(verhaal) bittersweet affair

-

-

Haha dankjewel

-

Mooi !

Een foutje *ligt is alleen als iemand op ligt. *licht is van het licht van de lampen, zon etc haha. Het viel me op :stuck_out_tongue:

Ow ja, ik zie het. Wat stom van me. Dankje!

Ik denk dat je het snel snapt.
Is het fantasy?

Nee het is geen fantasie, het is een niet-chronologisch verhaal. Hoofdstuk 1 is een stukje verhaal wat in de toekomst is gebeurd. En hierna komt dan het verhaal over hoe het allemaal is begonnen

-

-

Nora: "Heej Roos!!, hoe is het ermee? Wat heb je mij te vertellen dan?’.
Ik:"Met mij wel goed hoor en met jou? Mijn moeder heeft een nieuwe
vriend
Nora: “Met mij gaat het ook goed. Ow echt waar en is ie een beetje aardig?”
Ik: “Ja, hij is heel aardig en ook knap!”
Nora: “Knap? Is ie niet een beetje te oud voor je?”
Ik: "Nee hoor, dat valt wel mee :stuck_out_tongue: "
Nora: “Hahaha dat valt wel mee? Je gaat toch geen rare dingen doen he?”
Ik: “Nee hoor, ik doe nooit rare dingen. Heb je trouwens zin om woensdag langs te komen, want dan ben ik vrij en alleen thuis”.
Nora: "Hahah zal wel :stuck_out_tongue: . Ja, dat lijkt me leuk.
Ik: "Oke, tot woensdag. Doei xxxx
Nora: "Tot woensdag. XXX

Hoofdstuk 3
Wild schiet ik in mijn bed overeind. Ik had een nachtmerrie. Slaperig kijk ik naar de klok, 11:00. Met tegenzin sla ik de dekens van me af. Terwijl ik uitgebreid uitrek, ga ik rechtop zitten. Het is vandaag woensdag en heb om 13:00 uur met Nora afgesproken. Strompelend loop ik naar beneden, om te ontbijten. Mama en Rens zijn al naar hun werk, maar hebben de keukentafel rommelig achter gelaten. Snel smeer ik een boterham en prop het naar binnen. Ondertussen ben ik de tafel aan het afruimen. Dit duurt nog geen tien minuten. Ik heb nog tijd genoeg om even onder de douche te springen.

Een uur later hoor ik de deurbel. Gelukkig ben ik al klaar met douchen en al aangekleed. Met een snelle vaart kom ik de trap af. Mijn net gewassen haar, hangen als lokken over m"n schouders. Enthousiast open ik de deur. “Heej Nora, wat ben je vroeg?”. “Ja, ik was eerder klaar met werken” antwoordt Nora en geeft mij een dikke knuffel. Ze stapt naar binnen, hangt haar jas aan de kapstok en gaat aan de keukentafel zitten. "En heb je al een vriend?"vraag ik haar plagend, terwijl ik drinken voor ons beide inschenk. “Ik heb wel met iemand van 28 gedate, na het daten nam hij mij mee naar zijn huis. Het bleek dat hij nog bij zijn ouders woont. Maar verder geen probleem ofzo, want zijn waren weg zei hij. Net toen we aan het vozen waren op zijn kamer, klopte zijn moeder aan”. “Echt? Dat meen je niet!?” zeg ik verbaast. “Ze stapte gewoon naar binnen” gaat nora verder. “En bleef gewoon staan! Doodleuk vroeg ze of we genoeg condooms hadden. Maar van seks is er die dag niet van gekomen”. “Oh, wat erg zeg. Dat is echt een blunder” zeg ik lachend. “En hoe zit het met jou liefdes leven?” vraagt Nora. “Mwah, ik zie hier en daar wel knappe mannen, maar verder niets bijzonders” antwoord ik. “En met die knappe mannen, bedoel je daar Rens mee?” vraagt Nora plagend. Ik schiet in de lach terwijl ik tegelijk in paniek raak. Kut! Helemaal vergeten dat ik Nora heb verteld over Rens. Dat was een stomme fout van me. Nora lacht ook mee, maar wacht nog steeds op haar antwoordt. “Nou goed dan. Ja! Ik bedoel Rens daar ook mee. Maar je houdt je mond, oké?” “Ik houd mijn mond, je hebt m’n ere woord” zegt Nora terwijl ze over mijn snijwonden op mijn arm aait.

