Van relatie naar fwb met je ex?

Na een break-up die ons beide the easy maar the best way out leek (we zullen elkaar de komende 6 maanden nauwelijks kunnen zien en hebben een onzekere toekomst doordat hij uit het buitenland komt) kwam mijn ex na een paar dagen al met een berichtje op de proppen dat hij me zo miste.
Ik heb hem nog een weekend gegeven om erover na te denken maar voelde nog veel te veel voor hem om hem langer te laten wachten, ik voelde me namelijk niet echt goed bij de break-up omdat we verder gewoon een toprelatie hadden… Ik heb toen een gesprek met hem gehad en besloten dat we elkaar gewoon zoveel mogelijk proberen te gaan zien en dat we na die drukke periode wel verder zien.
Alleen eh- hij wilde niet mijn ‘vriend’ zijn, want dan zou hij zich een onwaardige vriend voelen. Dus ik zou gewoon ‘the one he loves’ zijn.

We zijn een week verder en het vreet echt aan me: het voelt nog gewoon hetzelfde als toen we samen waren en hij het al druk had. Hij stuurt me volop papjes en de gesprekken die we hebben zijn ook nog even leuk. Hij probeert tijd voor me vrij te maken en komt dan gezellig langs, waarna we tja elke keer ook sex hebben gehad, maar dat was eerder ook niet anders :’) Daarnaast is het ‘lieverd’ dat ‘baby’ dit en alles voelt heel goed, maar eh, ik ben niet meer z’n vriendin… Het voelt als een soort fwb waarbij de betrokkenheid er ook nog gewoon is.

Ik voel me na zijn initiatief om het uit te maken zo onzeker dat ik deze situatie echt niet aankan. Ik wil zijn gevoelens bevestigd zien in simpelweg de titel ‘vriend’, maar die titel wil hij niet…
Nu komt in mij de boze stoere vrouw naar boven: “ik wil niet afhankelijk zijn, het is alles of niets”, maar daarvoor voel ik weer teveel voor 'm om die goede gevoelens over boord te zetten.

Iemand ervaring met zo’n soort overgang en nog tips om hier iets goeds van te maken? :frowning_face:

Ik zit nu een half jaar in een beetje dezelfde relatie (officieel zijn we exen maar als we samen zijn hebben we het gezellig, hebben we seks en we hebben beloofd om elkaar trouw te blijven) maar ik raad het je niet aan…

Onwaardige vriend omdat we elkaar wel een stuk minder zien dan eerst (bijna elke dag).
Hij maakt alleen nog wel tijd voor me dus ik ben eigk best tevreden: zo kan ik het wel 6 maandjes uithouden :’)

Omdat hij nu toch al zoveel contact met me heeft en zich gewoon hetzelfde gedraagt als tijdens onze relatie. vraag ik me idd af waarom hij niet gewoon die titel wil accepteren. Ik heb hem ook gewaarschuwd dat hij me zo kwijt kan raken: ik wil dat hij zich ook gewoon weer volledig aan mij bind, als je eenmaal een relatie hebt gehad kan je niet zomaar terug naar de ‘date-fase’. Hij zegt dat hij nog precies hetzelfde voor me voelt, maar hij accepteert die titel gewoon niet en dat is zo moeilijk voor me: waarom niet? Klinkt haast als bindingsangst…

Kan je dat een beetje handelen dan? Vooral dat ‘elkaar trouw blijven’, maar toch exen zijn: dan moet je toch echt een aan- en uitknop voor je gevoelens voor elkaar hebben?

Ik heb je even genote.