vergeetachtig...

Hallo lieve meiden!

ik ben 21 jaar en ben op dit moment erg emotioneel.
Sinds een paar maanden zit ik met iets wat ik al mijn hele leven heb, maar het nu pas een grote rol in mijn leven speelt.
Ik ben namelijk al vanaf jongs af aan heel vergeetachtig. En dan gaat het niet om de kleine dingetje… nee, ik vergeet echt alles!

Ik ben door mijn vergeetachtigheid gestopt met mijn niveau 3 opleiding, omdat het echt niet meer ging. Ik zat 1 dag in de week op school en als ik dan op school zat, had ik een hele grote toets. Meestal van een heel boek. Ik begon meestal al 3 weken van te voren met leren omdat ik bang was om onvoldoendes te halen. Omdat ik zo goed leerde, haalde ik ook veel voldoendes (7, 8, 9…). Dus daar lag het niet aan.
Maar… ik liet mijn hele sociale leventje hierdoor aan de kant gooien.
Ik was zo gefocust op school… dat ik voor mijn gevoel geen tijd meer had voor vrienden.

Omdat ik gestopt ben met mijn niveau 3 opleiding, merk ik gewoon dat ik veel moeilijker aan een baan kom. Ik heb nu alleen mijn niveau 2 diploma, en zoals jullie misschien weten wordt dat allemaal weg bezuinigd.
Hierdoor zijn er bijna geen vacatures voor Helpende (in de zorg) en kan ik dus geen baan krijgen.
Op dit moment werk ik voor twee uitzendbureau’s… geen probleem zou je denken. Maar ik werk echt heel weinig. Nu ik 21 ben denk ik na over mijn toekomst.
Voordat ik aan mijn opleiding begon (september 2013), zei ik dat als ik mijn diploma had, ik op mezelf ging wonen. Dat zou ongeveer in januari 2015 zijn geweest… maar dat gaat nu dus niet door.
Ik verdien wel wat bij een uitzendbureau… maar niet genoeg om op mezelf te gaan wonen.

Het vergeten van dingen zit mij zo in de weg, dat ik zelfs niet durf om aan mijn auto examens te beginnen. Omdat ik bang ben dat ik alles vergeet voor mijn examen en ik dan zak.
Dit is namelijk ook gebeurt toen ik 16 was en mijn scootercertificaat wilde halen. Ik was 6 keer gezakt voor mijn examens en de 7e keer slaagde ik. En dat terwijl ik elke dag keihard zat te leren.

Als mijn ouders/oma mij vragen of ik boodschappen wil halen, al is het maar 1 ding…dan vergeet ik dit. Meestal kom ik dan thuis met iets waarvoor ik vaak naar de winkel moet. Bijvoorbeeld melk.
Ook tijdens mijn werk…
Ik werk in de ouderenzorg en help mensen o.a. met het aankleden. Mijn collega vraagt aan mij of ik kamer 43, 54 en 65 wil gaan helpen.
Dan kom ik op de afdeling, en dan ben ik de kamernummers alweer kwijt. Dat moet niet kunnen, vind ik!

Dan zouden jullie misschien denken; dan schrijf je het toch op?
Oke… maar soms probeer ik mezelf te trainen door toch dingen te onthouden. Even over de boodschappen bijvoorbeeld.
Mijn moeder vraagt of ik boter, limonade en bloemkool wil halen. Dan train ik mezelf om heel de weg naar de winkel de boodschappen in mijn hoofd te herhalen; boter, limonade en bloemkool, boter, limonade en bloemkool, etc.
Dan kom ik ineens iemand onderweg tegen die ik ken, maak ik een praatje mee en ja hoor… ik ben alweer kwijt wat voor boodschappen ik moest halen.

Ik ben een paar weken geleden hiervoor naar de huisarts geweest, en die zei dat ik contact op moest nemen met Altrecht.
Die zouden ervoor kunnen zorgen dat ik een soort naam hiervoor krijg. Net als bijvoorbeeld mensen die dyslectisch zijn. Er is een naam voor en iedereen weet wat het is. Dat wilt de huisarts nu ook voor mij doen.

Mijn ouders en vriend accepteren wat ik heb. Mijn ouders weten natuurlijk al jaren dat ik dit heb… maar ik maakte mij ook het meeste zorgen om mijn vriend.
Elke keer wanneer ik met hem zat te whats’appen in de avond, dan zei ik; schat… veel succes morgen op school… en dan zei hij; ja maar ik moet werken.
Terwijl hij misschien al 100 keer had gezegd dat hij op maandag naar school gaat en de rest van de week moet werken.
Ik dacht; ja ik moet hier wel op letten, want straks denkt tie dat ik geen genoeg interesse in hem heb en ik daardoor alles van hem vergeet.
Ik heb het hem duidelijk uitgelegd en accepteert het gelukkig <3! Hij zegt dat hij mij accepteert zoals ik ben omdat ik hem ook gewoon accepteert (Hij heeft autisme).
Ik kan gelukkig ook heel goed met hem hierover praten en hij helpt me om dingen te onthouden of hij herhaalt dingen vaker… omdat hij weet dat ik veel vergeet.

