Uitzichtloze situatie

-

Ik denk dat dit vooral tijd nodig heeft en hoelang het ook duurt je kan tegen je gevoel niks doen…

-

Tja, lastig zeg. Je weet zelf maar al te goed dat het geen optie is, dat vind ik al heel wat. Maar dat maakt het voor jou niet makkelijker natuurlijk. Misschien kun je hem een brief schrijven over je gevoel? Dan kun je altijd nog kiezen of je deze überhaupt wel verstuurd. En heb je verder niemand waarbij je dit kwijt kan?

damnnn, wat een kut situatie!
Ben je wel eens bij een psycholoog geweest? Misschien als je er met iemand overpraat die er verstand van heeft. Je bent niet de enigste, een vriendin (van vroeger) heeft het zelfde met een lerares bij ons op school. Misschien helpt het als je weet dat je niet de enigste bent!
Heelveel sterkte er mee! :sob::muscle:

Je hebt een hele mooie manier van schrijven!

Wat een lastige situatie! Op zich is leeftijdsverschil geen probleem (als je dat zelf geen probleem vindt), maar het feit inderdaad dat hij getrouwd is met een kind. Daar kun je gewoon niet tussenkomen. En eroverheen komen lukt je gewoon niet. Vooral omdat je geen negatieve kanten kent. Ik vind dat je al goed hebt geprobeerd om verder te gaan, maar dat je toch steeds wordt teruggetrokken. Ik vind het een hele lastige situatie aangezien je al dingen hebt geprobeerd die ik anders geadviseerd zou hebben. Je bent ook niemand tegengekomen die een soort jongere uitvoering is van hem :stuck_out_tongue:? Met ongeveer dezelfde interesses enzo?

Begrijp me niet verkeerd, maar dit komt heel erg over alsof je ‘daddy-issues’ hebt…je voelt je niet of minder aangetrokken tot jongens/mannen die wel binnen een acceptabel leeftijdsverschil zitten omdat ze voor jou niet volwassen genoeg zijn. Bedenk je wel, dat zelfs al waren de gevoelens wederzijds, je met hem geen normaal leven kan opbouwen. Ik weet niet hoe oud de man in kwestie is, maar stel dat je ooit een kind met hem zou krijgen, dan zou je kind (en eventuele volgende kinderen) een stokoude vader hebben. Daarnaast zou ik het hoogst ongepast vinden als hij gevoelens voor jou zou ontwikkelen (maar dat heb ik altijd met grote leeftijdsverschillen - van de jongere partij kan ik het enigszins begrijpen, maar van de oudere partij niet).

Ik hoop dat je er overheen komt en een leuke jongen ontmoet die op dezelfde golflengte zit als jij. Veel succes meid :slightly_smiling_face:

Dit vind ik een beetje kortzichtig eerlijk gezegd. Er zijn genoeg relaties met grote leeftijdsverschillen. En wie zegt dat zij kinderen zou willen? En dan is dat dan nog altijd kun keuze? En waarom ongepast als hij gevoelens voor haar zou ontwikkelen? Ze is al meerderjarig dus ik zie daar het probleem niet.

We weten (nog) niet hoe oud de man in kwestie is, maar ik vind het vreemd als er zoveel leeftijdsverschil in zit. Ik heb twee achternichtjes van 18 en 21 die relatie hadden met mannen van 32 en 35 en dat vind ik gewoon raar. Net zoals dat ik het raar vind dat jongens van mijn leeftijd (22, 23) zich aangetrokken voelen tot meisjes van 16 (verschil is minder in jaren, maar relatief gezien ongeveer even groot).

Ik snap je reactie, maar dit is het eerste wat bij mij naar boven komt.
Daarnaast ben ik er ook echt op tegen om in een huwelijk te gaan stoken maar gelukkig deelt de TS die mening.

Misschien sta ik daar ook makkelijker in, omdat ik zelf een relatie heb met leeftijdsverschil. Niet zo veel als het bij hun zal zijn, maar wel verschil. Ik was namelijk 17 toen ik mijn vriend leerde kennen en wat met hem kreeg. Hij was 24. Dus ik denk dat ik daar dan al makkelijk over denk. En over dat laatste; ik zeg ook niet dat ze moet stoken in zijn huwelijk, zeker niet.

een meisje die ik kende was ook verliefd geworden op een leraar, die ook een vrouw en kinderen had. Uiteindelijk is ze hem gewoon vergeten, het kon gewoon niks worden.

Misschien moet je er met iemand over praten? Als je dat niet met je moeder durft het kan altijd nog met een vriendin, of een psychiater die er verstand over heeft?

-

Dit is een moeilijke situatie. Maar je zal toch op een punt moeten komen hem te vergeten. Hij is getrouwd! Dat betekent dat hij haar beloofd heeft zijn leven met haar te delen in goede en kwade dagen. En een leraar die gevoelens voor een leerling krijgt is zo uitzonderlijk…

Waarom ga je niet eens naar een therapeut? Zij kan je helpen hem te vergeten je begeleiden in je verwerkingsproces.

Als je eenmaal over hem bent, zal je vast en zeker op een dag een andere heerlijke man tegen het lijf lopen die je net zo zal laten voelen als hij.

Ik wens je alvast veel sterkte.

Lastig, dat het zo’n lange tijd nodig heeft om over je toenmalige leraar te komen…
Ik zou het zelf nooit begrijpen wat je in een man die vele male ouder is ziet en voelt.

Zo veel leuke jongens in de kroeg? En dan val je voor een leraar…

Tja, zie dit maar als een upje !

Succes meid.

Lastig. Een oude leraar van mij, was ook eerst getrouwd en had kinderen. Maar is later hertrouwd met een leerling nadat ze was afgestudeerd ofzo. En hij heeft nu kinderen die ouder zijn dan z’n vrouw. haha. Maargoed, niet dat ik 't wil aanprijzen, maar het kán wel.

Overigens denk ik dat als je echt van 'm af wilt, je gewoon heel veel tijd nodig hebt. En echt moet proberen open te staan voor andere jongens. Waarschijnlijk is het een beetje zo: Er zijn heel veel appels. Maar één appel was gewoon zo ontzettend lekker. Telkens probeer je weer die smaak te proeben. Maar bij elke volgende appel waarvan je een hap neemt denk je: Nee, deze was niet zo lekker als die ene bijzondere appel. Terwijl in principe de meeste appels gewoon dezelfde smaak hebben. Maar door de tijd die eroverheen is gegaan, heb je zo’n ideaalbeeld van die éne appel gemaakt, dat de rest er niet meer bij in de buurt komt echt echt niet zo geweldig zijn als die andere. Hoe je dan weer kan genieten van de andere appels, zou ik ook niet weten. Waarschijnlijk echt een kwestie van tijd, proberen de bijzondere appel te vergeten en vooral niet alle appels met elkaar vergelijken.
(Volgens mij is het een hele rare vergelijking, maargoed, het gaat om 't idee, haha. En ik hoop dat je 'm snapt: Bijzondere appel = leraar, andere appels = de rest van het mannelijk volk)

Heel veel succes en sterkte, en ik vind trouwens dat je fijn schrijft. c:

Nu heb ik zin in een appel :’)

En wel het fruit appel, niet de leerkracht of een jongen voor de duidelijkheid

Vraag gewoon eens of hij wat wil drinken? Dan merk je vanzelf of hij getrouwd is en of hij jou ook leuk vind. Misschien helpt het ook wel omdat je er dan waarschijnlijk achter komt dat hij niet ideaal is.

-

Hee meid, wat een kut situatie
wat je het beste kan doen, en wat je eigenlijk altijd moet doen, is zo dicht mogelijk bij jezelf blijven. Doe dingen die jij leuk vind, met mensen die jij leuk vind. Je zegt zelf dat je deze man ook eigenlijk niet goed kent, en daarom juist moet je je realiseren dat hij ook gewoon zijn leven leeft en hopelijk gelukkig is. Jij moet ook je leven leven en proberen gelukkig te zijn. Waarschijnlijk heeft hij vast ook negatieve kanten en hij is ook een stuk ouder dan jij, en vergeet niet er zijn nog zoveel leuke jongens in de wereld. De pijn die je voelt hoef je niet te voelen en is echt zonde van de energie, omdat je deze man eigenlijk nauwelijks kent en hij je nooit op een manier pijn heeft gedaan. Ik denk dat het al heel goed is dat je het nu met ons deelt, dan is het van je hart af en blijf je het niet zo opkroppen. Praat erover, dat lucht op.

Allereerst; wat een lastige situatie. Ik heb eigenlijk niet echt iets nuttigs in te brengen, aangezien ik geen flauw idee heb wat je zou kunnen doen. Aan de ene kant denk ik dat je hem moet vergeten, maar je bent zelfs hierdoor van school veranderd en dat heeft niet geholpen. Zijn huwelijk stuk maken is ook geen optie, maar jij kan ook niet ongelukkig achterblijven. Misschien kun je eens met een familielid of een vriendin erover praten, dan heb je misschien minder het gevoel dat je er alleen voor staat en wellicht lucht het je wat op.

Wat ik echt nog even kwijt wil is dat ik vind dat jij een prachtige schrijfstijl hebt, wauw.