Vader stuurt bericht na 17 jaar

Hallo,

Ik wil graag weten hoe jullie over dit soort dingen denken…

In augustus is de moeder van mijn vader overleden. Met haar had ik helaas geen contact - dit mocht niet van mijn vader. Vader heb ik sinds ik 5 ben niet gezien, hij wilde niks meer met ons te maken hebben nadat hij en mijn moeder uit elkaar zijn gegaan…
Inmiddels ben ik 22. Mijn moeder en stiefvader zijn overleden etc. Heb weinig contact met familie…

De dag nadat mijn oma was overleden, kreeg ik van een facebook account uit de woonplaats vna mijn vader een berichtje met: “Je bent een mooie dame geworden”
Ik heb gevraagd wie het was, maar geen antwoord. Na veel puzzelen (samen met mn zus) kwamen we er achter dat het om mijn vader ging! Even later was helaas zijn account verwijderd.

Onlangs heeft hij zijn account weer geactiveerd, en hierbij een telefoonnummer naar me gestuurd… Ik heb gevraagd waarom hij weer contact op nam, waarop hij antwoorde “Laat maar.”

Iets later stuurde hij weer zijn nummer, met een berichtje dat hij het ook allemaal niet meer wist… Ik heb niet gereageerd… Gister stuurde hij zn e-mailadres… Ik heb maar gezegd dat ik niet weet wat ik moet zeggen…

Iedereen om me heen heeft een andere mening. Zelf heb ik nooit echt behoefte gehad om hem in mijn leven te hebben, maar ik ben vooral bang dat ik er spijt van krijg als ik het niet doe…

Het belangrijkste is om na te gaan wat jij wilt.

Wil jij je vader na zo’n lange tijd weer in je leven? En belangrijker als je hem weer in je leven laat, wat zijn je verwachtingen.

Het kan namelijk ook zijn dat je veel te hoge verwachtingen hebt, hij je uiteindelijk alsnog pijn kan doen doordat hij niet aan de verwachtingen kan voldoen.

En gun je zelf ook de tijd om hier rustig over na te denken. Als je nu zoiets hebt van nog even niet, betekent niet dat die deur voor eeuwig gesloten is.
Je kunt altijd nog bij de vader aangeven dat je er op dit moment geen behoefte aan hebt en dat je op een later moment misschien contact met hem opneemt.

Wat een lastige situatie. Ik zou denk ik contact zoeken, inderdaad wat je zegt, straks krijg je er spijt van als je het niet doet. Je kunt hem gewoon een mailtje sturen, je hoeft hem niet meteen bij je thuis uit te nodigen. En dan misschien vragen waarom hij juist nu contact wil hebben?

Ik zou geen contact opnemen.

  1. hij heeft ervoor gekozen om niet meer bij jullie te willen zijn, nu opeens in je leven opduiken lijkt me erg vervelend en verwarrend voor jou. Zeker omdat je zegt nooit echt behoefte aan hem te hebben gehad.

  2. Hij is erg wispelturig, dan een bericht sturen, account verwijderen, een nummer sturen, dan zeggen ‘laat maar’. Lijkt me niet fijn als hij zo twijfelt en als je het contact dan weer opbouwt dat hij dan nog steeds zo raar doet.

  3. Misschien krijg je wel spijt, maar hij doet zo twijfelachtig dat het lijkt alsof hij ook niet helemaal weet wat hij met dit contact wil. Als jij het contact aangaat en hij het dan weer verbreekt dan ben je verdrietig.

Het kan natuurlijk ook zo zijn dat hij erg veel spijt heeft, maar wil jij het hem dan allemaal vergeven?

Ik snap je nieuwsgierigheid, maar ik zou wel eerst duidelijk voor jezelf hebben waarom hij weer contact wil en hoe hij dit ziet.

Uit zijn wispelturigheid zou ik opmaken dat hij zelf ook nog niet zeker is van het contact maken, en dat zou mij afschrikken. Want wat als hij zich bedenkt als jullie met contact beginnen.
Wat ik zou doen: hem een bericht sturen dat hij duidelijk moet zijn; wil hij nou wel echt contact, of niet? En dan op basis van zijn antwoord zelf nagaan wat jij wilt.

Ik zou het zo aanpakken omdat het zijn keuze was om geen contact meer met jullie te hebben. Nu moet het dus ook weer eerst zijn keuze zijn om wel contact met jou te hebben.

