Vaginisme: operatie

Hoi lieve meiden,

Ik wil dit topic al langer maken maar ik durfde nooit. Nu heb ik mezelf toch eindelijk verplicht om het te doen. Ik heb dus vaginisme.

Ik kan geen seks hebben met mijn vriend, waarmee ik ondertussen 5 jaar samen ben. Het doet te veel pijn. Hij is gelukkig heel begripvol. Tampons indoen lukt wel, maar het is allesbehalve aangenaam.

Toen ik het eindelijk aandurfde om het aan m’n huisarts te vertellen, lachtte ze en zei ze: “dat komt wel nog meisje, je moet je leren ontspannen”. Maar dat probeerde ik toen al een jaar en dat lukte maar niet.

Na 4 jaar ben ik maar naar een gynaecoloog durven gaan om het probleem uit te leggen. Ik schaamde me zo dat ik naar een gynaecoloog in een andere stad ging, op een uur rijden hiervandaan. Hij zei onmiddellijk dat ik vaginisme had (wat ik zelf al vermoedde, doordat ik het al genoeg gegoogled had). Hij stuurde me naar een fysiotherapeute, die hierin gespecialiseerd was. Het was een erg lieve vrouw die me meteen op m’n gemak stelde. Ze leerde me ontspanningsoefeningen doen en het was de bedoeling om het steeds “wijder” te maken: eerst 1 vinger, daarna 2, daarna met een soort van buisjes totdat ik eindelijk seks zou kunnen hebben. Ze zei dat ik de oefeningen heel goed deed en helemaal ontspannen was, maar dat het “daar beneden” gewoon te klein is of dat m’n maagdenvlies te stug is. Het lukte namelijk alleen maar met 1 vinger, met meer deed echt te veel pijn. Ze belde toen naar m’n gynaecoloog om het probleem uit te leggen en om een nieuw onderzoek voor me te regelen. Hij zei dat ik inderdaad erg nauw was. Mijn maagdenvlies was ook redelijk stug, maar normaal mocht dit geen probleem zijn. Hij zei dat een operatie het beste was.

Ondertussen heb ik het probleem huilend aan mijn moeder uitgelegd. Gelukkig reageerde ze erg lief (ik had dit niet verwacht, we hebben nl niet echt een goede band soms). Op haar aanraden ben ik naar haar gynaecoloog in ons dorp gegaan. Hij zei net hetzelfde als de andere gynaecoloog en dat stelde me gerust. Hij vond een operatie ook een goed idee.

Gisteren ben ik geopereerd. Ze hebben mijn vagina wat ‘wijder’ gemaakt (door er onderaan een snee in te doen) en ze hebben ook een snee in mijn maagdenvlies gemaakt. Dat betekent dat ik nog ontmaagd moet worden, maar dat het nu makkelijker zal gaan. Ik mag nu een maand geen seks hebben, geen tampons indoen, etc.

Omdat ik het probleem heel intiem vind, heb ik tegen al mijn vrienden en familie (behalve mijn moeder en vriend natuurlijk) moeten liegen. Ik heb ze wijsgemaakt dat ik voor wat anders geopereerd ben. Ik vind het heel moeilijk om de waarheid te zeggen maar ja.

Ik vraag me af of iemand hier hetzelfde heeft meegemaakt en erover wil praten? Ik ben vooral nieuwsgierig naar NA de operatie: heeft het geholpen (dus kan je nu wel seks hebben), heb je nog langer pijn gehad, etc? :slightly_smiling_face: Ik kan namelijk bijna niets hierover vinden op het internet (de operatie heet “vaginoplastie”, maar blijkbaar heet de operatie om je van man tot vrouw te maken ook zo, en ik vind voornamelijk info voor transgenders) en ik zou het toch fijn vinden om met ‘lotgenootjes’ te praten.

Voor meisjes die net als ik niet naar de dokter durven of ook niet geloofd worden: de site www.vaginisme.be heeft me mentaal veel geholpen. Ga asjeblieft naar een gynaecoloog die wél goed is en je wel gelooft! Want je bent niet alleen. Mijn gynaecoloog zei dat hij elke week 2 meisjes daaraan opereert. Op het internet lees je vaak dat een operatie niet helpt bij vaginisme, maar dat is niet waar. Vaginisme is bij de meeste meisjes iets geestelijks, iets wat in hun hoofd zit, maar bij mij is het probleem louter fysiek.

Sterkte ermee. Hoop dat nu na de operatie tampons indoen en seks hebben wel gewoon lukt. Heb je veel pijn?

Ik wist niet van het bestaan af, en ik hoop voor je dat je vanaf nu wel alles kunt daaronder! Je hebt je verhaal erg mooi getypt trouwens.

Dankje! De pijn valt nu goed mee, maar dat komt denk ik ook wel door de vele pijnstillers die ik moet nemen. Ik ben nu vooral bang om me meer pijn te doen: gaan zitten, plassen, etc doe ik heel voorzichtjes omdat ik zo bang ben om me pijn te doen.

Bij mij is ook vaginisme vastgesteld, er “in” gaan doet verdomd veel zeer, dat is echt niet normaal, maar ik doorsta de *helse pijnen* en daarna gaat dat weg.
Ik neem geen operatie want los van die pijn vind ik seks gewoon zooo saaaaai en echt niks aan, dus ik doe dat gewoon niet, en zonder tampons kan ik ook leven xD

Enige stomme is dat ik een spiraaltje heb, in Belgie met goeie zorgverzekering onder volle narcose geplaatst, maar woon nu NL, en dat gaat hier of HEEL VEEL geld kosten, of HEEL VEEEEL pijn doen :pensive:

België heeft, vind ik, een veel betere zorgstelsel dan wij hier in Nederland. Dat merk ik in de apotheek waar ik werk. Bijna voor alles moet je betalen. In België kun je altijd en overal terecht en ben je gewoon goed verzekerd. Hier vraag ik me af waarom ik nog verzekerd ben

Wow, sterkte daarmee! Ik had hier eigenlijk nog nooit over gehoord… Hoe merk je of je dat hebt als je nog maagd bent en nooit tampons gebruikt? Ik heb nu toch wel een beetje schrik…

Hoe lang duurt het eigenlijk voordat het weer is genezen? Is dat ook een maand?
Superknap van je dat je alsnog een topic hebt geopend, kun je een hoop mensen mee helpen denk ik!

@Veniality: jammer voor je dat seks zoveel pijn doet… Als je er echt niets aan vindt en dat het zoveel pijn doet, zou ik het gewoon niet meer doen :slightly_smiling_face: Ik snap dat je geen operatie wil, als het voor jou niet nodig is. Maar laat je vooral niet onder druk zetten om toch seks te hebben als het zoveel pijn doet. Kan je niet terug naar België gaan voor dat spiraaltje? Ik weet eigenlijk heel weinig af van verzekeringen, ik weet niet of dat mogelijk is.

@Imagine_: dankje! En maak je geen zorgen! Volgens mij kan je het op voorhand niet te weten komen. Maar hoe meer zorgen je je maakt, hoe minder vlot de eerste keer verloopt. Ik zou er maar vanuit gaan dat je het niet hebt :slightly_smiling_face:

@MercurySummer: Na 14 dagen moet de wonde genezen zijn, ik moet het ook elke avond ontsmetten (vanavond de eerste keer, hopelijk doet dat niet te veel pijn). Maar voor de zekerheid moet ik voor een maand ‘uit de buurt blijven’ van mijn vagina. Mag het ook niet wassen met zeep en zo tot dan.
En ja, ik zag er erg tegenop om dit topic te maken (ik schaam me nog steeds heel hard), maar ik zie nu dat als je ‘vaginoplastie vaginisme’ googelt, dit topic bovenaan komt. Da’s wel goed, want voor mijn operatie kon ik er behalve één niet zo nuttig verhaal niets over vinden.

up :slightly_smiling_face:

Ik wil jou sterkte wensen en ik wil even zeggen dat ik enorm veel respect heb voor jouw vriend! Die moet echt wel heel veel van je houden als hij vijf jaar zonder penetratie volhoudt. Natuurlijk draait een relatie om andere dingen dan alleen seks, maar ik denk dat heel veel jongens zouden afhaken. Petje af voor die jongen!

Om eerlijk te zijn: het was niet altijd even makkelijk voor onze relatie. Ik heb er mentaal ook wat problemen mee gehad omdat ik me mislukt voelde. Dat had ook invloed op ons seksleven, waardoor we soms ruzie hadden. Gelukkig heeft hij me kunnen overtuigen dat dat niet zo is. Zonder zijn steun zou het moeilijk geweest zijn. Ik ben inderdaad heel gelukkig met hem :slightly_smiling_face: Ook al begrijpt ie me niet altijd even goed, hij doet zijn best. En ik ben blij dat hij zo begripvol is, maar ik vind dat bij een goede relatie dat zo moet zijn. Ik hoop dat meisjes die hetzelfde hebben als ik ook zo’n begripvolle vriend hebben en zich niet onder druk laten zetten…

Ik heb echt enorm respect voor jou en je vriend! En heel veel sterkte, ik hoop dat de operatie goed gelukt is en dat je weer pijnloos verder kan gaan :slightly_smiling_face:.

Wow ok… Ik heb net een topic gestart (Naar de huisarts? Iemand ervaring?) en ik lees dat ik hetzelfde probleem heb als dat jij had.

Ik ben nu alleen heel bang… Mijn vriend wil dus met mij naar de huisarts, maar als ik het zo hoor over operaties dan word ik heel erg emotioneel. Ik ben namelijk bang voor pijn. Ik haat zegmaar pijn. ^^’
Denk je dat ik naar de huis arts moet gaan?

Ik heb me er ooit in verdiept voor een werkstuk en ik ben trouwens echt blij voor je dat het fysiek en niet psychisch is! Ervaring ga je op deze site niet snel vinden, maar ik denk wel dat alles in orde komt na jouw operatie. Echt mooi dat jouw vriendje je zo bleef steunen

Ik wens je alleszins ipv veel sterkte, een spoedig herstel en veel plezier (;

Wauw wat heb ik respect voor jouw zeg, je bent een topper! Mag gezegd worden!

Dankje voor de lieve reacties. :slightly_smiling_face: Ik geef de complimentjes zeker door aan mijn vriend!