(V) Laura and Mr.Perfect?

Dit verhaal gaat over Laura, ze is 17 en ze is bezig met haar laatste jaar van HAVO, hierna wil ze binnenhuisarchitect worden. Ze woont in een groot dorp in Nederland en haar beste vriendinnen heten Karin en Lisa. Ze kennen elkaar al heel hun leven en hopen dat dit ook altijd zo zal blijven. Vaak gaan ze met hun anderen vrienden naar een kroeg in het dorp, het is daar altijd gezellig en je blijft nieuwe mensen ontmoeten. Haar ouders vonden dat ze wel is een bijbaantje mocht nemen, dus ging ze op sollicitatie gesprek bij de grootste supermarkt in het dorp. Allebei haar vriendinnen zijn al helemaal inlove en ook Laura zou graag de Mr.Perfect ontmoeten…

Ik heb niet veel ervaring, maar ik kan het altijd proberen!
Wat vinden jullie ervan? Leuk ideetje?

het lijkt me leuk…

eerst zien, denk ik (:

Eerst even leren, en dan komt er een stukje! (sorry) x

Na een lange dag was het eindelijk weekend! Vrijdagavond is mijn relax-avondje, een masker, een kopje thee, tienduizend tijdschriften en die heerlijke muziek mag natuurlijk ook niet ontbreken. Opeens werd er op mijn deur geklopt.

‘Jaaa, kom binnen’ zei ik op een geïrriteerde toon.
Mijn zusje kwam binnen lopen en zette de muziek uit.
‘Mag ik alsjeblieft jou nieuwe shirtje lenen?’
'Nee Kim, die heb ik zelf pas één keer aangehad, en straks maak je ‘um kapot’
'Aaawh, please? Ik beloof je dat 'ie helemaal heel blijft, en zondag ligt ‘ie gewassen en-al terug bij jou in de kast’

Ik knikte en stond op om het shirtje te pakken.
Ik reikte het voor me uit en Kim gaf me een knuffel, pakte snel het shirtje uit me hand en liep ermee mijn kamer uit.
Wat een irritant kind kan dat soms zijn… Als zij wat nieuws heeft mag je er nog nét naar kijken, en moet je niet eens durven vragen of je het mag lenen.
Durf je dat wel… zoals ik eerst deed, dan krijg je een arrogante blik toegeworpen.
‘Ach Laura, wees de volwassene en laat haar maar, jij krijgt ook zat nieuwe kleren’ moet je dan van je moeder aanhoren.
Ik ging maar weer terug op bed zitten en keek even of er iemand online was. Jelle, Mariska, Tamara, Tom… aha daar.

Laura (L) zegt: Hee lieffie! Hoe gaat het met je?
Lisa (L) Roy zegt: Poepsie (L) Gaat goed hoor, en met jou? Ik verveel me trouwens wel een beetje. Zin om wat te gaan doen?
Laura (L) zegt: Ja met mij ook, same story hier… Mijn zusje heeft me uit mijn relax-mood gehaald, dus die is toch al verpest. Over 30 minuten bij café ‘De boulevard’?
Lisa (L) Roy zegt: Ja, klinkt goed. Tot zo meteen!
Snel sloot ik mijn laptop af en sprong ik in de badkamer. Ik sprong onder de douche en na 5 minuten sprong ik er ook weer uit. Ik droogde me af, bond mijn handdoek om en begon met mijn make-up en haar.

‘Laura, wij gaan nog even een boodschap doen’
‘Oke ma, ik ga zo meteen naar ‘de boulevard’ met Lisa. Ik zal alles op slot doen en ik ben rond 12 uur weer thuis’
‘Is goed liefje, wees voorzichtig en kleed je goed aan want het sneeuwt buiten. En doe Lisa de groetjes’
‘Zal ik doen, tot straks’

Ondertussen had ik me al aangekleed en pakte ik even mijn sjaal en handschoenen van zolder. Het is zo snel koud geworden, ik zie de zomer voor me alsof het gisteren was. En nu sneeuwt het en kan ik binnenkort weer afscheid nemen van mijn zomerkleren.
Uiteindelijk was ik helemaal ingepakt en fietste ik richting de boulevard. Volgens mij heb ik nog nooit zo sloom gefietst. Maar vorig jaar ben ik tientallen keren gevallen en dit gaat me niet wéér gebeuren, helemaal niet nu ik mijn allernieuwste jeans aan heb. Ik keek goed om me heen of er iemand aan kwam zodat ik nog op tijd kon stoppen. Dit ging vaak goed maar toen herhaalde vorig jaar zich. Ik schreeuwde naar de jongen voor me dat hij moest uitkijken, maar het was te laat… daar lag ik met een onbekende jongen in de sneeuw.
De jongen stond op en keek me aan.

‘Gaat het wel’ vroeg hij terwijl hij me omhoog hielp.
‘Ehmm…’ Snel draaide ik een rondje om mezelf heen om te kijken of mijn jeans nog heel was. Ik zuchtte.
‘Ja, het gaat goed!’ zei ik opgewekt.
De jongen moest lachen en stak zijn hand nogmaals uit. Deze keer om zich voor te stellen.
‘Daan’
‘Aangenaam, ik ben Laura’
‘Je bent helemaal doorweekt van de sneeuw, ga je mee naar de boulevard? Even opdrogen en wat drinken?’ vroeg hij me. Het drong nu pas tot me door dat hij eigenlijk heel knap was…

vind het eigenlijk wel leuk, van mij mag je verder! :slightly_smiling_face:

hm, lijkt me een beetje standaard. niet mijn ding, sorry (:

Het is inderdaad een beetje het standaard verhaal over een meisje dat graag een vriendje wil, maar als je het goed aanpakt kan het wel een heel leuk verhaal worden!

je mag wel van mij verder gaan (A)…

‘Bedankt voor de afleiding’
‘Graag gedaan hoor, had je die nodig dan?’
‘Ja, ik was net met een ruzie weggelopen van huis, toen je me aanreed’
Ik keek even naar beneden.
‘Nogmaals bedankt’ zei hij terwijl hij me een knuffel gaf.
‘Graag gedaan hoor, en jij bedankt voor de warme chocolade melk!’
‘Laat nog maar weten hoe het afgelopen is met die ruzie’
Hij glimlachte en liep weg, zonder nog een keer om te kijken fietste ik snel naar Lisa toe.
Ik belde aan en wachtte… niemand.
Ik belde nog een keer aan, maar alweer deed er niemand open.
Ik graaide mijn telefoon uit mijn jaszak en belde haar op.
Ik werd ongerust want ik kreeg haar voicemail… Dus besloot ik toch maar naar huis te gaan.

's Ochtends werd ik wakker door getik op mijn raam. Ik kleedde me snel aan en keek stiekem naar buiten door de gordijnen heen. Daar stond Lisa, het leek alsof ze aan het huilen was…
Ik opende mijn gordijnen en het raam. ‘Meisje wat is er?’ Ze haalde haar schouders op. ‘Loop maar om, ik zal de deur voor je open doen’ Ze knikte en liep de achtertuin uit. Ik deed mijn sloffen aan en op weg naar de deur keek ik hoe laat het was. ‘Half 7? hmm, die zal wel kapot zijn’ zei ik zachtjes tegen mezelf.
Ik liep naar beneden en deed de voordeur van het slot en opende de deur. Meteen begon ze te huilen en omhelsde ze me. Ik schrok er een beetje van en vroeg voorzichtig wat er aan de hand was.
Ze zei niks, helemaal niks. We zaten al een uur binnen en ze was al heel de tijd aan het huilen en ze kon niks uitbrengen. Ze staarde naar haar telefoon, dat was alles dat ze deed.

fijn dat je weer verder heb geschreven :slightly_smiling_face:
upjee

Verder?

Ik stond huilend onder de douche en had ondertussen de muziek hard aangezet…
De vader van Lisa kwam steeds in mijn gedachtes naar boven, en hoe ik Lisa naar huis moest sturen. Dat leek me het beste want ze hebben elkaar thuis heel hard nodig.
Mijn moeder kwam de badkamer binnenlopen en zette de muziek uit.
‘Laura, het is 9 uur in de ochtend en iedereen ligt nog te slapen’ zei ze met een geïrriteerde stem.
Ik antwoordde niet. Waarom zou ik ook? Ik voel me hartstikke ellendig en ik heb vandaag helemaal nergens zin in.
Toen ik klaar was met mijn make-up liep ik naar beneden. Ik had het maar een beetje naturel gehouden want ik was helemaal niet in de mood. En bovendien zal ik er heel de dag aan moeten denken, dus vandaag hou ik het toch niet droog.
Beneden zat iedereen al aan de eettafel.
‘Goedemorgen’ zeiden ze in koor.
‘Het is helemaal geen goede morgen!’
Ik plofte neer op de stoel en mama keek me verbaast aan.
Papa zat weer helemaal in de krant, en Kim zat naar haar mobiel te staren. Hopeloos kind.
‘Wat is er liefje’ vroeg mijn moeder
‘Het is Lisa, ze kwam hier vanochtend aan de deur’
Ik begon te huilen en mama knielde naast me neer.
‘Rustig maar. Ik weet het al’
‘Wat weet je al?’
Ik kon mijn oren niet geloven, ze wist al wat ik wou gaan zeggen?
Ze wist al wat Ruben had?
‘Ruben gaat al heel lang naar het ziekenhuis liefje. Hij is al lang erg ziek, alleen wisten ze nog niet zeker wat het was. Marian heeft me alles verteld, ze moest haar verhaal kwijt. Je snapt wel dat het vreselijk is als je je man zo ziet lijden’
‘Ja mam, maar waarom vertelde je het mij niet? Ik kon er zijn voor Lisa, ik kon haar helpen’
‘Ik vertelde het je niet omdat je je dan ook vreselijk ging voelen. Lisa zou het merken en vragen wat er is. Dan had je tegen haar moeten liegen liefje. Dat zou je niet kunnen’
Ik stond op en deed mijn jas aan. Snel pakte ik mijn sleutels en deed de garage open. Ik pakte mijn fiets woest uit de garage.
‘Auw! Shit!’
Ik schaafde mijn been langs een spijker, ik keek er even naar en zag dat het begon te bloedde. Het interesseerde me niks, dus sprong ik op mijn fiets en reed ik naar mijn bekende plekje. Het was net in het bos, afgelegen van alles en het was er erg rustig. Precies wat ik nodig had!
Gelukkig had ik mijn mobiel meegenomen. Bij deze drama zet ik altijd muziek op, dan kom ik sneller tot rust. Toen ik de muziek aan wou zetten zag ik dat ik een smsje had.

Het was van Tom…
‘Meid, je ouders belde me en vertelde wat er aan de hand was.
Ik weet al waar je bent en ik kom eraan.
xxx. Blijf daar!’

Ik drukte het smsje weg en zette muziek op.
Misschien wil ik wel alleen zijn, waarom bellen mijn ouders hem altijd meteen op als ze ongerust zijn?
Ze zullen wel weten dat ik me veilig voel bij hem, dat ik het gevoel heb alsof ik heel de wereld aankan, zolang hij achter me staat. Maar hij heeft een nieuwe vriendin, al voor een paar maanden. En laat het nou net dat meisje zijn, waar ik zo’n hekel aan heb. Typisch arrogant, klein, achterbaks sletje. Vandaar zie ik hem natuurlijk nooit meer, hij mag niks meer met me afspreken van die bitch. Toen hij net iets met haar had, hebben we een hele erge ruzie gehad en sinds dien heb ik heb nooit meer gesproken.
Ik keek op en zag hem aan komen fietsen.
‘Ohnee, wat moet ik zeggen? Wat moet ik doen?’ zei ik zachtjes in mezelf.

meeeer

Ik ga weer verder!

Hij zette zijn fiets tegen een boom aan en ging voor me staan. Hij keek me aan en wou iets zeggen.
‘Ga alsjeblieft weg’ zei ik snel
Hij keek me verbaast aan en ging naast me zitten.
‘Lisa ik mis je’ zei hij
‘Daar had je dan maar eerder aan moet denken, Tom. Je hebt me pijn gedaan door voor Tess te kiezen’
Hij keek naar beneden. ‘Lisa…’
‘Nee niks Lisa, ik heb je niet nodig, ik kan makkelijk zonder jou. Ik hoop dat het nu tot je doordringt. Je hebt je keuze gemaakt, en dat was de verkeerde. Maar het is nu te laat, ik heb al 3 maanden niks meer van je gehoord en dan hoef je niet nu ineens op te komen dagen. Ik zal tegen mijn ouders zeggen dat ze jou niet meer hoeven bellen, want ik heb toch helemaal niks aan jou. Je bent een klootzak’
Ik wachtte op een antwoord, maar hij zei niks.
‘Wat nou, nu heb je ineens geen antwoord meer?
Tom, waar is jou zelfrespect? Zo ken ik jou niet’
Er liep een traan over zijn gezicht.
‘Er is niks leuks van jou overgebleven Tom, helemaal niks’ zei ik terwijl ik naar mijn fiets liep.
Ik stapte op mijn fiets en zonder nog één keer om te kijken reed ik weg.

Klein stukje, maar ik moet even weg.

buh maar je gaat wel verder tog :grin:?

Ja, ik ga zo weer verder :slightly_smiling_face:

Hij was altijd degene die zei dat ik het voor mezelf op moest nemen, nou dat deed ik. Ik was eindelijk van hem af, dacht ik. Maar mijn ouders vonden hem blijkbaar nog steeds een geschikte jongen. Ik heb een maand geprobeerd hem terug te winnen van haar, maar het lukte niet. Hij hield zoveel van haar en ze was een leuke meid als je haar leerde kennen. Nou, ik ken haar goed genoeg om te weten dat ze er niks van meent. Stom takkewijf dat is ze, en zal ze altijd blijven.
Ik kwam bij de supermarkt en parkeerde mijn fiets. Ik liep naar binnen en keek even rond, ik stond bij het ijs te zoeken naar Ben & Jerry’s. Toen ik hem eindelijk gevonden had liep ik verder naar het fruit. Nou ja, probeerde ik verder te lopen. Ik voelde een hand op mijn schouder en draaide me om.
Ik moest even nadenken…
‘Laura, hoe gaat het met je’ zei de jongen
‘Dennis! Oh sorry, niet zo goed en met jou? Werk je hier?’
‘Met mij gaat het goed hoor. Ja klopt ik werk hier al een jaar ongeveer. Wat is er aan de hand meid?’
‘Raar dat ik je hier nog nooit gezien heb dan, ik kom hier best vaak. Och té veel, ik weet het allemaal even niet meer’
Ik kon die ene traan niet bedwingen dus die liep langzaam over mijn wang.
Dennis veegde de traan weg en vroeg of het wel ging.
Ik knikte van niet.
‘Zal ik vanavond naar je toekomen?’
‘Ehm, ja als je dat zou willen’
‘Ik bel je nog wel, rond 5 ben ik klaar’
Ik knikte en liep naar de kassa’s. Deze keer keek ik wel achterom en ik zag dat hij knipoogde.

zijn er nog lezers?