Zijn er meer mensen die hetzelfde probleem als mij hebben en er ook heel veel last van hebben?
Neem eens contact op… ik wil weten hoe jullie hier mee omgaan!

Ik heb hier zelf geen last van, maar het lijkt me wel heel vervelend.
Hopelijk kom je snel aan een baan waar je wat meer mee verdiend! :slightly_smiling_face:

Dit lijkt me ook heel vervelend. Ik heb er in de puberteit wel erg veel last van gehad, maar ben daar gelukkig overheen gegroeid en vergeet eigenlijk bijna niks meer. Behalve het vuil aan straat zetten, dat wil nog wel eens erbij in schieten haha.

Ik vind het heel goed dat je naar de huisarts bent gegaan. Misschien als het een naam heeft, dat je er ook bij geholpen kan worden.

Tips die ik je nu kan geven:
Maak gebruik van een grote agenda! Waar je per dag een heleboel in kan schrijven. Heb deze altijd bij je, en als er iets is wat je moet onthouden, schrijf het meteen op. Ik snap dat je jezelf wilt trainen, maar als het dan toch niet lukt komt er een hoop frustratie en teleurstelling bij kijken, en dat werkt ook niet echt motiverend. Er is niks mis met hulpmiddelen gebruiken.
In die agenda kun je ook van je vriend schrijven wanneer hij naar school of naar werk moet bijvoorbeeld. Alles wat je moet onthouden.

Ga vervolgens elke avond voordat je naar bed gaat even met je agenda zitten. Kijk wat er deze week allemaal gebeurd, wat je moet onthouden etcetera. Maak vervolgens een planning voor de volgende dag, zelfs als je vrij bent! Schrijf dit op en houd deze bij de volgende dag zodra je opstaat.

Het lijkt misschien geen oplossing, en ik weet niet of dit bij jou een neurologische aandoening of iets dergelijks is, maar er is niks mis met hulpmiddelen gebruiken! En zo blijf je jezelf continue trainen. Misschien dat je over een tijdje je agenda er dan niet elke keer bij hoeft te pakken.
Maar wat nu als dat wel nodig is? Nou, dan heb je misschien wel een gedeeltelijke oplossing gevonden voor je vergeetachtigheid!

Over je opleiding/werk… je zegt zelf dat het werk waarvoor je een diploma hebt wegbezuinigd wordt. Ik denk echt dat het verstandig is als je je studie toch weer oppakt. Ik snap dat het lastig is als je het idee hebt bijna geen tijd meer te hebben voor vrienden of een sociaal leven, maar eerlijk gezegd… that’s life. Al helemaal als je straks werkt en op jezelf woont. Dat heb ik ook, ik doe ook nog studies naast mijn werk en ja, dan heb je weinig tijd. Kan je voorstellen hoe het is als je straks kinderen hebt? :wink:
Op het HBO was ook zo ongeveer de helft van de klas zo druk bezig met studie en bijbaantjes dat daarnaast ook bijna niks meer ging. Maar, je studie is belangrijk als je zonder geen werk kunt vinden. Je haalde het namelijk wel allemaal! Misschien kun je met jezelf afspreken dat je één dagdeel (ochtend/middag/avond) in de week met vrienden afspreekt.

Als je nu voldoende werk zou hebben en gelukkig zou zijn zou ik het niet doen. Maar zoals je het zelf beschrijft lijkt het nogal een uitzichtloze situatie te zijn…

Over je rijbewijs, tja. Ik denk dat je nu genoeg op je bord hebt dus ik zou dat gewoon even laten zitten tot je wat beter in je vel zit! Niet alles hoeft in één keer he :wink:

Ik hoop dat je wat aan mijn advies hebt!

Hallo…
wauw… ik denk dat ik hier serieus wat mee kan. Over die agenda enzo, ik denk dat ik dat idd ga doen. Ik gebruik nu wel een grote agenda voor mijn werk, afspraken etc… maar denk dat ik gewoon ALLES erin ga schrijven. Is wel makkelijker.
Over mijn opleiding twijfel ik op dit moment nog heel erg. Mijn ouders accepteren als ik gewoon stop met school en niet verder ga… en dan over dat ik nu wel tijd heb (geen kinderen enzo), dat is wel zo. Zo dacht ik er namelijk ook aan.

Ik ga je tips zeker gebruiken, heel erg bedankt voor je berichtje!