Verband morfine en synaps

Niveau: VWO6 stof
Heb net dit werkstukje in elkaar gezet, maar weet niet of het helemaal klopt. Vorig jaar is dit onderwerp behandeld, en heb toendertijd ook een aantal lessen gemist. Dus dit is puur op internetinfo. Iemand met een beetje verstand hiervan die mij even kan helpen met een kleine check? Evt. aanvulling is van harte welkom :slightly_smiling_face:

  1. Wat is het verband tussen medicijnen en het zenuwstelsel (synaps)

  2. Wat is morfine?
    Morfine is de belangrijkste vertegenwoordiger van de groep geneesmiddelen die morfineachtige pijnstillers of opiaten worden genoemd. Het heeft een sterke pijnstillende werking. We kennen morfine ook al een drug, maar ik wil het dus puur hebben over morfine als medicijn. Morfine wordt gemaakt van opium: een harsachtig goedje dat je kunt vinden in de onrijpe vruchten van papaver. Maar ook de zaadjes van een klaproos bevatten opium.

  3. De werking van morfine
    Als je je ergens pijn doet dan gaat er een signaal vanuit de pijnplek naar de hersenen zodat zij weten waar het pijn doet. De hersenen worden zich bewust van de pijn en terwijl jij begint te gillen zorgen zij ervoor dat er een stof (enkefalin) naar de pijnplek gaat die zich bindt aan bepaalde receptoren die dan zorgen dat het pijnsignaal minder sterk wordt. Als er genoeg van deze stof (enkefalin) aan die receptoren (eiwitten) gebonden is, wordt de pijn minder en gaat weg. Wat natuurlijk nog niet inhoudt dat het betreffende deel van je lichaam weer genezen is; een gestoten teen doet maar 10 minuten pijn, maar de interne beschadigingen aan de teen zijn dan écht nog niet verdwenen.

Als je morfine gebruikt gaat dat zich binden aan die receptoren waar ik het net over had. Resultaat is dat het pijnsignaal niet meer naar de hersenen wordt overgebracht; het lichaam denkt immers dat het met enkephalin te doen heeft en dus dat de hersenen al weten dat er pijn is.

  1. De invloed van morfine op onze hersenen
    Maar hoe werkt dit nou precies? Morfine is chemisch verwant aan dat enkephalin. Preciezer gezegd houdt dit in dat het voor een deel verwant is aan de amino-uiteinden van enkefalines. (zie afb)

Enkefalines zijn twee peptiden (kleine eiwitten) van vijf aminozuren, die slechts in hun laatste bouwsteen verschillen.(zie afb.) Deze enkefalines worden alleen door de hersenen geproduceerd bij zware belasting of stress. Deze stoffen komen dan in de neurotransmitters terecht, en die zorgen er weer voor dat de naburige zenuwcellen worden geremd. Dit gebeurt doordat de enkefalines kunnen binden met sommige receptoren, namelijk de K+ ionsluizen in de celmembraan van de cellen die geremd moeten worden, en zorgen ervoor dat het doorgeven van het impuls belemmerd wordt. Dus eigenlijk is het een soort ‘blokkade-idee’. Hierdoor worden zenuwsignalen onderdrukt die anders als pijn zouden zijn ervaren. Morfine heeft dus dezelfde uitwerking als enkefalines wanneer ze in de synaptische spleet komen.
De morfine wordt echter niet zo snel afgebroken als de enkefalines. Hierdoor heeft het een veel langere en intensere werking hebben, en kan zelfs de dood het gevolg wezen.

Morfine en heroïne:
Morfine als drugs wordt meestal gebruikt in de vorm van heroïne. Heroïne is een verestering van morfine. Ze gebruiken heroïne omdat dat slechter oplosbaar is in water doordat het geen waterstofbruggen kan vormen. Heroïne is dus minder polair dan morfine. Hierdoor kunnen ze makelijker de hersenen binnendringen, waardoor de drugs een snellere werking heeft. Die snellere werking heeft de euforische roes tot gevolg. Goed oplosbare stoffen worden beter door de hersenen tegengehouden. De bloedhersenbarrière is dus polair, want polaire stoffen functioneren het beste met stoffen van dezelfde waarde, dus ook polair.
Wanneer de heroïne in de hersenen is “aangekomen”, wordt het weer omgezet in morfine. De structuurformule van heroïne en morfine verschilt namelijk niet veel. Wanneer heroïne twee keer reageert met water, en hierbij een acetaatgroep afstaat, ontstaat morfine.

  1. Bijwerkingen
    Morfine heeft ernstige bijwerkingen die zich openbaren als je stopt met het gebruik van deze stoffen: het aantal receptoren voor enkefalin – en dus voor morfine– neemt tijdens het gebruik van deze stoffen toe omdat je enorm veel van die stoffen in je lichaam hebt. Als je er dan opeens mee stopt heb je relatief gezien een overschot aan die receptoren: als je je nu pijn doet, is er wel héél veel enkephalin nodig om het pinsignaal te stoppen: je bent dus overgevoelig voor pijn geworden.

Ik zou plaatjes gebruiken en de werking van synapsen, neuronen etc. eerst uit gaan leggen voordat je zo ver in detail treedt.
Ik zou erook concurerende enzymen in betrekken, competitive inhibitors etc.
http://web.fccj.org/~dbyres/enzyme1.html
Dit is wel een handig linkje.
Pak ook je stof van vorig jaar erbij, dan weet je wat ze verwachten dat je weet. (kan zijn dat je nu teveel in detail treedt of juist nog meer in detail moet treden)

We kennen morfine ook als een drug

En voor de rest heb ik hier geen verstand van dus upje voor jou dan maar ^^