Vader na 3,5 jaar geen contact weer zien... what to do?

Mijn vader is/was een alcoholist. Mijn ouders zijn gescheiden sinds ik een jaar of 6 ben, en daarna zag ik hem alleen maar in het weekend. Hij liet mij en mijn zusjes en broer vaak in de steek, en als hij toch weer terug kwam gaf hij ons veel dure kadoos zodat we ons schuldig zouden voelen als we boos zouden blijven… Ook werd hij soms heel boos op ons, vaak als hij dronken was. Toen ik 15 was kreeg hij een vriendin met wie hij zou trouwen. Zij heeft 2 kinderen die toen een jaar of 14-15 waren. Voor hen deed hij alles, ging hij naar hun school, hun voetbal etc. hoewel hij dat nooit deed voor mij of mijn zusjes en broer. Ik zat toen ook heel erg met mezelf in de knoop, en ik kon er niet tegen te zien dat hij alles deed voor haar en die kinderen, hij was zelfs nuchter! Toen ben ik weg gelopen en heb hem sindsdien dus niet meer gezien en gesproken…

Morgen zie ik mijn vader weer, na 3,5 jaar hem niet gezien of gesproken te hebben. En ik ben erg zenuwachtig… wat moet ik doen? waar moeten we het over hebben? hoe begroet ik hem? hoe zorg ik dat ik niet in huilen uitbarst door de spanning?..

We hebben afgesproken ergens wat te gaan drinken, en het eerst niet over het verleden/moeilijke dingen te hebben. Mijn vriend gaat ook mee voor als ik het moeilijk heb. Hoe zouden jullie dit verder aanpakken?

Ik vind het echt rot, ik heb medelijden :frowning_face:

Ik zou hem in ieder geval duidelijk maken dat je vindt dat hij er nooit voor jullie was, en dat je niet inziet waarom hij er nu wel voor die anderen is. Als hij spijt heeft en je beter wilt leren kennen, dan zou ik hem een kans geven, maar wel duidelijk maken dat je niet weer omgekocht wilt worden.

Verder zou ik proberen er gewoon het beste van te maken, want het is gebeurt en kan niet veranderd worden, het ligt aan jou of je hem wilt vergeven en aan hem of jullie aan jullie relatie willen werken of niet.

Precies wat Chanelain zegt. Gewoon over hem en jezelf praten wat jullie nu doen en school enzo. En dan kun je het later nog hebben over vroeger. Goed dat je je vriend meeneemt en wat rot voor je dat het zo gegaan is.

Ik zou t gewoon allemaal op je af laten komen, en dan zie je wel verder, denk ik?

Wat hier al staat.

Veel succes!

bedankt allemaal
Ik vind het wel echt eng, want ik heb geen idee hoe hij gaat reageren enzo. Ik weet ook niet of ik eventueel een dochter-vader relatie met hem wil, want ik heb al een lieve stiefvader die al een jaar of 8 de vaderrol speelt in mijn leven. maar tegelijkertijd heb ik zoiets van: maar hij is niet mijn échte vader…

@ animalforever: ten eerst wil ik geen medelijden, dat is verschrikkelijk :stuck_out_tongue: en ik wil hem wel duidelijk maken dat hij er nooit voor ons was en dat ik dat kut vind/vond, maar het probleem is dat hij dat niet inziet… ik heb het al vaker tegen hem proberen te zeggen toen ik hem nog zag vroeger, maar zijn reactie was dan: “huh hoezo dat nou, ik geef je toch alles? Ik regel toch dingetjes die je wilt hebben? hoe kan je nou ontevreden zijn, verwend nest?” (hij is rijk) Hij lijkt niet te snappen dat een vertrouwensband veel belangrijker is dan die materialistische dingen

Nee, maar je neemt je vriendje dus mee? Het ligt er maar net aan hoe hij is veranderd (ik denk wel dat hij is veranderd als hij nu aardig is tegen die anderen). Als ik jou was zou ik dan gewoon kijken hoe het gaat en daaruit dan je mening vormen en denken wat je verder wilt.

Oke, geen medelijden! :wink: Ik vind het nog wel rot, ik heb nooit iets heeel ergs meegemaakt dus ik kan ook niet echt zeggen dat ik begrijp hoe je je voelt.

Hij ziet dat niet? Oh dat vind ik wel apart. Misschien dat hij het nu wel begrijpt, nu hij zeg maar… nuchter is?

Ik denk dat je dan iets moet zeggen als; ‘ik vind het heel fijn dat ik zulke dingen heb gekregen, maar hetgeen wat ik het liefst wilde was bij jou zijn, en dat jij er voor mij was.’ en dan allemaal voorbeelden (als hij niet naar je schoolmusical is geweest bijv of een wedstrijd of een optreden) en dat je dat graag had gewilt, nog veeeel grager (liever) dan alle kadootjes die hij heeft gegeven.

Zoiets? Ik weet het nooit zo goed als mensen moeilijk ‘over te halen’ zijn zegmaar.

Wat moet dat ontzettend rot voor je zijn geweest, gelukkig dat je zusjes en een broer hebt waarmee je t kon delen…

Wat betreft morgen, ik zou het gewoon op je af laten komen, je vriend is er bij dus waarschijnlijk zal het gesprek sowieso niet zo diep gaan. Denk niet dat je vader er blij mee zal zijn zo’n gesprek te moeten voeren met zijn dochter die hij al jaren niet heeft gezien en dan ook nog een vriend die hij niet eens echt kent…
Veel succes in ieder geval!

't is allemaal al gezegd.
Wil je misschien laten weten hoe het is gegaan? :slightly_smiling_face:

@ animalforever: hij is blijkbaar altijd al zo geweest, ook voor zijn alcoholisme; ongevoelig voor negatieve dingen zeg maar (hij kan wel omgaan met blije situaties, maar niet met de rest van het leven)… Althans, dat heb ik van mensen gehoord die hem kenden. Maar ik ga het wel proberen uit te leggen aan hem zodra we wat meer op ons gemak zijn bij elkaar (:

Thanks everyone, ik laat het allemaal maar gebeuren en dan zie ik wel hoe het loopt…

En @ Kooltrui, ik zal hier wel even posten hoe het gelopen is!

nouja, het is allemaal al gezegd.
sterkte ermee,

en vertel wel even hoe het is gegaan he!

Wat een lastige situatie, succes!

succes morgen

Doen!
Ik heb mijn vader ook een tijdje niet gezien (jaartje denk ik) omdat mijn moeder nogal wat dingen over mijn vader vertelde.
Gewoon doen!
Komt vast wel goed :slightly_smiling_face:
Bij mij in iedergeval wel, ik woon nu bij mijn vader en mijn broertje bij mijn moeder.
Maar goed,

Heel veel succes in wat voor keuze je ook maakt!

wat vervelend voor je :frowning_face:.
maar ik zou het afwachten, er is niets dat je kan doen. je vriend gaat mee dus dat is al heel fijn. Als je in het begin niet weet wat je moet zeggen gewoon van hoe het gaat, daardoor komt het gesprek denk ik wel op gang.

Ik ken dit. Alleen doet mijn vader juist zo rot tegen zijn zoon van zijn vorige huwelijk. Als mijn stiefbroer (die mijn moeder 5 jaar lang heeft opgevoed) belt dan zegt hij zeg maar dat ik niet aanwezig ben. & hij laat nooit iets aan hem weten, of belt hem ofzo. Terwijl pap ons wel heel veel geeft. Mijn ouders hebben daar ook vaak ruzie over, want me ma vindt het niet eerlijk voor hem. Zij geeft hem ook echt veel aandacht.

In de 5 jaar dat me ma hem heeft opgevoed woonde me pa niet bij ons.

Ik hoop dat het vandaag goed gaat, veel succes!

is het goed gegaan? :slightly_smiling_face: