Verdrietige ex

Hoi iedereen

Ik heb het laatst uitgemaakt met m’n vriend omdat ik eigenlijk na een relatie van 4 jaar meteen in deze relatie ben gedoken en dat voelde niet goed. Ik heb tijd voor mezelf nodig. Hijzelf is echt de liefste jongen op aarde en echt m’n best buddy, maar ik kan niet meer de gevoelens negeren dat ik liever even single ben. Ik zit nu niet 100% in de relatie en dat verdient hij niet.

Toen ik het uitmaakte was er veel verdriet en tranen, wat op zich niet vreemd is. Hij biechtte wel op dat hij eigenlijk al wel een hele lange tijd depressief is, en ik schrok van zijn verhalen over hoe slecht hij over zichzelf denkt. Hij zei dat hij het nu het allerergst vond dat hij me nooit meer zou zien. Zelf vind ik dit ook vreselijk, ik verlies hem ook als beste vriend. Het verscheurt me om hem zo verdrietig en eenzaam te zien, ik geef natuurlijk wel veel om hem.
Ik wil hem heel graag helpen en zou graag met hem naar een psycholoog gaan, want ik (en hijzelf ook wel) ben er van overtuigd dat hij hiermee moet gaan werken.

Heeft een van jullie ervaring met vrienden blijven met je ex en depressie etc…
Ik maak me heel veel zorgen om hem.

Alvast bedankt

Heyy,
Daar heb ik zeker ervaring mee, het is al 10 maanden uit met mijn ex maar we zijn nog beste vrienden. Hij komt altijd naar mij toe met zijn problemen enz.
Ook was hij lange tijd depri geweest.

Vrienden blijven is moeilijk, want 1 van de 2 zal gevoelens blijven houden en het zal die persoon heeel erg veel pijn doen als de ander bv. een ander vindt etc. Maar dat is bij jullie niet het geval lees ik, want jij wil helemaal geen relatie op het moment. De eerste paar maanden was het voor mij heel moeilijk en pijnlijk om vrienden met hem te blijven. Toen mijn gevoelens ook voor 99% weg waren, werden we beste vrienden want we kunnen het goed met elkaar vinden allleen wil hij geen relatie met mij. Zijn depriness is met de tijd weggegaan en hij is zich gaan richten op zijn studie en ambities. Dat hielp hem erg.

Misschien kan je je ex gewoon goed steunen en hem helpen met nieuwe goals en ambities krijgen, zodat hij zich daarop kan richten. En wie weet gaat het met de tijd over. Als het niet zo ernstig is tenminste, anders lijkt me een huisartsbezoek verstandig.

Xoxo