verhaal - Amélie Leroy

Hallo allemaal,
graag wil ik ook mijn verhaal hier posten, al heb ik geen idee of het mensen aan zal spreken.
Ik heb nog nooit eerder een verhaal geschreven maar wou het gewoon even uitproberen, ik krijg graag tips en sta open voor kritiek. Er zal ook heel veel verbeterd kunnen worden aan mijn taalgebruik en ik zal het heel fijn vinden als mensen mij hierbij willen helpen.
Alvast bedankt voor het lezen! :slightly_smiling_face:

Het verhaal gaat over Amélie (Amy), een 16 jarig, Nederlands meisje. Haar ouders zijn gescheiden en ze woont samen met haar broer Sebastiaan (20) en haar kat Peuk bij haar moeder Ann. Amy heeft een eigen manier van denken en wordt hierdoor vaak niet geaccepteerd, o.a. op school.

Het is zeven uur, het verschrikkelijke geluid van mijn werker galmt door mijn hoofd heen. Een felle straal licht schijnt door een kier tussen mijn gordijnen en prikkelen mijn ogen. Ik knipper, de wekker galmt door.
Buiten hoor ik een stel duiven, ze maken het geluid waar ze bekend om staan te maken. Ik ram mijn wekker uit en sta in één keer naast mijn bed, niet weten wat mij vandaag te wachten staat. Ik strompel naar mijn wasbak, in de spiegel zie ik mijzelf staan en ik zie er niet anders uit dan iedere andere ochtend. Ik gooi een plens water in mijn gezicht en droog het af met een lichtblauw Ikea handdoekje.
Ik zoek een eyeliner en maak mooie rechte streepjes op mijn bovenste oogleden. Met een mascara maak ik vervolgens mijn wimpers net iets langer en voller. Ik doe een beetje lichtroze lipstick op en lach mijzelf toe in de spiegel. Beneden klappert een deur, ik geef de tocht de schuld.
Zoekend naar een haarelastiek struikel ik over een Allstar en ik vervloek het ding. Dan maar met los haar, denk ik in mijzelf. Ik pak een oude spijkerbroek en zoek wanhopig in mijn kast naar iets om erbij aan te trekken, mijn oog valt op een oudroze blouseje. Ik ruk het ding van zijn hanger en bekijk alles bij elkaar in de spiegel. Dat kan ermee door. Op de grond zoek ik onder een stapel kleren gemengd met tijdschriften en wat etensresten naar dezelfde Allstars, net lagen die verdomde dingen hier nog.
Ik zucht een keer diep en loop zonder schoenen de trap af naar beneden. Bij elke stap die ik zet voel ik mijn voeten aan de eikenhouten vloer plakken. Ik hoor mijn kat onder aan de trap naar mij toe mauwen, het beestje zal wel honger hebben. Eenmaal beneden vul ik haar voerbakje met brokjes en kijk ik in de koelkast naar een fatsoenlijk ontbijt, veel beters dan een bakje kwark ligt er zo te zien niet.

Synopsis/inleiding aanwezig? :slightly_smiling_face:

Door dit stukje weet ik idd niet meteen waar het over gaat, heb je miss een uitleg?

Sorry, helemaal vergeten. Ik heb het meteen aangepast, dankjewel!

Ik vind je goed schrijven en het leest fijn. Omdat je om tips vroeg: let af en toe wel op wat spellingsfouten of foute zinnen, die heb ik namelijk in het stukje kunnen vinden. Lees het stuk gewoon nog een keer door en meestal haal je de meeste fouten er dan wel uit.

Je schrijft leuk,alleen ik heb het gevoel dat je heel veel wilt beschrijven, maar hoeft niet perse hoor. :wink: