veel problemen met mezelf

Hey allemaal :slightly_smiling_face:
Ik loop hier nu al bijna 4 jaar mee rond en ik dacht dat het toch geen kwaad kon om het hier even allemaal op een rijtje te zetten. Ik ben niet zo goed in verhaaltjes typen dus mijn excuses daarvoor alvast haha :flushed:

T begon toen ik naar de middelbare school ging, ik kwam toen tussen hele verkeerde mensen terecht en was toen ongeveer 14. Ik raakte bevriend met mensen van een jaar hoger die veel dronken en drugs gebruikte, wat ik toen blijkbaar heel interessant vond want ik ging er in mee. Kreeg daardoor veel ruzie met mn ouders en oude vrienden van de basisschool en veranderde in een of andere gekke zombie omdat ik alleen nog maar stoned of dronken was. Ik weet niet hoe of waarom maar volgens mij is het toen verkeerd gegaan, steeds als ik nuchter was voelde ik me kut en ik begon mezelf pijn te doen op allemaal gekke manieren om toch iets te voelen als ik niet stoned was. Na een jaartje ging ik gelukkig minder met die mensen om en begon ik langzaam weer een beetje een ‘normaal mens’ te worden.
Nu ben ik 4 jaar verder en ik ben in de tussentijd een beetje veranderd in een lopend probleem voor mezelf. Er zijn periodes dat ik me gewoon goed voel en alles helemaal goed gaat, er zijn periodes dat ik me zo kut voel dat het pijn doet van binnen, en er zijn periodes dat ik helemaal niks voel en helemaal leeg ben. Ik denk veel aan zelfmoord en ondanks dat ik weet dat ik zoiets toch niet zou kunnen doen, zijn de gedachtes er wel en dat is alles behalve chill. Ik doe mezelf vaak pijn op achterlijke manieren, ik kan mezelf net zo lang slaan tot ik blauwe plekken heb, mezelf verbranden met opzet en dit allemaal terwijl er niet echt iets is in mijn leven wat de oorzaak zou kunnen zijn. Ik ben zo’n beetje bang voor alles, ik kan niet bellen, ik durf geen dingen te vragen aan vreemde mensen (bijvoorbeeld in een winkel, of of er een wc is in een restaurant), ik durf nergens alleen naar binnen te gaan, en zo zijn er nog 29350 dingen die alles heel moeilijk maken, en dit terwijl ik genoeg vrienden heb en ook echt niet bekend sta als ‘verlegen’.
Ik wil eigenlijk gewoon hulp maar ik weet niet hoe. Dit is iets wat ik nooit tegen mn ouders zou kunnen vertellen, en ik weet gewoon niet meer wat ik moet doen. En wat ik hier nou eigenlijk als antwoord op verwacht weet ik ook niet maar ik wou het gewoon even kwijt… :frowning_face: Bedankt voor het lezen x

Als naar je ouders gaan niet werkt, moet je inderdaad misschien hulp zoeken bij een vertrouwenspersoon op school of ergens anders… Heb je misschien Familie waar je bij terecht kan? Je hebt duidelijk hulp nodig van een volwassen persoon. Het is jammer dat je bang bent om iets aan vreemde mensen te vragen of om te bellen (ik snap niet helemaal hoe dat met dat bellen inelkaar zit, maar ik kan begrijpen dat dit heel vervelend is!) anders had ik je wel wat nummers met hulplijnen kunnen geven of had je zelfstandig naar de dokter kunnen gaan voor een afspraak met een psycholoog. Misschien kun je al je moed bij elkaar rapen om dat laatste toch te doen? Of moet je misschien toch over die drempel stappen en naar je ouders gaan…

Je moet jezelf in ieder geval geen pijn doen! Probeer dat alsjeblieft zo min mogelijk te doen het is nergens voor nodig! Zelfmoord is ook geen oplossing hoor… Er is altijd wel een uitweg, ook voor jou!

Je vertelde dat je toen je nog blowde vaak problemen had als je nuchter was. Dit klinkt als een geestelijke verslaving, dat betekent dat je, je niet meer goed of fijn kan voelen zonder onder invloed te zijn van (in jouw geval) wiet. Misschien heb je iets uit die periode niet goed verwerkt en voel je, je daarom zo?

Ga in ieder geval alsjeblieft naar een vertrouwenspersoon, de dokter of je ouders want dat is echt de beste uitweg geloof me. Ik vind het erg goed dat je hierheen bent gegaan dat is al een stap en nu is het tijd voor de tweede.

Doe jezelf alsjeblieft geen pijn meer of probeer jezelf in te houden :frowning_face: .

Heel veel sterkte en ik weet zeker dat je het kan!x