Sterkte, het is een moeilijke situatie!!

BTW: laat je niet teveel leiden door wat mensen om je heen zeggen, positief of negatief. Uiteindelijk is het jouw keuze, jij moet doen wat goed voelt voor jou.

heel mooi antwoord:)

Wow, heftig dit… Ik zou persoonlijk heel graag contact willen, maar ik weet absoluut niet hoe jij je voelt.
Ik zou denk contact op willen nemen, omdat ik erg nieuwsgierig ben, maar je kan hem in ieder geval een mailtje sturen misschien? Hij doet wel een beetje onduidelijk en idd wat hierboven staat, kun je hem vergeven? Als hij het contact weer verbreekt, hoe zou je je dan voelen?
Succes! Laat het ons nog even weten x

  1. Misschien ben ik hier wel heel hard in, maar als een vader zijn eigen kind de deur wijst, hoeft hij ook later niet meer terug te komen wanneer ik een volwassen vrouw ben en geen lastige puber meer. Lekker makkelijk.

En inderdaad, ik vind zijn reacties heel wispelturig en vaag, dat zou mij nog onzekerder maken of hij het deze keer wel echt meent.

Ik zou het niet doen, hoewel ik snap dat jij nu misschien behoefte hebt aan familie, het lijkt mij niet verstandig.

Omdat jij nu zelf al aangeeft waarschijnlijk spijt te krijgen als je geen contact zoekt, zou ik hem wel een email sturen. Eén simpele email is nog geen langdurig contact en daarnaast kun je altijd nog zeggen dat je toch geen contact hoeft met hem.

Probeer er alleen geen grote verwachtingen van te hebben, ik vind hem in je verhaal namelijk nogal wispelturig overkomen dus het zou zomaar kunnen zijn dat dat nu ook weer gebeurd.

Dat denk ik ook :slightly_smiling_face:

Onwijs lastige situatie. Ik heb ongeveer een soortgelijke situatie, hoewel ik mijn vader wel nog gezien heb, voor het laatst in 2002. Ik kamp ook met ‘moet ik er nog eens heen, contact hebben’ of laat ik het voor wat het is omdat het toch niet als vader voelt voor mij.

Ik vind zelf telefonisch altijd nogal confronterend, misschien is mailcontact een eerste stap!

Zoals hier boven al gezegd… ga na wat jij zelf wil.
Persoonlijk zou ik wel het contact onderhouden, want ik zou willen weten wat hij wil en hoe hij is. Dan kun je achteraf nog altijd het contact weer stop zetten.

Persoonlijk zou ik graag willen weten waarom hij contact wil en wat zijn redenen waren voor wat hij deed. Maar ik zou het dan wel vanuit hem laten komen en hem eerst laten praten.

Hij klinkt alsof hij erg in de war is en eigenlijk aan de ene kant een gesprekje probeert aan te knopen en je beter te leren kennen, maar aan de andere kant niet zo goed durft. (misschien omdat hij denkt dat je bijvoorbeeld niks van hem wilt weten?) Zelf zou ik contact met hem opnemen, omdat je later misschien spijt zou krijgen en persoonlijk zou ik ook te nieuwsgierig zijn (maar dat zou natuurlijk alleen mijn keuze zijn) Maar goed, het is ten slotte toch je vader.

Wat heb je besloten, TS?

Niks, eigenlijk… Ik heb gezegd dat ik niet wist wat ik moest zeggen… Toen zei hij “Ik ook niet” en stuurde die me een link naar een filmpje waar hij toevallig in te zien is…
Heb ik ook niks aan…

Lastige dingen.

Ik vind hem wel heel onduidelijk, hij moet het jou kunnen uitleggen waarom hij nu ineens contact zoekt vind ik.

Hij heeft me nu weer geblokkeerd op Facebook denk ik. Althans, kan hem niks meer sturen/zn profiel niet bekijken…

(Vanmorgen stuurde hij of ik wakker was… Toen zei ik: “ongeveer”
Toen zei hij iets, maar ik reageerde niet direct. Toen ik wilde reageren kon hetniet meer)

Hij lijkt me een enorm vaag persoon. Ik zou dat contact pas willen als hij zeker van z’n stuk is dat hij dat ook wilt.