Universitair niveau maar HBO studie?

Hallo meiden!

Ik zit nu in mijn laatste jaar van de middelbare school, op vwo-niveau. Ik kan dus volgend jaar een universitaire studie gaan doen. Ik ben vrijwel bij elke universitaire studie wezen kijken, maar niets sprak mij aan. De bedoeling was om psychologie te gaan studeren (enige wat mij wel echt interesseerde), maar daar is haast geen werk in te vinden. Daarom heb ik gekozen om een HBO-studie te gaan doen, omdat deze studie veel meer aansluit bij mijn interesses en werk in te vinden is. Ik heb wel de mogelijkheid om een extra programma te doen of door te stromen naar de universiteit.

Hierop krijg ik erg veel negatief commentaar, omdat ik kansen vergooi, lui ben, of geen gebruik maak van mijn ‘gave’ om makkelijk informatie tot mij te nemen.

Dit heeft mij een beetje onzeker gemaakt, dit houdt overigens niet in dat ik van gedachten ga veranderen. Ik vroeg mij gewoon af hoe jullie daar tegenover staan. Zijn er meiden die dezelfde keuze hebben gemaakt als ik (een lagere opleiding kiezen dan dat je aan kan)? En wat zijn jullie ervaringen daarmee?

Je moet doen waar jij blij van wordt. Jij moet straks nog 45 jaar werk doen in de richting waarin je hebt gestudeerd en als jij geen leuke studie kunt vinden op universitair niveau, zou ik dat zeker niet gaan forceren, maar lekker aan een HBO-studie beginnen. Heel de wereld kan zeggen dat het een domme keuze is, maar zij staan niet in jouw schoenen, dus ik zou gewoon doen waar je zelf zin in hebt en iedereen om je heen lekker in hun sop laten gaarkoken.

Ik ben uiteindelijk na een paar jaar universiteit toch naar hbo gegaan en het bevalt me echt zoveel beter! Deze opleiding past veel beter bij me en het werk wat ik later ga doen vind ik ook leuker en ik moet zeggen het verschil in niveau niet supergroot is(maar ik ben van beta naar een andere beta opleiding gegaan dus die zijn gewoon beide redelijk moeilijk) ik wou dat ik op vwo al had gekeken naar hbo maar dat deed je toen gewoon niet. Op mijn opleiding zitten trouwens best veel mensen die vwo/uni hebben gedaan.

Niks mis met HBO, bij sommige studies bereidt het je juist beter voor op een baan.
Het is makkelijker vergt minder inzicht dan uni, maar dat weet ik alleen van mensen die van uni naar HBO zijn gegaan.

Tegen de tijd dat jij klaar zou zijn met psychologie, zijn de baankansen wellicht geheel anders. Ik zou daar persoonlijk niet teveel aan wegen.
Verder is er niets mis met HBO. Het gaat erom dat je een studie doet die je wilt, op welk niveau dat ook is.

Ik heb zelf ook VWO gedaan en doe nu een hbo opleiding. Absoluut geen spijt van! De opleiding bereidt je echt voor op een beroep. Zodra ik mijn diploma heb, kan ik zo het werkveld in, zonder dat ik hoef te twijfelen of ik het wel ‘kan’. Want ik heb veel praktijkvakken gehad en een halfjaar stage. Dat heb je niet bij een universitaire studie.

Maaaar jij kiest dus alleen voor een hbo omdat bij psychologie de baankansen niet goed zijn? Je bent pas over 4 jaar afgestudeerd he. En als je ook nog een master gaat doen, pas over 5 of 6 jaar. Dan kan alles heel anders zijn.
Dus kies gewoon de studie die je het leukst vindt, en laat je daarbij niet tegenhouden door het niveau.

Een vriendin van mij is Cum Laude geslaagd op het Gymnasium en daarana HBO journalistiek gaan studeren. Je kan ook journalist worden als je een universitaire studie hebt gedaan maar een specifieke studie voor journalisme bestaat alleen op het HBO. Zij kreeg ook heel veel negatief commentaar maar is toch haar droom achterna gedaan. Nu heeft ze een super leuke baan bij een krant.

Zelf heb ik op het HBO gezeten en nu doe ik universiteit en het een is niet echt moeilijker dan het ander, het is gewoon een totaal andere manier van studeren. Wat je wel misschien kunt gaan merken is dat het niveau verschil tussen jou en je klasgenoten wat groot is maar dat hoeft niet erg te zijn.

Kortom: ga gewoon voor wat je leuk vindt.

Heel erg bedankt voor de reacties! Fijn om te horen dat jullie zulke goede ervaringen hebben met een HBO opleiding

De reden dat ik niet voor psychologie op de uni gekozen heb is niet alleen vanwege de baankans. Ook gewoon omdat niet elk vak mij geheel aanspreekt. Ik vind zelf stage lopen een belangrijk deel van een studie en dat heb je nu eenmaal minder (of niet) daar.

Klopt, maar niet als je vanuit HBO doorstroomt naar de uni. Dan moet je namelijk een schakeljaar doen en dan nog je master en dan ben je echt wel 5 a 6 jaar in totaal kwijt.

Ik vind dit persoonlijk (!) een slechte onderbouwing voor je keuze. Ten eerste is baankans iets dat fluctueert. Je hebt geen idee hoe de economie eruitziet over 4 of 5 jaar. Bovendien is er altijd werk voor mensen die écht willen. En daar weer bovenop moet je geen studie kiezen op basis van baangarantie, maar op basis van waar je goed in bent en waar je interesses liggen. Ten tweede zal bij geen enkele studie of opleiding het complete vakkenpakket je aanspreken. Zoals ze zeggen: de perfecte studie bestaat niet. Ten derde: stages lopen kun je ook op de uni als het niet in je pakket zit. Sterker: je kan er zelfs punten voor krijgen, als jij maar een begeleider zoekt bij de uni en een duidelijk plan opstelt van een onderzoek dat je aan je stage wil verbinden. Niets is onmogelijk.

Overigens geheel terzijde daarvan moet je doen wat je wil. Tuurlijk, het is zonde van je potentieel [wellicht had je een briljante wetenschapper kunnen worden] maar in de huidige individualistische maakbaarheidssamenleving is het vooral belangrijk dat je iets doet dat bij jou past. Ik had een vriendinnetje op de middelbare school dat uitblonk in alle vakken (ze deed ook bijna alle vakken), met zes tienen op haar diploma is geslaagd, waaronder voor wiskunde, maar uiteindelijk de politie-opleiding is gaan doen. Kan ook.

^ Baangarantie is toch wel iets wat voor mijn studiekeuze mee heeft gewogen hoor. Je kunt de economie niet voorspellen maar het is gewoon wel een feit dat er in het ene werkveld meer banen worden aangeboden dan in het andere. Ik was niet gemotiveerd genoeg om me 4 jaar in te zetten voor een studie om vervolgens bij de Mc Donalds te belanden. Met psychologie is op dit moment die kans groot, weet ik uit mijn omgeving. De meeste afgestudeerden zitten nu thuis of werken ergens anders. Dat zal de komende jaren niet veranderen omdat er zo veel mensen zijn die het studeren. Zelfs als de bezuinigingen in de zorg worden teruggedraaid is het lastig omdat er gewoon meer studenten dan banen zijn.

^ Dit is trouwens niet overdreven. Ik ken redelijk wat psychologie studenten die de afgelopen twee jaar zijn afgestudeerd. Zij versturen 40 sollicitaties per maand en worden nergens aangenomen omdat ze geen werkervaring hebben maar voor werkervaring moet je eerst aangenomen worden.

^Klopt ja, er studeren al jaren meer psychologen af dan er nodig zijn dus ook over 5 jaar zal je baankans niet super zijn.
Ook kijken naar je baankans, vind ik juist een goede zaak in deze ecomonie.

Jep, ik ben na 2 jaar hbo mbo gaan doen. Ik krijg er niet veel negatief commentaar op eigenlijk. Denk dat dat ook komt doordat mensen wel zien hoe intens gelukkig ik ben met wat ik nu doe :slightly_smiling_face:
Kies gewoon waar je zelf gelukkig van word, de opleiding die ik nu doe vind ik echt fantastisch en dat het dan geen hbo is boeit me echt weinig, want ondanks prima cijfers via het 2 vingers in je neus systeem op hbo was ik daar echt ongelukkig.

Denk idd wel bij Psychologie dat de arbeidsmarkt voortdurend verandert! En dat je nooit van tevoren met 100% zekerheid kan bepalen waar je terechtkomt(:
Maar ik heb VWO gedaan en zit nu op hbo. Ik ben absoluut van mening dat je niet je kansen vergooit hoor! Je moet je alleen realiseren dat hbo en uni gewoon verschilt. De werkdruk is lager, je hebt veel opdrachten/projecten/praktische invalshoek waarin je (altijd?) met elkaar samenwerkt. Ik moet toegeven dat het voor mij te makkelijk is, wat ik niet had verwacht aangezien mijn eindcijfers voor VWO nou niet bepaald netjes waren, ahum. Ook trekt het projectmatige samenwerken me niet zoveel aan, het vaak moeten presenteren (en SLB blugh) en om die redenen stap ik volgend jaar over op de uni. Maar als jij gewoon nu al het gevoel hebt dat je geen zin hebt in alleen maar stampwerk, maar ook standaard elke periode een project waarin je met elkaar samenwerkt, dan moet je dat doen! Niets van aantrekken dat mensen hbo lager aanschrijven hoor. Je kan op veel hogescholen ook honoursprogramma’s volgen en dit levert vaak nog meer kansen op banen op en op mijn school bijvoorbeeld zelfs hulp met zoeken voor banen etc. (:

Dat klopt zeker, maar het waren iets te veel vakken waar ik tegenop zag/zie, naar mijn mening. Spijtig genoeg weet ik dat, ook als je écht wilt, dat er toch niet altijd werk te vinden is. Ik heb het vaak genoeg gezien. Ook nog stage lopen naast het standaardpakket op de uni… Ik durf het zelf niet aan, ik weet niet of ik daar beter van wordt, ben bang dat het averechts gaat werken en mijn resultaten er onder gaan lijden, zodra ik zoveel doe. Niet dat je met stage niets leert hoor, ik denk zelfs nog meer, maar ik weet niet of ik daar fysiek toe in staat ben

Ik weet het. Ik ken zelf ook een aantal mensen met hetzelfde probleem! De mensen die het zich konden veroorloven zijn een andere studie gaan doen.

Bedankt voor je uitgebreide antwoord! Ik heb precies het omgekeerde: ik ben dol op samenwerken en presenteren, aan stampwerk geef ik niet de voorkeur. Ik heb het ook met de hogeschool overlegd en het is mogelijk om een honoursprogramma te doen, wat mij erg aantrekt.

Alsje!:stuck_out_tongue_winking_eye: Ik moet toegeven dat ik erg snel ben gewend aan het presenteren hoor, maar ik vind het (bij mijn opleiding) erg onnuttig en irritant dat álles moet worden gepresenteerd. Van plan van aanpak, tot af en toe losse onderdelen van het verslag, tot een conceptpresentatie van het eindverslag, tot de echte eindpresentatie. Daarnaast heb ik af en toe ook nog eens communicatieve training. Maar ondanks dat het stomvervelend is (naar mijn mening), heb ik er wel van geleerd en ben ik van mijn stikzenuwachtige middelbare school presentaties veranderd in een veel relaxter/duidelijker/minder zenuwachtig persoon als het gaat om presenteren:’) Het samenwerken ligt mij niet echt, maar dat ligt denk ik vooral aan mijn karakter. Ik ben erg perfectionistisch ingesteld en ik irriteer me mateloos als sommige mensen er met de pet naartoe gooien. Want geloof me: er zit in ieder groepje wel een persoon die minder doet dan de rest… Op de uni kan je bewijzen wat je zelf kan, op het hbo wordt je als groep beoordeeld bij projecten.
Ik snap dat stampwerk niet aantrekt, hahahaXD Maar ik bedoelde meer dat het tempo gewoon een stuk hoger ligt op de uni, dat de hoeveelheid veel meer is en dat je dieper op de stof (en vaak de ‘waarom’-vraag) ingaat.
Maar als ik jou zo hoor, klinkt het wel dat je hbo leuker zal vinden. En leuk dat die hogeschool dat ook heeft! Zou ik zeker doen, kan erg leuk zijn! Ik heb wel van meerdere hogescholen gehoord dat ze dat pas aanbieden vanaf het tweede jaar. Ik was trouwens wel nieuwsgierig welke studie je op het oog hebt;P