verder gaan?

Ik ben een tijdje geleden begonnen met een verhaal schrijven maar ik weet echt niet of het leuk is ofzo… zouden jullie asjeblieft willen zeggen of ik door moet gaan of niet?

Lief dagboek,

Dit is nu. Nu is een hoofdstuk uit mijn boek. Nu komt later. Eerst komt alles voor nu, dus kortom mijn verleden. Ook al ben ik nu pas 12 jaar ik heb al zoveel meegemaakt. Maar wie ben ik nou eigenlijk. Ik ben Nikki een meisje van 12 jaar. Het lijkt alsof ik veel langer leef. Ik ben iemand die liever problemen van andere oplost. Zo ook die van mijn beste vriendin Natasha. Ik ken haar al heel lang maar het laatste jaar hebben we elkaar pas echt gevonden. Ze nam me in vertrouwen en ik haar ook. Nu zijn we nog steeds beste vriendinnen.
Toch wil ik dat alles vroeger bleef. Dat alles was zo als het hoorde en nog niemand een stressende puber was. Zo vaak denk ik terug aan die mooie tijd dat al mijn problemen nog gingen over dat mijn broertje vervelend was of ik niet wist wat ik op mijn brood moest doen.

Maar nu is alles anders. Alles gaat moeilijker en iedereen zit in zijn eigen wereldje. Daarom heb je juist nu al je vrienden nodig, maar als dat zo gaat als in mijn leven dan zal dat moeilijk verlopen. Het is zo belangrijk om bij alles wat je zegt of doet goed op te letten. Je hoeft maar één keer iemand per ongeluk te kwetsen en bam, alles veranderd.

Iedere periode is als een nieuw hoofdstuk in je leven. Je moet moeite doen om het te schrijven, maar de lezer leest het liefst in één adem jou boek uit.

Dagboek ik had eerder moeten beginnen met in jouw schrijven. Eerder alles van me afschrijven. Je moet me kennen tot in mijn broekzak, dus ik zal je nu alles vertellen.

Van het begin tot nu.

Xoxo Nikki

  1. De Middelbare school

Lief dagboek,

Alles begon na de zomervakantie. Een nieuw hoofdstuk in mijn leven. De Middelbare school.

Welke kleren moet ik aan? Zit mijn haar wel goed? Ow nee, zo meteen kom ik nog te laat bij Natasha! Snel, snel. Hup, brood in mijn tas, drinken erbij en snel naar Nats. Hihi, Nats, wat is het toch een leuke bijnaam voor mijn liefste! Rennend naar mijn fiets doe ik mijn jas aan. ‘Mam, ik ga!’ riep ik de keuken in. ‘Ow, Nikki wacht nog even een kus.’ ‘Oke mam, maar ik moet nu echt gaan!’ ‘Oke, veel plezier en succes, zet hem op!’ ‘Ja, dank je.’ Zonder nog iets te zeggen fiets ik snel naar Nats toe. Welk huis was het ook al weer? Deze of die er naast? Ow nee! Ik denk, uhm, deze! Ik drukte met nog een beetje twijfels op de deurbel. Nog geen 5 seconden later doet Nats de deur open. ‘Heey, ik heb er zo veel zin in! Ik lag echt te stuiteren in mijn bed vannacht.’ ‘Ja, ik heb er ook wel zin in.’ ‘Nou, dat klinkt niet erg overtuigend. Is er iets?’ ‘Nee, ik heb er ook veel zin in, maar ik ben gewoon zenuwachtig. Zouden er leuke jongens tussen zitten?’ Natasha moest hard lachen en zei:’ Haha, ik merkte het wel! Jij vind echt wel een leuke jongen.’ ‘En jij dan? Wil jij geen jongen?’ Een beetje benauwd zei Nats: ’Ow, ja wel, maar ik kijk van zelf wel wat er op mijn pad word gelegd.’ Ik keek op mijn horloge en schrok me kapot! ‘Nats! We moesten 3 minuten geleden al bij Evy zijn! Nu komen we vast te laat op school!’ ‘Ow maak je geen zorgen, we fietsen nu gewoon even een stukje sneller.’

Een half uur voor dat de lessen beginnen staan we al op school. Te wachten tot we ons lokaal konden gaan zoeken. Vol spanning keek ik om me heen. Wat is het hier groot. Ze hebben een receptie! Waarvoor zou je die nodig hebben? Kan je daar dan vragen of ze iets voor je willen kopiëren of ze een schriftje voor je hebben? En wat zit er achter die deur? Ow, dat is de wc! Daar ga ik even gebruik van maken. Ik onderbreek Natasha en Evy en zeg: ’Nats, Eef is het goed als ik nog heel even naar de wc ga?’ ‘Ja is goed! Wel opschieten over 3 minuten gaat de bel!’ Snel ga ik naar de wc. Om te zorgen dat ik een goede eerste indruk maak, kijk ik nog even in de spiegel en zeg: ‘Here I come!’ tringggg. Dat is dus het geluid van de bel. Nu gaat het echte werk beginnen. We hadden al eerder onderzocht waar ons lokaal zit, dus konden we nu zonder moeite snel het goede lokaal inlopen. Zonder blikken of blozen liep ik zelfverzekerd de klas binnen. Onze mentor zat op haar stoel en stond op: ‘Hallo dames, zoek maar naar de tafel waar een briefje met jouw naam op ligt. Dan wachten we tot iedereen in de klas is.’ Ik zat naast het raam, ver van Evy en Natasha af. Toen ik rond keek zag ik in mijn ooghoek dat twee meisjes de klas binnen kwamen lopen. Het waren Michelle en Nina. Eerst zat ik ook al bij hun in de klas, samen met Evy en Natasha. We begroeten elkaar en gingen aan de tafel met hun naam zitten. Ze zitten dicht bij elkaar. Behalve ik. Ik zit zo ver weg. Hopelijk zit ik naast een leuke jongen.
Na vijf minuten was iedereen in de klas en zat iedereen op zijn plaats. Ik zat naast een jongen die niet zo knap was maar wel heel aardig, dat is het belangrijkste toch? ‘Hallo leerlingen. Jullie zitten nu op de middelbare school. Ik snap dat het allemaal nog een beetje spannend is, maar we doen genoeg dingen waardoor jullie elkaar goed leren kennen. Daarom beginnen we nu met de eerste. We beginnen hier voor aan en dan zeg je je naam, basisschool en hobby’s. Om het voorbeeld te geven zal ik beginnen. Ik ben Mevrouw Druis en mijn hobby is klussen, daarom ben ik techniek lerares. Nu wil ik graag wat weten van, jou!’ Mevrouw Druis wees naar mij en iedereen keek me aan. Ik ging rechtop zitten en zei zelfverzekerd: ‘Ik ben Nikki Visser. Ik kom van basisschool De kommen en mijn hobby’s zijn hockey, streetdance en lezen.’ Achter me hoorde ik gefluister en ik was bang dat dat over mij ging. ‘Dankjewel Nikki, uhm, nu de jongen achter Nikki.’ Ik keek achterom, recht in zijn ogen. Hij is zo knap, dacht ik in mezelf. ‘Ik ben Stef Verwater, ik kom van De Achterhoek en mijn hobby’s zijn skaten, voetbal en basketbal.’ Hij zal vast een vriendin hebben, dacht ik teleurgesteld. In de verte hoorde ik onze lerares verder praten en mijn klasgenoten over zichzelf vertellen. Op eens werd er op mijn rug getikt. Ik draaide me om en zag dat Stef me aan keek. Hij fluisterde:’ Dus Nikki, heb jij een vriendje?’ Ik sloeg dicht en wist niks te zeggen. Ik ademde in en uit. ‘Nee, jij?’ Shit! Waarom vroeg ik of hij er een heeft? ‘Nee, ik heb er nog geen.’ ‘ow jammer, waar woon…’ verder kwam ik niet want de bel ging al. ‘nou leerlingen dit was een korte dag maar zo wen je aan het school gevoel. Morgen zie ik jullie op dezelfde tijd weer in dit lokaal, tot morgen!’ Iedereen stond op en liep het lokaal uit. Nats en Eef kwamen naar me toegelopen. Ook Michelle kwam naast me staan. ‘Nikki, kom eens even mee.’ Zei Michelle heel bazig. Vol verwachting wat ze zou zeggen liep ik met haar mee. ‘Waarom praat jij met Stef?’ Wat een rare vraag, dacht ik. ‘Hij vroeg wat aan me en toen raakte we aan de praat, hoezo?’ ‘Oke, doe dat nooit meer. Ik zie hem eigenlijk wel zitten en hij mij vast ook wel.’ Ik keek haar aan met een vernietigende blik en liep zonder iets te zeggen weg.