Hoofdstuk3 deel 2
Na uren te hebben gepraat, is het tijd om het gesprek af te sluiten. Inmiddels is het al 17:00 uur. Nora staat op en pakt haar jas van de kapstok. Bij de deur geeft ze mij een afscheidsknuffel. “Ik vond het erg gezellig vandaag” zegt ze. “Ik ook” zeg ik. “Ik spreek je wel weer” zegt Nora. “Ja is goed, doei”. “Doei”. Snel sluit ik de voordeur, want het waait hard buiten. Wat een geslaagde avond. Gapend pak ik mijn telefoon en zie dat ik een berichtje heb van mama. “Rens en ik zijn later thuis, je hoeft voor ons niet langer op te blijven”. Fijn! Wat zal ik eten? Ik open de koelkast en ik kijk wat we allemaal hebben. Op de derde plank staat een bak met macaroni met kaas, die warm ik op in de magnetron. Met macaroni ga ik naar m’n kamer. Daar zet ik de tv aan en plof ik op m’n bed. Hier kan ik even in m’n eentje genieten.

Hoofdstuk4
Het 9:52 en ik zit met m’n mama aan de keukentafel. Rens is vandaag al vroeg naar zijn werk. “Weetje…” Begint mevrouw van de Steen. “Ik heb het gevoel dat Rens vreemd gaat”. “Hoe dat zo?” Vraag ik verbaast. “Het ging toch zo goed tussen jullie”. “Ja dat dacht ik ook, maar ik merk dat hij steeds meer moet overwerken. Ook heeft hij verdacht veel vergaderingen”. “Dat is inderdaad een beetje vreemd. Weet je ook met wie hij vreemd gaat?”. “Nee, geen idee. Maar dat ga ik uitzoeken!” Zegt mevrouw van de Steen. Ik kijk haar aan met grote ogen, mama is echt vastberaden. “Uhh, ik ga naar Nora” zeg ik snel. “Ja dat is prima” antwoordt mama. Ik pak m’n jas van de kapstok en ren naar buiten. Mevrouw van de Steen zit nog aan de keukentafel, starend naar de grond. Ze kan zich niet bedenken met wie Rens een affaire zou moeten hebben. Misschien een privé detective inhuren? Nee, dat kost veel te duur. Ze zal het maar zelf moeten oplossen. Ze is benieuwd of hij wel echt naar zijn werk is. Mevrouw van de Steen pakt haar sleutels en rent de auto in. Dan maar bespieden. In ieder geval weet ze waar hij werkt. Na tien minuten komt ze op het parkeerterrein van het bedrijf. Nergens is zijn rode auto te bekennen. Driftig stapt mevrouw van de Steen naar binnen en gaat naar de receptie. “Kan ik u helpen?” Zegt de vrouw achter de balie. “Ja, ik zoek mijn vriend, Rens de groot” antwoordt mevrouw van de steen. “Ik zal even voor u op de computer kijken of hij aanwezig is” zegt de receptioniste. “Hij is is er vandaag niet, hij heeft vrij vandaag” zegt ze na een paar seconden. Vol ongeloof kijkt mevrouw van de Steen haar aan. Hoe kan dit nu? “Oke, ik weet voldoende” zegt mevrouw van de Steen. Snel loopt ze het gebouw uit.

Ik ben eigenlijk benieuwd wat jullie ervan vinden, krijg namelijk geen reacties meer

Hoofdstuk4 deel 2
Wat spookt hij toch uit? Nu is ze ervan overtuigd dat hij vreemd gaat. Hoe kan hij haar dat nou aan doen? De vraag is nu: met wie gaat hij vreemd? Dat gaat mevrouw van de Steen eens haarfijn uitzoeken. Ze stapt weer in de auto en neemt de route via de stad. Het is leuk in de stad en er staat een lange rij voor het stoplicht. Mevrouw van de Steen kijkt een beetje om haar heen, totdat ze de rode auto van Rens ziet staan. Wat doet die auto hier? De auto staat voor het hotel van der Valk. Net als het stoplicht op groen springt, komt Rens met een jonge vrouw maar buiten. Mevrouw van de Steen kan de vrouw niet herkennen. Ze heeft een lange grijze jas aan en draagt haar capuchon ver haar gezicht. Snel parkeert mevrouw van de Steen haar auto aan de overkant van het hotel. Zo kan ze hun goed bespieden. De jonge vrouw geeft een zoen aan Rens. Zo te zien nemen ze afscheid. Rens slaat z’n armen om haar heen. Mevrouw van de Steen kan haar ogen niet geloven en krijgt tranen in haar ogen. Dit voelt als een steek in haar buik. Opnieuw zoent Rens de vrouw en trek haar capuchon af. De vrouw vrouw draait in de richting van mevrouw van de Steen. Hierdoor wordt haar gezicht herkenbaar. Rens en de vrouw lopen weg, terwijl mevrouw van de Steen helemaal flipt. Ze weet nu wie de jonge vrouw is. Ze kan het niet geloven. De tranen stromen over haar wangen. Hoe kon zij haar vriend inpikken. Mevrouw van de Steen voelt haar woede opkomen en slaat wild op het stuur. Alles is veranderd, haar leven staat op z’n kop. Alleen maar voor een jonge vrouw die zo nodig iets van Rens wou, genaamd Roos…

Niemand??

