UPDATE - Hij heeft bindingsangst

Ik heb zo’n twee jaar terug een topic over dezelfde jongen gemaakt, en een paar maanden terug weer, je zou mij en het verhaal met deze jongen dus kunnen kennen, maar ik zal nog even beschrijven hoe de afgelopen tijd is gegaan… Ik maak nu weer een ander topic aan omdat er weer veel te veel gebeurd is en ik weer ander advies nodig heb :’). Ik kan wel blijven doorgaan geloof ik…

Okee, meer dan twee jaar geleden kreeg ik gevoelens voor een jongen waar ik goed bevriend mee was. We hadden goed en leuk contact, ik voelde altijd een soort spanning tussen ons maar er is nooit wat gebeurd toen. Later kreeg hij weer wat met een ex van hem, dit duurde toen veertien maanden. In die tijd werd ons contact minder, maar het was er nog steeds. Omdat hij een vriendin had heb ik nooit iets met mijn gevoelens gedaan, maar ik kreeg hem niet uit mijn hoofd. Vorige zomer ging dat uit, hierna hebben we heel even echt veel contact gehad. Niet qua whatsappen oid, daar is hij niet zo’n held in. Wel spraken we veel af met een vriendengroep en die spanning was weer duidelijk aanwezig. Op één zo’n avond hebben we na een heel diep gesprek over zijn thuissituatie gezoend. Ik was zo naief om toen heel blij te zijn en vanalles te verwachten, maar een dag later zag ik hem met iemand anders zoenen. Het was op dit moment ook echt net uit met zijn vriendin, hij heeft zich afgelopen zomer flink laten gaan geloof ik. Ik heb hem toen ik op vakantie was in een aangeschoten bui geappt dat ik hem leuk vond en niet wist wat ik ermee moest doen. Hij reageerde heel goed en lief, maar zei ook dat hij mij niet op die manier zag. Ons contact is toen heel snel minder geworden, het was echt een beetje awkward tussen ons, ookal probeerden we gewoon tegen elkaar te doen. Met kerst was de eerste avond dat het oprecht zoals vanouds was, oud en nieuw werd nog leuker en zo was het eindelijk weer normaal. Mijn gevoel voor hem was er nog steeds, maar ik probeerde er niets mee te doen en het hem niet te laten merken, ik was te blij dat onze vriendschap herstelt was.

Toen, in maart heb ik hem een keer geappt, gewoon om te vragen hoe het nu met hem ging en wanneer we weer eens samen zouden stappen. We zijn eigenlijk niet meer gestopt sindsdien. We whatsappen de hele dag door, sturen elkaar snapchats, etc. Nu twee maanden. Ik heb hem in die tijd wel een paar keer gezien, maar dan was het gewoon gezellig, er was weer die spanning tussen ons, maar verder gebeurde er niks. Vrijdag 2 mei gingen we met een groepje bij hem thuis wat drinken. De hele groep ging om 1 uur ongeveer weg, we bleven met vier over. Hij zat me de hele avond al kusjes te geven, flirterige opmerkingen te maken, etc. Op een gegeven moment zoenden we dus, en hebben we de rest van de avond gezoend. Hij zat op een gegeven moment met een meisje te appen, waar ik, zo dom als ik was, een opmerking over maakte. Hij vond t lief dat ik zo jaloers was en gaf zijn mobiel om me gerust te stellen. Ik ging voor de grap een klein beetje lezen, het was inderdaad nogal een oppervlakkig gesprek en kwam meer van haar kant, ik zag toen ook dat ik verder het enige meisje was waar hij mee appte.

De volgende dag appten we nog meer, net als alle dagen erna. Maar flirterige opmerkingen kwamen niet meer… Toen ik de zaterdag erna appte dat ik hem wilde zien kreeg ik terug ; ‘ja was wel gezellig gister he!!’. Niet helemaal het antwoord waar ik op zat te wachten. Heb ook maar niets meer geprobeerd.

Gister kreeg ons gesprek opeens wel een hele andere wending. Ik zei voor de grap dat hij me had aangestoken omdat ik een beetje ziek was, dat was hij toen ik met hem zoende. Hij antwoordde hierop dat ik ook gewoon lekker zoende, dus dat hij niet kon stoppen. Ons gesprek werd een beetje ‘uitdagend’ en uiteindelijk kwam het er op neer dat als ik hem weer zie, hij me sowieso weer zoent. Na dit gesprek kregen we een heel serieus gesprek over alles wat we nog niet wisten van elkaar. Het begon over landen waar we graag heen wilden (allemaal dezelfden trouwens) maar op een gegeven moment ging het over seks en relaties. Hij heeft gezegd dat hij zich niet kan binden, dat hij zichzelf niet vertrouwt en bang is om vreemd te gaan. Ik weet nu niet wat ik hiermee moet, vrijdag zie ik hem en gebeurt er dus sowieso wel iets, maar het zal dus blijven bij ‘friends with benefits’ eigenlijk. Niet wat ik wil, maar ik wil hem ook echt niet kwijt.
Hij weet dat ik geen seks met hem wil, omdat ik dat niet zomaar doe, maar ik kan hem niet afwijzen als hij me zoent, hoeveel verstandiger dat ook zou zijn. Ik weet wel echt alles van hem, hij vertelt me heel veel, en is ook oprecht geïnteresseert in wat ik doe en meemaak. Heeft het dan ergens kans of geef ik mezelf valse hoop?

Ik weet dat de makkelijkste weg om hier achter te komen het gewoon aan hem vragen is. Dit durf ik niet, ik weet dat ik hem hiermee wegduw, dat is vorig jaar al gebeurd en ik wil niet hetzelfde meemaken. Maar nu kan hij me ook veel pijn doen… Bwuh ik weet het even niet meer. Ik weet alleen dat ik hopeloos verliefd ben op deze jongen en hem niet op kan geven.

Het is echt een heel lang verhaal geworden, sorry guys… Als je het gelezen hebt, wat denken jullie nou van deze situatie?

De eerste twee jaar is onderstaand topic een soort dagboek van mij geworden over hem, voor de geïnteresseerden :’)
http://forum.girlscene.nl/forum/liefde-boys/wat-bedoeld-hij-nou-226841.new.html#new

------

Update 30 mei

Sinds dat serieuze gesprek wat ik hierboven beschreef bleven de smsjes een beetje zo. Hij zei heel vaak dat ik wel naast hem mocht liggen, dat hij me een kus wilde brengen, dat hij me wilde zien, dat hij wilde dat ik naast hem wakker werd, etc. Maar we hadden ook echt serieuze gesprekken. Ik heb hem op de één of andere manier veel minder vaak gezien de afgelopen tijd dan normaal. Als ik hem zag was het super leuk en gezellig en deed hij ook wel duidelijk anders tegen mij dan tegen mijn vriendinnen oid. Maar er is toen niets meer gebeurd, daar was ook niet echt een mogelijkheid voor. Woensdag was er feest in ons dorp, ik ging opstap en hij zou ook. Van te voren appte hij heel lief en leuk en wilde hij me thuis brengen enzo. Maar hij kwam pas drie uur, toen ik hem zag gaf hij een kus op mijn wang, bleef hij even praten en dansen en liep toen door met de woorden; ‘Ik zoek je zo nog even op!’. Het was alleen ontzettend druk en ik heb hem niet meer gezien. Om vier uur wilden mijn vriendinnen weg dus heb ik hem opgezocht, dat was uiteindelijk gelukt. Hij was daar met een hele groep mensen en het was gewoon nog druk en leuk dus ik heb gezegd dat hij gewoon moest blijven. Dit deed hij uiteindelijk en ik kreeg een kus op mijn wang. WEER NIETS GEBEURD. Toen ik bijna thuis was smste hij of hij naar me toe kon komen, maar ik was al beetje aan de late kant en zou dan nog 20 minuten/half uur op hem wachten, heb ik niet gedaan. Daarbij snapte ik niet waarom hij toen opeens wel weer naar me toe wilde komen.

We hadden gisteravond afgesproken, al een tijdje geleden. Eerst zouden er nog twee vrienden komen maar die konden niet meer, dus bleven we met zijn tweeën over. Ik ben naar hem toe gegaan en jezus, ik ben nog nooit zo verschrikkelijk zenuwachtig geweest. Ik was zo misselijk en stond steeds op het punt om af te zeggen of om te keren. Maar ik wist dat ik daar spijt van zou krijgen dus ben wel naar hem toe gegaan. En echt, ik had gehoopt dat het leuk en gezellig zou worden, maar het was echt nog veel leuker en gezelliger. We hebben zó veel gelachen! En ook serieuze gesprekken gevoerd, over zijn broer die het nu moeilijk heeft, over bang zijn voor de dood, echt diepe gesprekken dus. En dat kon ook gewoon. We hebben de hele avond samen op de bank gelegen, en eeeeindelijk wel weer gezoend (vaak) maar hij heeft verder niets serieus geprobeert. Maar het was zon leuk en hij heeft zoveel lieve dingen gezegd… Whaaaaa. Ik loop de hele dag ook te glimlachen. Ik kán hem niet opgeven, het voelt zo goed. En ik durf echt niet te vragen hoe dit voor hem voelt… Maar jezus. Ja. Ok. Whaaaaa.

-----------------

Update 31 mei

Hij smste me vannacht dat hij t heel leuk met me vond maar dat het niet goed voelde en dat we beter vrienden konden blijven. Duidelijk. Verdomme.

-------------------

Update 1 juni

Gisteravond best goed gepraat, via whatsapp dan. Ik vroeg of ik nou echt heel blind was geweest of dat hij gewoon goed alsof kon doen. Hij antwoordde dat hij hrt niet zo goed wist, maar dat hij echt niet alsof had gedaan, hij vond het oprecht super gezellig met me maar het voelde voor hem niet helemaal juist. Toen vroeg ik of hij dit al wist toen ik er nog was (omdat hij tot de laatste seconde zo ontzettend lief deed, en wilde dat ik bleef slapen), hij zei toen dat t kwam toen ik weg was, dat hij brgon te twijfelen of dit wel goed was geweest en dat hij de volgende ochtend toen hij wakker werd eigenlijk zeker wist dat het níet goed was. Maar dat hij me echt niet kwijt wilde, daar vond hij t te leuk voor met me. Hij zei dat we gewoon door konden sms’en als het aan hem lag, en we hebben wel een beetje gepraat vandaag maar denk niet dat daar nog veel van terecht zal komen. En ik mis het zo… Maar hij wilde me gewoon nog knuffelen als begroeting en blijven afspreken met ons vaste vriendengroepje (niet echt vrienden groep, maar meer dat hij wat vrienden meeneemt en ik vriendinnen). Ik weet dat het eigenlijk beter is om hem wat te ontwijken enzo, maar ik wil juist graag blijven afspreken, het is te gezellig met hem, ook gewoon als vrienden. Het is waarschijnlijk uiteindelijk beter om gewoon vrienden te blijven… Ik weet niet of ik hem 100% zou kunnen vertrouwen en hij heeft plannen om volgend jaar in een geote stad te studeren (2 uur reizen vanaf hier) en daar te wonen. Ik weer ook niet hoe lang ik dat vol zou houden. Maar ookal is het misschien beter zo, ik mis ons contact nu al zo erg, ik wil zo graag weten waar hij mee bezig is en ik mis het zo dat er iemand is die oprecht geïnteresseert in mijn dag is. Ik wil hem niet hem niet knuffelen als begroeting, ik wil hem zoenen. Door zn haar strelen, kusjes geven, langer vasthouden dan nodig, in zijn armen liggen… Bij het idee dat dat niet meer kan begin ik weer spontaan te huilen. Wat een rotgevoel is dit.

Sorry voor de scheve zinnen en typfouten, typen op mobiel gaat me niet zo goed af :’)

Ik denk dat je vooral bij je standpunt moet blijven en geen seks met hem moet hebben, ook niet als het zoenen zo lekker is.
Daarbij denk ik dat hij zichzelf wel goed genoeg kent om te weten dat hij misschien vreemd zou gaan en ik vind het ook goed van hem dat hij dat eerlijk durft te zeggen. Maar dat betekent wel dat hij niet te vertrouwen is en ik denk dat een partner hebben die vreemd gaat echt het ergste is.
Vooral omdat je dan in een toekomstige relatie met hem je altijd zal afvragen wat hij doet, met wie en de grote vraag: gaat hij nu vreemd?
Ik denk dat je het beste vrienden met hem kan blijven en dus ook niet moet zoenen vrijdag. Dit wekt alleen maar emoties op op korte termijn die niet goed zijn voor de lange termijn.
Ik weet hoe moeilijk het is om iemand te vergeten, maar misschien is het in deze situatie toch wel het beste.

Je geeft jezelf valse hoop, het is overduidelijk dat hij alleen maar een beetje met je wil zoenen.

Pff, bij iemand anders die dit had getypt had ik precies hetzelfde gezegd. En ik heb nu de neiging om alles tegen te spreken, maar ik vraag zelf om advies, dus dat moet ik niet doen. Maar ik weet nu al dat ik hem niet kan afwijzen. Ik ben nu 2,5 jaar zo verliefd op hem, en we zijn nog nooit zo ver geweest als nu. En ik weet dat het zo veel verstandiger is om er mee te kappen, voordat hij me kwetst. En aan de andere kant denk ik, alles wat ik nu met hem meemaak kan niemand me meer afpakken. Aaaaargh ik weet het niet. Ik weet dat jullie gelijk hebben, en ik weet dat ik er alles aan zou doen om hem niet kwijt te raken. Ik weet dat ik mezelf heel veel pijn ga doen, bij elke beslissing die ik maak…

oh en @londencalling

Ik blijf sowieso bij mijn standpunt om geen seks met hem te hebben, daar maak ik me geen zorgen om, ik laat me niet zo makkelijk overhalen haha… Maarja de rest, bleh.

hij heeft nog wel gezegd dat hij het vaak wel echt mist om een vriendin te hebben en dat hij vaak genoeg heel erg jaloers is op zijn vrienden die wel gewoon een vaste relatie zonder drama hebben. Hij hoopte oprecht dat hij zichzelf weer zou kunnen vertrouwen, en dat dat niet zo lang meer zou duren.

Klinkt iig niet echt alsof hij uit is op een serieuze relatie met jou, en volgens mij is dat wel wat jij wil. Denk dat je het beste door kan gaan met je leven, naar andere jongens kijken en het met deze jongen puur vriendschappelijk houden.

Misschien moet je hem vragen wat hij nou wil want zo kun je ook nooit een andere relatie beginnen, zelf zou ik dus echt niet weten wat ik moest doen

Het klinkt een beetje alsof hij vooral op seks uit is en ik denk dat hij niet echt “de ware” voor je is

Nee ik geloof ook niet dat hij uit is op een serieuze relatie met mij… Nu niet in ieder geval, maar waarschijnlijk helemaal niet inderdaad. Maar vragen durf ik niet. Nog niet… Ik wil meer reden hebben om hierover te praten met hem… Ik zie het wel, hoe het loopt ofzo. Ik denk niet dat hij uit is op seks, we hebben daar echt lang over gepraat, ik zal niet in details treden, maar ik weet zeker dat ik duidelijk ben geweest daarover en hij begrijpt het ook.

upje

ik kan het echt niet. Ik zal altijd met een ‘wat als’ gevoel zitten… Is er iemand die ook zoiets heeft meegemaakt? Ik weet dat de meeste reacties zoals hierboven zullen zijn, ik had dit ook als advies gegeven, maar nu het om hem gaat is het opeens allemaal anders…

Ik zou het gewoon laten gaan, krijg niet de indruk dat hij helemaal verliefd op je is. Ik denk dat als dat wel zo was, hij zich makkelijk over zijn issue heen had kunnen zetten…
Nouja ik ken hem natuurlijk niet en het is makkelijker gezegd dan gedaan - maar dat zou ik wsl doen!

Maar wie weet komt hij nog tot inzichten als je ineens wat afstandelijker bent (:

Haha wat leuk dat jij reageert @holy!
Ik weet dat je gelijk hebt. En tegelijk weet ik dat niks met deze adviezen ga doen. Ik ben hópeloos.

update;

Vrijdag kreeg hij onverwacht een kaartje voor een concert en heb ik hem niet meer gezien. Zaterdag zou hij sowieso gaan stappen in een andere stad, maar van te voren zag ik hem heeeel even in een kroeg, hij deed leuk, we praatten leuk en terwijl anderen tegen ons praatten zocht hij steeds oogcontact, hij had zn armen om me heen toen ik bij de bar stond, etc. Maar verder niets gebeurd, was ook niet echt mogelijkheid voor. Zij gingen toen ergens anders heen om te stappen en ik heb hem dus niet meer gezien. Toen hij weer in ons dorp was vroeg hij of ik nog wakker was, hij wilde naar me toe komen. Ik was toen wel wakker maar durfde het huis niet meer uit, dus heb ik niet gedaan. Zondag wilde hij ook wel komen maar ik was plotseling niet meer alleen thuis en dat ging toen ook niet meer door… Gister zei hij dat we as vrijdag wel bij mij konden zitten met een jongen en een meisje, vrienden van hem maar ik ken ze ook wel. Dit is een stel… Maaaar vandaag kwam ik erachter dat ik as weekend óók niet alleen thuis ben (normaal wel vaak) en een familie feestje heb, dus kan ook niet ergens anders. Zaterdags heeft hij alweer andere plannen dus zie ik hem ook niet, en hij deed wel alsof hij dat oprecht jammer vond. De opmerkingen dat hij me wil zoenen, lang wil knuffelen etc, blijven ook. En ik mis hem. Nu alweer.

Beetje raar dat hij van die gemixte signalen geeft dan…
Misschien moet je een keer wat afhoudend doen en dan kijken hoe hij daarop reageert?

Ja dit is echt de onduidelijkste, onvoorspelbaarste jongen die ik ooit ontmoet heb. Niet normaal irritant ook :’). Hmm ja, dat is opzich wel een idee. Niet meteen naar hem toe huppelen als ik hem zie, niet meteen kus geven en na t gedag zeggen gewoon meteen weer weglopen, zien of hij me achterna komt :’). Ik hoop dat ik dat kan als ik hem heb gezien. Als ik hem zie stopt mijn hart met kloppen en spat mijn buik uitelkaar van de vlinders, heb ik trillende benen en soms word ik gewoon misselijk. pfff…