{ verhaal } Anorexia.

Hooii
Ik ga een verhaal schrijven over anorexia, ben benieuwd wat jullie ervan vinden.

Daar stond ik dan voor de 10de keer voor de spiegel vandaag. Ik keek naar mezelf een zag een dik varken met 50 vetrollen die maar niet weg wouden gaan hoe weinig ik ook at. Wat moet ik nu ? Ik kan zo toch niet over straat… ? Wat zouden alle mensen wel niet denken over mij oh daar heb je dat varkentje weer. En al mijn vriendinnen zijn allemaal hartstikke dun. Had ik dat ook maar dacht ik. Ik keek nog een keer naar mijn buik en toen naar mijn benen allebei net zo spekkig. Ik liep naar de weegschaal toe misschien kwam daar nog een positief cijfertje te staan maar nee hoor ! 55 KILO en ik ben 15 jaar en 1,70 lang dat kan toch niet zo ! En ze liep als een depressievezak naar haar slaapkamer toe. Ik ging op bed liggen en begon te huilen er moet toch een manier zijn om dun te worden ! Ik pakte me dagboek.

Liefs dagboek.

Ik heb vandaag als ontbijt een half beschuitje op met jam. Maar ik vond het veels te veel en heb het zo snel mogelijk weer uit gekost. Mijn ouders beginnen het steeds raarder te vinden en willen dat ik meer eet ! Maar HALLO zien ze zelf dan niet hoe dik ik ben. Ze maken zich zorgen over me denken dat ik anorexia heb…Ik heb net 1 dropje op maar ik zit vol ! En ik voel me nu ook zo dik ik denk dat ik zo maar weer is een bezoekje ga plegen aan de wc.

Ik deed me dagboek dicht en ging me klaar maken om te gaan slapen ik vond het wel weer mooi geweest voor vandaag dat gezeik van mijn ouders hoef ik niet langer aan te horen.

verder of niet ?

sorry echt, maar schrijf een beetje realistisch!! Je hebt een goed onderwerp gekozen, maar 48 kg is een beetje te licht om mee te beginnen, want dan is ze in een paar week dood ofzo!

Ja daar geef ik je gelijk in :wink:
Zo had ik er nog niet over nagedacht.

Hee meis! Inderdaad een mooi onderwerp om over te schrijven. Maar let goed op dat je niet de ik-vorm EN de zij-vorm gaat gebruiken! Als je alles vanuit 1 perspectief doet, ziet het er al veel minder rommelig uit!
En als je je personage iets laat zeggen, zet er dan aanhalingstekens omheen!
Zo word het duidelijk wanneer ze iets zegt, en wanneer niet!
Heel veel succes
En dit was positieve kritiek hoor! :sob::muscle:

Anorexia is niet zomaar een leuk onderwerpje om een verhaal over te schrijven, bedenk je dat eerst eens voordat je met zomaar aan een onderwerp als dat begint. Ik vind eerlijk gezegd dat je er te licht over denkt, en het verhaal loopt niet synchroon met de werkelijkheid, bepaalde dingen in het begin zul je iemand met anorexia niet op die manier horen denken. De punten, uitroeptekens en spaties staan af en toe ook verkeerd.

helemaal met alternative eens!
als je dit zelf niet hebt gehad, zal het heel lastig zijn om er een verhaal over te schrijven. Anorexia gaat niet alleen om: oh, ik ben zo dik- maar ook over andere dingen.

ik vind het onderwerp wel mooi…
maar het gaat allemaal te snel, ik heb meer verhalen gelezen over anorexia, en daar begint het meestal met ontkenning enzo.
ik vind dit allemaal een beetje te overdreven, je schrijft voor de rest wel leuk, maar ik denk niet dat dit onderwerp goed bij je past om over te schrijven (dat denk ik aan de hand van dit stukje)
je moet ook oppassen met me, het is mooier als je mijn schrijft.
succes met schrijven verder!