Hoofdstuk5
De volgende morgen zitten ze met z’n drieën aan de tafel. Er is een pijnlijke stilte. Je zou een spelt kunnen horen vallen. Geïrriteerd smeert mevrouw van de Steen haar brood. Het liefst zou ze nu in huilen uitbarsten en die twee eens flink de waarheid vertellen, maar ze houdt zich in. Ze wacht op het juiste moment. Maar dat is hoe dan ook vandaag!

Ik en Rens voelen ons ongemakkelijk. Ik merk dat mama iets dwars zit en dat ze elk moment kan uitbarsten. De stilte snijdt. “Oké, ik kan het niet langer voor me houden” zegt mevrouw van de Sten uiteindelijk. Ik en Rens kijken verbaasd op. Waar heeft ze het nu weer over? “Waar was je gisteren?” Vraagt mevrouw van de Steen aan Rens. Rens kijkt haar aan maar zegt niets. “Ik weet dat je niet op je werk was” gaat ze verder. "En jij? Waar was jij, Roos? Bang kijk ik haar aan. Zal ze erachter gekomen zijn? Zou ze het weten? Ik kijk opzij naar Rens, misschien heeft hij iets gezegd. Maar hij kijkt net zo verbaast als ik. “Uhh…ik…ik was bij Nora” zeg ik zacht. Ik zie hoe haar gezicht steeds roder wordt. “Hoe kun je tegen mij liegen!”. Een traan loopt over haar wang. Met veel moeite houdt ze het huilen in bedwang. “Zeg, waar gaat dit over?” Zegt Rens. “Wat is dit voor flauwekul?”. “Flauwekul!? Ik werk me uit de naad, terwijl jij mijn dochter ligt te neuken!” Ik hou mijn adem in terwijl ze deze woorden zegt, het nachtmerrie is begonnen. De waarheid is boven tafel gekomen. “En jij, Roos… Hoe haal je het in je kersenpit om met mijn vriend naar bed te gaan?” Tranen rollen over mijn wangen. “Jij steekt ook zoveel tijd in dat werk van je, dat je niet eens tijd voor ons hebt!” Schreeuwt Rens. “Ik doe dit voor ons! En als dat zo was, was dan naar mij toe gekomen in plaats van liggen neuken met Roos!”

Je verhaal gaat heel erg snel, waardoor het moeilijk te volgen is. Misschien kan je de opbouw iets omgooien en rustiger de spanning opbouwen :slightly_smiling_face:.

Oke zal ik doen, bedankt voor het advies

Hoofdstuk5 deel2
Boos gooit ze haar bord op de grond, die vervolgens in duizenden stukjes valt. Het geschreeuw gaat over en weer. “Ik houd van hem!” Schreeuw ik er nog eens tussendoor. Plots valt er een stilte. “Je houd van hem? Je weet niet eens waar je het over hebt” schreeuwt mama. “Luister” zegt Rens kalm. “Wat er gebeurd is, had nooit mogen gebeuren”. Ik trek m’n wenkbrauwen op. “Dus het stelde niets voor?” Vraag ik boos. “Al die keren, dat stelde niets voor!?”. “Nee Roos. Ik houd van van je moeder en dat zal altijd zo blijven”. “Dat had je eerder moeten bedenken” mompeld mevrouw van de Steen. “Zoek iemand van je eigen leeftijd”. Zonder antwoord te geven loop ik boos maar m’n kamer. “Meende je dat nou serieus? Daar kon je wel een beetje laat mee hé” zegt mevrouw van de Steen. Rens knikt. “Maar je hebt…”. Met een zucht gaat ze zitten en laat haar hoofd in haar handen vallen. “Dit is niet te geloven” mompeld ze. “Ik meende het” zegt Rens. “Het was een stomme fout. Ik zocht naar aandacht, zij gaf me dat en toen ging het fout”. “Ik weet het allemaal niet meer hoor. Ik heb tijd nodig. Dit is nogal heftig” zegt mevrouw van de Steen. “Als Roos is afgekoeld, ga ik vanavond wel met haar praten” zegt Rens.