeder is dit het achtste wereldwonder, voor mij is dat een jongen zijn.

leeuk geschreven, ik zou alleen als ik jou was wat langer bij een stukje stil blijven staan…
ehm ja hoe leg ik dat uit.
het is alsof je door de verschillende ‘dagen in het dagboek’ heenraast, alsof dit een samenvatting is… misschien moet je het wat uitgebreider doen:)…
verder

hee,

ik vind het idee wel leuk. maar er zitten wel wat spelfoutjes in…
ook zei je in het begin dat het een dagboek was,

maar bij dit stukje;
Zondag, 06.27, op onze kilometerlange oprit
Ik pak mijn skateboard en begin te skaten. Ik maak een ollie. En nog een, en nog een. Dan zie ik iets liggen. Ik pak het op. Het is een gescheurd lapje rode stof. Ik gooi het weer neer. Dan skate ik verder, zonder nog op de weg te letten. Ineens toetert een auto hard. Ik voel alleen nog maar de pijn en dan word het zwart.

dit word zo geschreven alsof het op dat moment gebeurde… maar het is een dagboek… dus het moet al gebeurd zijn voordat het word opgeschreven.
snap je?

xx

Oke, ik snap wat je bedoeld:D Zal er de volgende x ff op letten

Ja, ik snap het, best wel dom eigenlijk van mij :flushed:
Ik zal er goed op letten dat ik dat niet weer doe!

Misschien langere stukjes? Beetje kort voor zoiets :slightly_smiling_face: