[V] New York als je jong, bloedmooi en wild bent

Hallo (:
Ik ga een verhaal schrijven over drie meisjes in New York. Tips, opmerkingen, verbeterpunten en commentaar zijn altijd welkom!

Hoofdpersonen

http://i52.tinypic.com/34grepd.png

Yasmin Penn is woonachtig in The Bronx, de achterbuurt van New York. Ze heeft een donkere huidskleur en donkere, grote ogen. Ze heeft een lichaam om jaloers op te worden, met mooie vormen op de juiste plekken. Ze is spontaan, staat sterk in haar schoenen en heeft een grote mond.

[b]
http://i51.tinypic.com/2v3fty0.png

Chloe McHook[/b] is woonachtig in Manhattan, The Upper East Side. Ze heeft blond haar, blauwe ogen en eindeloze benen. Ze is heel dun en lang. Chloe is netjes, niet op haar teentjes getrapt en ze weet altijd wat ze moet zeggen.

http://i55.tinypic.com/vztooo.png

Alexis Peters is woonachtig in Brooklyn, de kunstzinnige, hippe buurt. Ze heeft een oosters uiterlijk en groene amandelvormige ogen. Ze is klein en heeft sproetjes. Alexis is verlegen, lief en zorgzaam.

Samenvatting
Dit verhaal gaat dus over Yasmin, Chloe en Alexis, allemaal zestien jaar. Ze leren elkaar kennen op een zomerkamp. Daar trekken ze heel erg veel met elkaar op. Ze zijn alledrie totaal verschillend maar bloedmooi op ieder z’n eigen manier. Met z’n drieeën zetten ze heel de stad op zijn kop en binnen de kortste keren zijn ze berucht en bekend in de stad.

Verder?

Doe maar verder! (:
Ben benieuwd.

Ben benieuwd! Verder,

Is het raar dat ik lichtelijk jaloers raak op deze karakters? :'D

Leuk, verder.
Een tipje, cijfers onder de twintig moeten voluit geschreven worden:)

Zwarte ogen? :\

Hoe het begon
Alexis Peters liep de grote zaal binnen. Het was druk en iedereen was aan het kletsen. Ze keek rond en zag tientallen meisjes. Ze voelde zich ineens heel klein en het liefst rende ze nu al weg. Voor haar gevoel leek het alsof iedereen al vriendinnen had gemaakt, behalve zij. Alexis gooide haar sporttas op de grote stapel tassen. Ze ging zitten op een bankje waar niemand zat en voelde zich alleen. Ze had aan dit kamp mee gedaan om wat meer opener te worden alleen dit was geen goed begin.

‘Liefje, pas goed op jezelf.’ Adriana McHook moest bijna huilen. ‘Mam, doe niet zo emotioneel, het is maar één week.’ Zei Chloe McHook geërgerd. ‘Dat weet ik schatje, alleen ik heb je nog nooit zo lang moeten missen.’ Adriana McHook was lang en blond net als haar dochter. Ze was 38 jaar en was supermodel tot haar 35e geweest.
‘Het zal wel mam, ik moet nu weg!’
Moe kwam ze aan in de zaal. De 50 meter van de auto naar het gebouw waren met 3 grote, zware tassen zwaarder als ze had verwacht. Ze gooide de tassen op de stapel en keek rond. Ze zag overal meisjes van ongeveer zestien jaar, het zag er heel gezellig uit. Chloe was naar dit zomerkamp gegaan omdat ze ging verhuizen naar New York. Dit kamp stond erom bekend dat je op woonplaats werd ingedeeld. Vriendinnen maken kon niet gemakkelijker!

Yasmin Penn kwam vrolijk binnen. Met haar korte broek en naveltruitje viel ze een klein beetje buiten de boot maar dat kon haar niks schelen. Alle meisjes keken naar haar op en werden direct jaloers. Die kont, die buik en die boezem. Om jaloers op te worden. Yasmin wist wat ze dachten, en zelfverzekerd liep ze naar de balie. Waarom ontkennen dat je er goed uit zag als je weet dat het wel zo is?
‘Yasmin Penn.’ De vrouw pakte een lange lijst waarboven de letter P stond. Na een paar minuten zei ze: ‘Ik heb je gevonden hoor! Huisje 35, rechtdoor langs het zwembad en dan linksaf bij die grote boom daar, kan niet missen.’ ‘Oké, hartstikke bedankt.’
Yasmin liep naar huisje 35. Ze kwam langs andere huisjes die allemaal identiek waren. De huisjes waren van hout, en zagen er ruim uit. Ze liep naar binnen en plofte op één van de 4 stapelbedden.

Heb het aangepast! Dankjewel

Verder!! :grinning:

klinkt wel leuk!

Yasmin wilde net haar tas uitpakken toen Alexis binnen kwam. Ze had lang zwart haar, een mooie sproetig gezichtje, geweldige groene ogen en korte beentjes. Alexis droeg een tanktop met een Afrikaanse print en een lichtblauw taille shortje. Ze had hoge hakken waardoor ze er nog enigszins groot uitzag. Ze lachte en straalde door de kamer.

‘Hallo, ik ben Alexis!’ Alexis deed moeite om spontaan over te komen. Het meisje tegenover haar was zo mooi dat ze er ontzettend onzeker van werd. Ze had een prachtige donkere huidskleur met een perfect lichaam en lach. Ze had witte tanden wat zorgde voor een mooi contrast. Ze had weinig kleren aan zonder al te ordinair over te komen.
‘Hee, ik ben Yasmin.’ Antwoordde Yasmin. ‘Woon jij ook in New York?’
Zonder dat Alexis antwoord kon geven kwam er nog een meisje binnen. Ze had van die eindeloze lange modellen benen en krullend blond haar. Haar lichaam was dun en plat maar toch mooi. Ze had een beige chino aan met een wit blousje. Beslist duur. ‘Hai, ik ben Chloe!’ riep ze uitgelaten.

Nee is begrijpelijk haha.

up

echt leuk verhaal maar ik heb niet echt het gevoel dat jij niet de eerste bent die over 16 jarige meisjes die verschillend zijn in een wereldstad schrijft
kan aan mij liggen

DAT NEEMT ECHT NIET WEG DAT JE GOED SCHRIJFT!!!

Zou kunnen hoor maar maakt het heel veel uit? Het verhaal wordt toch waarschijnlijk heel anders.

No shit Sherlock?!

Hiermee suggereer je dus dat er ook geen verhalen meer geschreven mogen worden over vampieren of tovenaars omdat daar ook al over geschreven is (denk aan Twilight of Harry Potter)? :grinning_face_with_smiling_eyes:

ON: Schrijf maar door, ik vind tot nu toe de personen iets te karakteristiek, maar als het een leuke verhaallijn gaat hebben krijg je het voordeel van de twijfel van me.

Chloe
‘Chlo, kijk nog even goed of er iets ligt, ja?’ Adriana McHook keek blij naar haar dochter. ‘We zijn eindelijk in New York, mama!’ antwoordde Chloe, zonder echt antwoord te geven. Het was altijd Chloe’s droom om naar New York City te verhuizen. Haar moeder was het helemaal met haar eens maar haar vader, Sean McHook, wilde daar geen gehoor aangeven. Totdat het bedrijf waarvoor hij werkte, de Amerikaanse Bank, een plek vrij had in New York. Chloe en Adriana waren door het dollen heen. Eindelijk verliet ze San Fransisco, waar ze 16 jaar had gewoond. Het was een leuke stad maar Chloe wilde meer, véél meer.
‘Ik weet het schat, dadelijk zie je ons appartement, jouw kamer is echt het mooist!’ antwoordde Adriana.

De taxi stond al klaar voor het vliegveld. De bagage duurde natuurlijk weer uren, en Chloe was helemaal afgedraaid. Wat haar natuurlijk niet tegenhield om super zenuwachtig te zijn. Ze werden afgezet bij Park Avenue in the Upper East Side. Chloe stuiterde als een stuiterbal de taxi uit en werd helemaal gelukkig bij het zien van het appartementencomplex.
Het was een mooi, oud gebouw met 2 portiers. De binnenkomsthal was net een receptie van een duur hotel, met die portiers, schilderijen, lounge en Perzische tapijten. Het enige wat miste was een receptie.

upje! lijkt me een leuk verhaal, doet me wel een beetje aan gossip girl denken :slightly_smiling_face:

Ja kan kloppen, vooral bij Chloe. Maar Yasmin enzo zijn weer heel anders.


Alexis

Het was alweer maandag 1 september, wat betekende dat de school begon. Voor haar was dat, in tegenstelling tot andere, een positief iets. Ze zat op de Fashion High School of New York, wat betekende dat ze de hele dag iets met haar hobby deed. Mode, dat betekende zoveel voor haar. De toelating op de Fashion School was heel zwaar geweest maar ze had het gehaald. De school was net als haar huis in Park Slope, Brooklyn. Ze liep van haar straat, Garfield St naar 8th Avenue en dan was ze er al.

‘Alex!’ Alexis keek om en zag daar Cheryl staan. Cheryl was eigenlijk haar enige vriendin op school. Ze was lang, slungelig, puisterig maar aardig. Het belangrijkste was, was dat ze anders was dan alle andere meisjes op haar school. Ze was geen bitch, jaloers of aandachtgeil. En dat waardeerde Alexis en nam ze haar slonzige uiterlijk voor lief.
‘Cheryl, meid.’ Zei Alexis terug. ‘Ik heb je zo gemist!’ riep Cheryl blij. ‘Ja, ik jou ook.’ Alexis wist niet zeker of dit waar was. ‘Kom, we gaan naar binnen!’ Cheryl trok haar mee het grote roodstenen gebouw in.

Eenmaal binnen zag ze Justin staan. Hij was een van de weinige niet-gay jongens op de school. En hij was dan ook de meest gewilde jongen op school. Alexis was stiekem al jaren verliefd op hem, maar hij zag haar toch nooit staan. Dus waarom zou ze de moeite doen. Nouja, één flirt maakte toch niet uit?
‘Hai Justin.’ Zei Alexis verlegen. Nou, wat een flirt. Als hij nu niet meteen op haar zou afknappen wist ze het ook niet meer. Hij zou haar waarschijnlijk negeren en nog meer afkeer voor haar wekken dan hij al had. Zucht, waarom was ze niet gewoon zoals Chloe of Yasmin? Die gewoon recht op hun doel konden afstapten, een beetje sexy konden doen en al iemand aan de haak hadden.
‘Hai, Alexis. Lang niet gezien. Hoe was je vakantie?’ zei Justin. O mijn god, dit was de langste zin die hij ooit tegen haar had gezegd. Kwam ze dan toch niet zo saai over als ze dacht? Zag ze er met Cheryl aan haar zijde niet heel sullig uit? Oke, geen gehaaste conclusies trekken hij zei alleen maar dag. ‘Ja, het was een hele leuke vakantiee en die van jou?’ antwoordde Alexis.
‘Hier hebben we geen tijd voor Alexis, we moeten op tijd in de klas zijn!’ Cheryl trok haar mee en Alexis voelde zich kwaad. Eenmaal in de klas aangekomen zei ze: ’Waarom deed je dat nou? Het gesprek ging net lekker.’ ‘Het gesprek ging lekker? Waarom zou je een gesprek lekker vinden gaan met iemand zoals Justin? Ik dacht dat jij een hekel had, net als mij trouwens, aan zulke jongens?’ zei Cheryl geërgerd en rolde met haar ogen.

up