Bij de fietsenstalling stonden Nats en Eef op me te wachten. Snel haalde ik mijn fiets van het slot en zag een traan op de grond vallen. Was die van mij? Ik voelde bij mijn ogen. Ja, ik huilde. Zonder op te kijken liep ik met mijn handen aan het stuur richting Natasha en Evy. Huilde ik door het gesprek met Michelle? Dat zal wel, want er was niks aan de hand. ‘Nikki, huil je nou?’ ik hoorde een bezorgde stem. Geschrokken keek ik op. Stef! ‘Uhm, nee ik huil niet.’ Snel veeg ik mijn tranen weg. ‘Jawel, wat is er aan de hand?’ Een warme hand werd rustig op mijn schouder gelegd. Ik zag in mijn ooghoek dat Michelle stond te kijken, dus liep ik maar snel weg.

Pfff, thuis aangekomen startte ik mijn pc op. Hé, één inbox op hyves. Even kijken van wie. Een vriendenuitnodiging van Stef! Ik accepteerde het en nog geen minuut later kreeg ik een krabbel: Hey Nikki, zou ik je msn mogen? Xxx Stef. Wow, met open mond stond ik te kijken. De hunk uit onze klas vroeg mijn msn. Ik stuurde een krabbel terug met mijn msn erin en accepteerde zijn msn uitnodiging.

Stefjuh zegt: Hey Nikki!
Nikki<3 zegt: Hey Stefjuh
Stefjuh zegt: Hoe is het met mijn huilende meisje?
Nikki<3 zegt: :blush: ja het gaat wel goed en met jou?
Stefjuh zegt: Ook hoor, waarom huilde je nou?
Nikki<3 zegt: Ik kan het niet vertellen sorry.
Stefjuh zegt: Mij kan je alles vertellen, echt waar.
Nikki<3 zegt: Ja, weet ik, maar ik krijg ruzie als ik dit vertel.
Stefjuh zegt: Ow, dan kan je het beter niet vertellen, maar… uhmm, wie vind jij de leukste jongen uit onze klas?
Nikki<3 zegt: Sorry ik moet gaan, ik geef morgen wel antwoord.
Stefjuh zegt: Oke, xx
Nikki<3 zegt: Doegg xx tot morgen

Tuut tuut tuut tuut tuut. Klonk het geluid van mijn wekker om 7 uur ’s ochtends. Tijd om op te staan een nieuwe dag, weer een dag om Stef beter te leren kennen. Wat voor kleren zou hij mooi vinden? Houd hij meer van stoere meisjes of meer meisjesachtig en schattig? Ik denk stoer. En daar heb ik vandaag ook het meeste zin in. Ik pak mijn lichtblauwe spijkerbroek met een blauw t-shirtje uit mijn kast en trek het aan. Als ik het spiegelbeeld van mezelf in de spiegel zie ga ik en recht voor staan. Wat is dit? Ben ik dat? Waarom zitten al die vragen in mijn hoofd waar ik zo graag antwoord op zou willen weten. Maar daar heb ik nu geen tijd voor. Over 20 minuten moet ik al bij Nats zijn. Snel doe ik mijn haar en make up. Weer kijk ik in de spiegel. Waarom allemaal zo negatief? Ik ben ik en dat moet iedereen maar accepteren. Met een lach op mijn gezicht loop ik mijn kamer uit naar beneden. Mijn moeder ligt nog te slapen, dan kan ik beter mijn eigen brood klaar maken. Als alles in mijn tas zin loop ik naar het schuurtje en pak mijn fiets, pak mijn ipod en doe hem in mijn oren.
Voordat ik het weet ben ik al bij Nats. Als ik mijn fiets op slot zet doet Nats de deur open. ‘we zijn best laat! We moeten snel door!’ ik lach en zeg: ‘doe maar rustig we hebben nog meer dan een uur, stresskip!’ Nats kijkt me beledigd aan. ‘noem jij mij een stresskip? Nou oke ik ben een stresskip’ lachend fietsen we weg en kletsen verder over onze nieuwe klas.

