[V] Whatever Yoko wants, Yoko gets....

Hallo iedereen,
Ik ben bezig met een verhaal en ik weet niet zeker of ik het wel moet posten.

Het verhaal gaat over Safiyoko. Safiyoko is een japans/somalisch meisje. Ze woont in Japan. Het verhaal speelt zich af in de tijd dat er nog veel ninja’s waren. Safiyoko wordt niet geaccepteerd. De mensen hebben nog nooit een buitenlander gezien en vooral Safiyoko’s kleur vinden ze vreemd. Door een gebeurtenis in haar leven vindt Safiyoko het erg moeilijk om mensen te vertrouwen en is ze erg op zichzelf. Ook heeft ze zichzelf belooft altijd te vechten voor wat ze wil en in gelooft. Omdat er al te veel van haar is afgepakt.

Dus zal ik het verhaal posten?

jaa!

hihi nou hier komt het dan:

Het is nu vijf jaar geleden. Ik was nog maar elf jaar oud. Ik kan me die dag nog zo goed herrinneren. Het regende de hele dag en dan niet een klein beetje, nee stort regen. Ik zat op mijn kamer, want papa was een beetje chagrijnig. Isamudiid zat door het huis te rennen, hij was zo vrolijk. Mama zei telkens tegen hem dat hij rustig moest doen omdat papa hoofdpijn had. Toen gebeurde het, mama begon te schreeuwen en Isamudiid kwam naar mijn kamer. Ik kwam mijn kamer uit en ging kijken wat er aan de hand was. Ik zag vijf mannen in huis. Ze hadden een pak aan. Ik herkende het pak, het was een *Ukami pak.
Ik zei tegen Isamudiid dat hij zich onder het bed moest verstoppen en er pas uit moest komen als hij zeker wist dat die mannen weg waren. Ik keek vanaf de keuken toe wat er gebeurde. Papa had me altijd verteld dat als er Ukami’s in de buurt waren ik me moest verstoppen, maar ik kon het niet. Ik wilde weten wat er aan de hand was, twee mannen hielden papa vast. Ik keek in de woonkamer maar kon mijn moeder niet vinden. Ik besloot om wat dichterbij te komen. Toen zag ik haar, een andere man hield haar vast en had zijn ninjato tegen haar nek. Ik wilde naar haar toe, ik wilde haar helpen, maar ik wist dat ik geen enkele kans had. Ze zouden mij makkelijk tegen kunnen houden. Ik moest een plan verzinnen. Ik moest buiten zien te komen om naar Hideaki te gaan. Hij zou ons als enige kunnen helpen. Het enige probleem was dat ik langs de woonkamer moest en de *shoji waren niet helemaal tegen elkaar aan. Dit was het moment om mijn kunsten te gebruiken. Ik heb het van papa geleerd, maar ik kon het even goed als mijn buurjongetje. Hij lachte me vaak uit, omdat ik het niet op school kon leren. Er was geen Kamari school in de buurt die mij wilde hebben. Daarom gaf papa mij en Isamudiid thuis les. Hij zei vaak tegen me dat wij het veel beter kondenn dan de andere en dat ze het ooit nog wel eens zouden zien. Ik was goed met de *ninjato en ook met de *shuriken, maar precies het sluipen kon ik nog niet zo goed. Papa had mij geleerd dat je, je het beste kunt verplaatsen als je vijand afgeleid is. Ik zag dat ze allemaal met elkaar aan het praten waren met hun rug naar de keuken. Dit was het moment. Ik sloop zo stil mogelijk naar de deur. Toen hoorde ik een gil. Het was mama, ik kon het niet laten ik moest weten wat er gebeurd was. Ik zag een diepe snee in haar arm. Papa zag me en hij keek me heel raar aan. Het was alsof hij me niet wilde zien. Ik begreep het niet. Toen keek hij weg en keek naar mama. Het was heel vreemd het leek alsof ze met elkaar praatte zonder hun mond te gebruiken. Alsof ze elkaars gedachten konden lezen. In eens begon mama te schreeuwen. Ze sprak in het Somalisch, dat wist ik wel ik herkende het. Alleen begreep ik het niet helemaal. Het enige wat ik verstond was “ Ga, ga weg. Neem broertje, ga oude man. Oude, wijze man!” Toen begreep ik het op de een of andere manier wist ze dat ik daar stond. Waarschijnlijk door de rare communicatie tussen haar en papa. Alleen de Ukami’s hadden het door. Ze begrepen natuurlijk niet wat ze zei, maar ook zij zagen de vreemde communicatie tussen papa en mama. Veel tijd om na te denken had ik niet, de Ukami’s kregen argwaan. Ik ging zo stil mogelijk naar boven om Isamudiid te halen. Een van de Ukami’s gaf een ander de opdracht het huis te doorzoeken. Ik had geen tijd meer om bij de deur te komen. We moesten vanuit het raam. De boom die ik normaal zo vervelend vond, omdat er nooit eens zon in mijn kamer kwam. Was nu mijn redding. Ik hielp eerst Isamudiid de boom in, ik vond het zo eng. Hij was hartstikke bang, maar hij was zo dapper mijn kleine broertje. Toen hij eenmaal in de boom zat, gaf ik mijn ninjato aan hem. Ik hoorde voetstappen, ik moest opschieten.

*Ukami pak is een pak van een groep ninja’s. Safiyoko en haar familie zijn van de Karami groep. De Ukami’s en de Karami’s zijn vijanden.
*ninjato is een ninja versie van het samuraizwaard.
*shuriken zijn de bekende werpsterren van de ninja.
*shoij zijn de Japanse schuifdeuren.

En verder? ohja tips enzo zijn altijd welkom

leuk! haha nu wil ik weten hoe het verder gaat:)

leuk !

verdeerrrrr supergaaf

ooh apart. (: ben benieuwd.

leuk, origineel, maar werk plies met alinea’s, dat leest makkelijker.

Aah cool dat jullie het leuk vinden. Ik wil vandaag nog wel posten eigenlijk, maar ik moet over een uur weg en kom pas laat thuis dus wordt het wss zondag. @annak ja ik zag het, het is nu een beetje onoverzichtelijk he. Ik zal er op letten :slightly_smiling_face:

C:?

meestal zet je sterretjes (of nog beter voetnootnummertjes) na het woord