[V] Verloren geluk [V]

Ik keek rond. Ja, weer een doodnormale schooldag. Ik wou dat er een keer iets anders gebeurde, dat iemand mij opmerkte. Langzaam werd ik meegesleurd door de mensenmassa. In het lokaal was ik, zoals gewoonlijk, weer de laatste. En terwijl ik naar beneden liep om een briefje te halen, werd ik grof opzij geduwd door een kleine nerdy jongen. ‘Opzij, maakt allen plaats voor Evelien!’ schreeuwde hij. ‘Uit de weg! Uit de weg!’ ‘Bedankt Jeroen, dit is genoeg plaats’, zei Evelien, en gaf hem een klopje op zijn hoofd. Zijn blik smolt. Dat snap ik niet, denkt hij nou echt dat het iets wordt tussuen hem en Evelien? Ze is The Queen Of Bitches. Ze gebruikt hem. Jammer dat Jeroen dat niet wil zien, hoe vaak je het ook tegen hem zegt.
De hele gang is aan de kant gedrukt voor een doorgang voor Evelien en haar ‘bende’, de populairste kliek van de school, en ze zitten in mijn klas. Als ze voorbij zijn, ren ik keihard naar beneden en haal een briefje. Als ik weer het lokaal binnenkom, zitten ze met zijn drieën achterin bij het raam. Evelien, Brenda en Heleen, en ze praten heel hard. Zonder te-laatbriefje, natuurlijk. ‘Wat is er?’ vraagt Lisa als ik met een nors gezicht naast haar kom zitten. ‘ZIJ’, zeg ik nadrukkelijk, met mijn hoofd wijzend naar Evelien, Brenda en Heleen. ‘Rachel! Als ik nog een ker iets van je hoor, stuur ik je naar de afdelings leider’, roept meneer Van Der Fyheid naar mij. Evelien begint harder te lachen, en de rest van de klas, behalve Lisa, doet mee. Fijn. Eens zien hoe het gaat op toneel vanmiddag.

De les is een ramp. Iedereen bleef me maar aanstaren. Evelien keek me recht in mijn ogen. Ze fluisterde iets tegen Brende. Die begon wild te giechelen. Het leek net of zelfs de leraren niets tegen hun te zeggen. Alleen tegen de buitenbeentjes, daar durven ze wel hun mond tegen open te doen. Lisa legde een briefje op mijn tafel. “Trek het je niet aan” staat erop. Wat een lieverd. Zij is de enige vriendin die ik heb. Al vanaf de eerste klas overleven wij samen het gepest, de grijze lokalen en de vervelende leraren. Wij hebben er nooit bij gehoord. Maarja, dat zijn we gewend. “En wat vind jij daarvan, Rachel?” Ik schrok op uit mijn gedachten. “Nou, ik vind het wel goed…” Shït, ik had geen idee waar we het over hebben. “Oke, dus jij vind het goed dat er op scholen zoveel onderscheid word gemaakt?” De hele klas, behalve Lisa, barstte in lachen uit. Ik hoorde de bel. Het geluid waar ik elk uur met smart op zat te wachten. Ik snelde de klas uit. Toneel. Dat vond ik nog het ergst van school. Maarja, alle vorige keren heb ik het ook overleefd. Ik liep naar binnen en ga op een stoel zitten. De stoelen zijn in een kring gezet zodat je elkaar beter kunt zien. Nou, van mij hoeft dat niet hoor. Ik ben voor de verandering eens een van de eerste, samen met Aileen. Een stil meisje dat er ook niet bij hoort. Ze zit met haar neus is haar natuurkundeboek. Zo erg ben ik gelukkig ook niet. Ondanks alles moet ik even lachen. Er stromen meer kinderen de klas binnen. Dit is de enige les die Lisa niet doet en ik wel. Het is ook niet zo’n grote groep. Maar omdat Evelien en haar volgelingen deze les wel volgen is het net zo erg. Ik hoor achter me de deur opengaan. Dan loopt de klas in. Een onwijs lekker ding met een wat minder innerlijk. Hij is populair bij Brenda’s kliek. Ik heb een heel erge hekel aan hem. Hij ziet er goed uit. En dat weet hij maar al te goed.

Wat vind je daarvan? Ik weet dat het niet goed is ofzo, maar ik verveel me en ging met iemand een verhaal schrijven. Geef je mening en als je tips hebt zijn die altijd welkom!

een beetje standaard,

dat is waar.