[verhaal] Aangetrokken

Het is donker op mijn kamer als ik wakker wordt, er gaat een rilling door mijn lijf
“brrr wat is het alweer koud” denk ik bij mezelf. Ik probeer me om te draaien en verder te slapen, ik blijf maar woelen in de hoop dat ik het iets warmer krijg.
Een tijdje later geef ik het op “dan ga je niet slapen, wat jij wilt” zeg ik gefrustreerd tegen mezelf. Het is nog maar 4 uur ’s ochtends.
Dan nog maar die Engelse woordjes er in stampen?
Ik het weekend eigenlijk moeten leren voor Engels maar ik had het natuurlijk weer
te druk met andere dingen. Wat voor dingen dan? Nou alles behalve waar ik bezig mee zou moeten zijn. Grrr op dat soort momenten haat ik mezelf echt.
Ik besloot toch het Engelse boek er bij te pakken en de woordjes aandachtig door te lezen. Na een anderhalf uur ken ik de woordjes goed genoeg voor een 6/7 denk ik.
Het is op dit moment half 6 nog steeds ’s ochtends.
Ik ga voorzichtig de trap af zodat ik mijn zus niet wakker maak.
Beneden ga ik het geld in mijn spaarpot tellen en zie dat ik nog 75 euro heb.
Ik pak mijn laptop en ga naar de online shop van H&M.
Ik bestel de ketting en het truitje dat ik nu al een hele poos geleden al wou bestellen.
Snel bekijk ik mijn mail nog even en check mijn favoriete site bokt.nl, helaas zijn er weinig mensen actief op het forum. Ik sluit de laptop af en zie dat het ondertussen al tijd is om de paarden te voeren, Impressed en Locked het paard van mijn zus .
Isabel kan ontzettend goed paardrijden en wint dan ook vaak wedstrijden met Locked.
Ik geef ze alletwee een bakje je muesli en nog wat biks.
Daarna krijgen ze hooi. Isabel komt de hoek ook al omlopen – Isabel is en blijft elke dag weer een mooie verschijning, ook al zie ik haar elke dag ik denk altijd weer bij mezelf “wat is zij mooi”. Ik tover een glimlach op mijn gezicht en zij ook, we kunnen ontzettend goed met elkaar opschieten. “Je bent stiekem uit je bed geglipt zeker om je krachtpatser zeker meer aandacht te geven dan mijn engel” zegt Isabel op een spottende toon.
“Haha tuurlijk, dat verdient hij wel” zeg ik vrolijk terug.
We lopen samen de stallen uit en gaan samen wat brood eten.
Onze ouders zijn al weg, ze zijn eigenlijk nooit thuis, gelukkig dat Isabel en ik goed met elkaar kunnen opschieten anders zou ik niet weten wie/wat ik zonder haar zou zijn geweest. “Eva?” Vraagt Isabel aan mij “ja” “was je vanmorgen al vroeg van bed?”
Ik vraag me af wat ze wil weten en waarom ze dat wil weten maar ik antwoord haar toch. “Ja ik was best vroeg wakker, ik kon niet slapen en had het koud”
“Oh oke, ik dacht al dat ik iets hoorde”
Zonder dat we het er verder nog over hebben (het is tenslotte ook een dom gespreksonderwerp) eten we ons brood op. Ik pak mijn laatste boeken in en vertrek dan naar school. Als ik op de fiets stap voel ik een fris briesje “echt herfst weer” denk ik bij mezelf. Onderweg naar school pak ik mijn mobiel en maak een paar foto’s van paarden die aan de kant van de weg staan, ze staan tegen de ochtend zon in en het is een betoverend gezicht. Ik baal dat ik niet net zoals Isabel de eerste 2 uren vrij heb.
Ik pruts nog wat op mijn mobiel en zet het liedje Little bit van Lykke Li op.
Het nummer maakt me altijd vrolijk, naja een soort van dan…

tips zijn altijd welkom :grinning:

upje?

Het lijkt me een leuk verhaal, vooral om dat ikz elf ook wat met paarden heb haha. dus door!