[V] Ik wil geen mama zijn

[i]4 maart 2009

Lief dagboek,

Hij is leuk.
Hij is echt zo leuk!
Ik heb vandaag met hem gepraat ! Ik ben zo blij!
Aaaah, ik ben echt druk nu. Mijn hele hoofd is een chaos.
IK HEB MET HEM GEPRAAT!
HIJ WEET MIJN NAAM.
Oke daar gaat hij.
Ik stond samen met Phoebe op het schoolplein, we stonden bij Lennart, Leon, Julia en Megan, die aan het roken waren. Opeens komt Stan naar ons toe. Ik dacht, vast voor Lennart ofzo, maar hij liep op MIJ af!
Mijn hart bonkte bijna uit mijn lijf, jezus!
Oke, hij kwam dus naar me toe. ‘Hee, Alina!’
Ik weet nog steeds niet hoe hij mijn naam kon weten, maar goed, DAAr GAAT HET NIET OM. Dus ik zei: ‘Hee Stan!’
En toen kwam het.
Hij: ‘Ik wou je eigenlijk wat vragen…?’
Ik hoopte even dat hij zou vragen: Wil je verkering met me, wil je de rest van je leven bij me blijven en zullen we nu 100 kinderen maken?
MAar dat deed hij natuurlijk niet.
‘Ik hoorde van Justine dat ze een feest gaf en dat we mensen mochten meenemen. Omdat ik nieuw ben op school weet ik niet zo goed wie iedereen is enzo… Ik dacht, misschien wil jouw groepje met mij mee naar haar feest?’.
Mijn groepje dus.
Niet alleen ik.
Ons groepje bestond uit: Ik, Phoebe, Julia, Megan, Lennart, Leon, Marcel en Samuel.
Ik heb het met de anderen overlegd en behalve Samuel wou iedereen wel.
Ik vat het maar op alsof ik een date met Stan heb. AANSTAANDE ZATERDAG.
Help, wat moet ik aantrekken?

xxxxxxxxxxxxx Alina[/i]

Zuchtend sla ik mijn dagboek dicht.
Ik was sinds Stan op onze school zit helemaal gek op hem. Dat is nu anderhalve maand geleden. Hij is zo leuk! Hij is de reden waarom ik nauwelijks eet, nauwelijks slaap en slechte cijfers haal. Liefde is niet alleen positief.
Dit was de eerste keer dat ik zo vreselijk verliefd op iemand was. Ik denk terug aan de vorige keer… Dat was met Leon. Ik heb 4 maanden verkering met hem gehad. Het was leuk, het was gezellig… Als vrienden!
Met Stan zou het nooooooit als vrienden zijn. Noooooit alleen maar leuk of gezellig.
Ik zucht nog eens diep.
Nog maar 3 dagen, dan is het feest van Justine al!
Ik ken Justine eigenlijk helemaal niet, maar dat maakt niet uit. Het zou een groot feest worden vertelde Phoebe mij.
Opeens hoor ik mijn moeder de trap op komen.
‘Alina, lieverd, we gaan eten, kom je beneden?’ Ik knik en ruim mijn dagboek op. Vanavond maar even op de laptop. Nu eerst eten.

-
Ik weet het, een klein stukje, maar ik moet weg.
Verder of niet? Graag opbouwende kritiek :grinning:.

Let goed op je spelling, en schrijf het wat… netter? ik vind het stukje van dagboek nou niet echt prettig om te lezen…

Bedankt, ik moest net alleen heel snel, dus het is ook niet echt overgekeken qua spelling enzo. En het dagboek is wel een manier waarop zij schrijft zeg maar, en er zullen niet veel stukjes van het dagboek inkomen, dus het gaat meer om de rest.
Maar bedankt, ik zal er om denken!

leuk =3

Dankjewel !^
Ik ga morgen even een nieuw stukje schrijven. Nu eerst naar bedje toee.