Op school aangekomen zie ik dat Michelle me tegemoet komt lopen. ‘Ja, jou moet ik hebben.’ Zegt ze met een arrogante blik. Zonder antwoord te geven ga ik naast haar staan. ‘oke, wat is er.’ ‘ik heb gister de hele avond met Stef gesmst en hij heeft me verteld dat hij mij ook echt heel leuk vind en hij vond het vervelend om te zeggen, dus daarom moest ik het zeggen, hij wil niet dat jij het voor ons verpest. Dus laat ons elkaar rustig ontmoeten.’ Vol verbazing, woede en verdriet staar ik naar Michelle die met een grijns op haar gezicht en haar hand in haar zij naar me staat te kijken. Ik loop snel naar mijn kluisje en in mijn kluisje verborgen veeg ik een traan van mijn gezicht. Snel wissel ik mijn boeken om en loop 20 minuten voordat de bel gaat naar het lokaal. Starend naar de grond sta ik voor het lokaal. ‘goedemorgen Nikki’ zegt een mooie mannenstem. Verschrikt en boos tegelijk kijk ik op. ‘als je wil dat ik je niet lastigval hoef je mij ook niet lastig te vallen hoor!’ geschrokken van wat ik zei keek ik Stef aan. ‘maar… wat… bedoel je? Ik snap niet waar je…’ woede komt naar boven. ‘Nu ook nog ontkennen! Ga maar naar Michelle toe!’ huilend ren ik naar de wc. Dat hij me dit durft te flikken! Ik droog mijn tranen en open de wc deur. Verstijfd blijf ik staan. ‘Stef! Wat doe je in de meisjes wc!’ ik trek hem de wc in als ik een groepje meiden naar binnen hoor lopen. Fluisterend vraag ik: ‘wat wil je van me?’ met zielige oogjes kijkt hij me aan. ‘waarom ben je boos op me?’ zou hij echt niet weten waar ik het over heb? Zou Michelle het verzonnen hebben om ruzie tussen ons te krijgen? ‘vuil kreng dat ze is!’ ‘huh, heb je het tegen mij?’ Stef kijkt me verward aan. ‘heb jij tegen Michelle gezegd dat je haar wel ziet zitten en dat ik me niet meer met jou moet bemoeien?’ Stef’s mond valt open. ‘Wat! Zei ze dat? Dat heb ik nooit gezegd!’ Ze heeft het dus wel gezegd. ‘Het spijt me zo dat ik boos op je werd! Ik wist niet dat Michelle dit had verzonnen. Sorry, ik….’ Stef legde zijn vinger op mijn lippen. ‘het is al goed. Kom we moeten naar het lokaal.’

Hoe creatief een verhaal ook kan zijn,
het hoort niet bij CREA BEA
maar bij SCHRIJFSELS.

& ga gewoon verder,
je hoort vanzelf wel reactie’s na het posten bij ‘SCHRIJFSELS’

het is wel eeen leuk verhaal, maar het verhaal is nu eigenlijk al “afgelopen”
ik kan niet goed uitleggen waarom ;p maar het is zo.

en inderdaad het hoort bij schrijfsels

en je moet het iets spannender maken tussen stef, nikki en michelle
als je snapt wat ik bedoel ^.^