[V] You're gone :( Doorgaan?

Hooi,

Ik heb een begin van een verhaal geschreven:

´Hee, waar was je nou?’ schreeuw ik door de gang. ‘Ik was even mijn boeken voor de volgende les pakken.’ zegt Saar, mijn beste vriendin. Ik zeg niks. ‘Wat is er?’ vraagt ze. ‘O, is niks.’ zeg ik kort. ‘Nee, er is iets. Ik ken je en er is iets!’ zegt Saar dan. ‘Nee, geloof me er is niks en ik zal het bewijzen!’ zeg ik. De bel gaat dus ik ren naar lokaal 12a. Ik ga op mijn vaste plaats zitten. Saar komt rustig naast me zitten, en fluistert: ‘Ben je nog boos dat ik je vanmorgen in de stromende regen heb staan wachten?’ Ik antwoord kort: ‘Nee.’ Mevrouw Droosten begint met de les Nederlands. Ze heeft een heel verhaal, alleen ik luister niet, ik heb wel iets anders aan mijn hoofd. Opeens tikt Saar me aan, ik weet niet waarom. Ik kijk naar Saar en zij knikt naar Mevrouw Droosten. Ik kijk naar haar, en de docent kijkt boos naar mij. ‘Waar dacht je aan Roos? Misschien iets anders dan dit? Ga de klas maar uit! En neem die vriendin van je ook maar mee, en haal bij de conciërge maar een briefje.’ Als Saar en ik de klas uit zijn beginnen we te lachen. ‘Heb je dat gezicht gezien van Mevrouw Droosten? Zo grappig!’ zeg ik. ‘Ja, maar gaan we dat briefje nog halen?’ zegt Saar bezorgt. ‘Natuurlijk niet! Ben je gek ofzo? We gaan gewoon gezellig naar de stad!’ zeg ik. ‘Ooeee, voor die pumps die ik laatst heb gezien heb ik nu genoeg geld, die wil ik nu kopen.’ schreeuwt Saar uit. ‘Hoe duur waren die?’ vraag ik. ‘Ehh… vijftig euro.’ zegt Saar. ‘Dan geef ik je die pumps schat!’ zeg ik. ‘Hoe lief! Dan geef ik je dat jurkje van laatst.’ zegt Saar. ‘Dat is ook zo lief!’ Ondertussen zijn we al de trap afgelopen, en zijn we bij het hokje van de conciërge. ‘Hopelijk is daar niemand.’ fluister ik. Ik kijk om het hoekje en zie niemand zitten. Ik ren vlug langs het hokje en Saar komt achter me aan. Als we buiten zijn beginnen we weer te lachen. We lopen naar het fietsten hok en pakken onze fietsen en springen er vlug op, zodat we snel we zijn. Het is ongeveer een kwartier fietsen om bij de stad te komen. We kletsen ondertussen heel veel, maar dat is normaal voor vriendinnen. Als we er zijn komt er een meneer naar ons toe. ‘Is jullie school al uit?’ vraagt hij verbaast. Wij zeggen niks, omdat we bang zijn. Hij staart ons heel eng aan, daarom rennen we zo snel we kunnen naar de winkel waar Saar haar pumps heeft gezien. ‘Weet je Saar, We moeten nu wel lang in de stad blijven. ‘ zeg ik als we de pumps hebben gekocht. We lopen naar de winkel waar het jurkje van mij hangt en blijven even voor de ingang staan. ‘Kom snel! Dadelijk is hij al uitverkocht.’ zegt Saar. Dus lopen we de winkel in. Er komt gelijk een mevrouw naar ons toe. ‘Goedendag dames, wat kan ik voor jullie doen?’ vraagt ze. ‘Nou, zij had hier een jurkje gezien, die wilde ze heel graag hebben.’ zegt Saar heel overdreven. 'Welk jurkje was dat dan?’ vraagt de winkelier. Ik loop naar een rek en zoek dat ene jurkje eruit. ‘Hebbes!’ roep ik. Alle mensen in de winkel kijken mij aan alsof ik niet goed snik ben. Het is ook nog mijn maat, wat heb ik een geluk! Ik loop weer terug naar waar we net stonden, maar daar staan Saar en de mevrouw niet meer. Ik kijk om me heen, maar ik zie ze nergens.

Doorgaan?

Doorgaan!
Nu ben ik benieuwd hoe het verder gaat (:

Doorgaan :grinning:

doorgaan! ben benieuwd

up :slightly_smiling_face:

Ben wel benieuwd …

ik schrijf zo verder!

^
Jeeh!

Oeeh Verder! :grinning:

Ik heb het nog niet af… ik heb pas 279 woorden. Ik ga nu wel verder :grinning:

Het is af!

Ik draai me om, en schrik me dood. Daar staat Saar, met een dik oog. ‘Wat heb jij gedaan?’ vraag ik. ‘Die vrouw van daarnet gaf me een klap, omdat ik iemand zag buiten die ik al een hele tijd niet gezien had, en ik had een heel leuk shirtje gevonden die ik even gepast had aan.’ zegt ze. ‘Kom, we gaan een water ijsje halen, dat is daar goed voor.’ zeg ik. Ik loop naar de kassa, en betaal het jurkje en het shirtje van Saar. Ik loop naar buiten. ‘Kom je?’ Saar loopt achter me aan, de winkel aan. ‘Ik koop die pumps zelf wel, jij hebt dat shirtje al voor me betaalt.’ Ik zeg niks en loop naar de snackbar. ‘Hallo, mag ik twee raket ijsjes?’ zeg ik tegen de man die achter de bar staat. Hij loopt naar de vriezer en haalt er twee ijsjes uit. ‘Dat is dan drie euro twintig.’ zegt hij. Ik geef het en geef het ijsje aan Saar. ‘Kom, we gaan die pumps voor je kopen.’ We lopen naar de winkel en gaan naar binnen. Ik zie meteen ook leuke schoenen en ik pas ze. Ze zitten precies goed. ‘Ik neem ze.’ zeg ik tegen Saar. Saar heeft ondertussen ook haar pumps gevonden en we lopen samen naar de kassa. ‘Hoi, dit is het?’ zegt de mevrouw achter de kassa. ‘Ja’ zeg ik. ‘Dat is dan negentig euro en vijftig cent. Dank u.’ De mevrouw doet onze schoenen in een tas en wij lopen de winkel uit. Als we net die winkel uit zijn, krijg ik een sms’je:
Kom je nog?
Het volgende les uur begint over een half uurtje.
Xx… <3 Janine.

Ik loop naar Saar toe en laat het sms’je zien, en zeg: ‘We kunnen nog tien minuten blijven, dan gaan we weer naar school, oke?’ Saar knikt. We lopen weer naar de snackbar en halen dit keer een milkshake. Als we het op hebben lopen we naar onze fietsen toe. Ik kijk om me heen. ‘Hier hadden we onze fietsen toch neer gezet, of niet?’zeg ik. ‘Hier hebben we ze echt neergezet!’ zegt Saar. Ik kijk nog een keer om me heen. Niks te zien. Saar kijkt ook nog een keer om me heen. Ik pak mijn mobiel en kijk of ik nog genoeg beltegoed heb. Ja, nog 8.23. Gelukkig. Ik stuur een sms’je naar Janine:
Fietsen zijn weg.
Kom je ons ophalen?
We zijn in de stad, bij de fietsen stalling.
Dank je.
Xx. <3 Roos&Saar.

Tien minuten later staat Janine bij ons. Ze heeft Jolien bij zich. Ik ga bij Janine achterop en Saar bij Jolien. ‘Dank je’ zeg ik. Janine zegt niks. Janine fietst snel. Tien minuten later staan we weer op het school plein. Precies op tijd, want de bel gaat. Ik, Saar, Jolien en Janine rennen naar het lokaal waar we Engels hebben. We gaan weer op onze vaste plek zitten. Engels vinden wij altijd leuk, omdat de lerares een goed gevoel voor humor heeft, en ze is heel aardig. Na vijftig minuten Engels is de school uit. We gaan naar het huis van Saar. Het is ongeveer een half uur fietsen. Ik bel naar huis en zeg dat ik bij Saar ben. We hebben weer heel veel lol samen. ‘Zullen we logeren?’ vraagt Saar. Ik knik en bel nog een keer naar huis. Als het goed is, ga ik naar huis mijn spullen halen. Als ik weer op de fiets zit naar Saar toe, gaat mijn mobiel. Het is Saar. ‘Hee, kun je ook je mp3 met je speakers meenemen?’ vraagt Saar. ‘Tuurlijk’ zeg ik en we hangen weer op. Ik fiets weer terug en pak mijn mp3 en mijn speakers en fietst weer naar Saar.

:grinning:

uuupp!

wel leuk geschreven, alleen klopt het niet helemaal met die fietsen volgens mij, want op het eind fietsen ze weer maar er staat nergens dat ze de fietsen hebben teruggevonden?:stuck_out_tongue:

Janine en Jolien wonen dicht bij de school, ze mochten de fietsen lenen. haha

Up!

ze krijgt dus een klap van de vrouw van de winkel? en ze kopen toch nog die kleren? huh?

ik zou idd niks meer kopen als ik een klap van de winkelier kreeg.
en als ze de fietsen van Janine en Jolien mogen lenen, dan moet je dat wel even vermelden :slightly_smiling_face:

maar sowieso winkeliers gaan toch niet slaan ^^?
of zit hier wat achter?

toch leuk verhaal vind ik :wink:

^^ Dank je. maar ik ga er niet mee verder. Heb er niet echt de tijd voor.