VERHAAL, behind the rainbow

Een.

Door het open raam hoorde ik de bladeren van de bomen ritselen en scholieren die de eerste uren vrij hadden kwamen aanfietsen. De lucht was voor de tijd van het jaar gevaarlijk donker en ik merkte aan het getik op het dak dat de eerste druppels al begonnen te vallen. Ik staarde dromerig voor me uit en dacht in de verte een regenboog te ontdekken met de meest fantastische kleuren. Zo puur en zo helder zag je ze niet vaak. Meestal waren ze vaag of wazig en kon je alleen de top goed zien. Het verbaasde me altijd dat een regenboog op een gegeven moment gewoon ophield, alsof hij net voordat hij de grond zou raken uit elkaar zou spatten en op zou lossen, in de opstijgende damp van de regen die het wegdek raakte. Ik kon een rilling niet onderdrukken want door het open raam zat ik aardig op de tocht. Alleen de leraar had een stok waarmee het raam te sluiten viel en omdat we de regel hadden dat je geen vragen mocht stellen tijdens de uitleg, hield ik wijselijk mijn mond. De wiskundige berekeningen op het whiteboard duizelden voor mijn ogen en bezorgden me een vreemd, duizelig gevoel in mijn hoofd. Ik wist niet waar ik moest beginnen met overschrijven, aangezien mijn leraar wiskunde niet een van de meest gestructureerde personen was. En zo was ik ook. Regelmatig moest ik blaadjes gaan kopiëren die ik onderweg verloren was of miste ik de stof van de proefwerken doordat mijn agenda diende voor alles behalve voor huiswerk.

verder ?

vind het nogal lange zinnen & onzinnig gebazel zeg maar. niet echt boeiend om te lezen wat ze van regebogen vind enzo. plus dat het een lap tekst is, alinea’s zouden wel fijner zijn. je gebruikt vaak en waardoor de zin dus langer wordt.

je schrijft goed! alleen snap ik wel als mensen het nu nog niet zo interessant vinden, maar ik vind je heel goed schrijven.

ik vind het juist fijn dat je lange zinnen gebruikt
dat leest veel fijner en mooier vind ik.
ik heb nog niet echt een idee gekregen van waar
het verhaal over gaat maar ik zou wel graag
verder lezen!
xx