Uitmaken?

Valt me trouwens op dat best veel meiden dit hebben, dat geeft me toch wel weer het gevoel dat het normaal is en dat ik niet de enige ben haha!

Ik heb ook ongeveer een maand geleden in dezelfde situatie gezeten met mijn vriend, we zijn bijna twee jaar samen en het ging ook moeilijk. Ik miste ook mijn vrijheid en we waren meer een in sleur geraakt. Vaker ruzie om kleine dingen en we waren meer bij elkaar omdat het ‘moest’ want we hebben een relatie als dat het echt nog leuk was.

Ik kon er niet meer tegen en stond ook op het punt om het uit te maken. Voordat ik dat wilde doen heb ik het er met hem over gehad, dit was een heel fijn en goed gesprek. Hij voelde het ook zo, tijdens het gesprek hebben we het erover gehad hoe we het allebei voor ons zien. En we houden nog super veel van elkaar dus daar lag het niet aan, het lag er gewoon aan wat we samen deden en de vrijheid die we elkaar gaven om andere dingen te doen.

Na dit gesprek wilde ik het niet meer uitmaken (hij ook niet). En nu gaat het stukken beter, we laten elkaar vrijer maar doen wel veel leuke dingen samen als we bij elkaar zijn.

Daarom is mijn ervaring en advies. Praat met elkaar, hoe moeilijk dit ook is. Maar dan kan je samen nog kijken wat jullie er aan kunnen doen en of jullie dat uberhaubt nog wel willen. Want dat is natuurlijk ook de vraag. Maar erover praten moet altijd kunnen zonder het meteen uit te maken.

ik heb dit ook heel erg… maar dan niet dat ik mn vrijheid mis. ik twijfel gewoon heel erg aan ´ons´. ik voel me niet meer verliefd op hem…

Heb dit ook gehad, precies hetzelfde.

Na een relatie van 1,5 jaar, zonder echt ‘de single tijd’ ervoor te hebben ervaren, was ik niet zo zeker meer wat ik liever wilde. Mn ex was super lief, echt een top vriend, daar zijn er maar weinig van. Toch verlangde ik heel erg naar het single zijn, doen en laten wat ik wilde. Ik dacht dat het aan de spanning in de relatie lag, en heb toen een pauze van een week ofzo gehad met mn ex. Ik voelde me zo klote, dat ik graag weer bij hem wilde zijn. 2 maanden hebben we daarna nog een relatie gehad, totdat ik gewoon niet verder meer wilde. Ik heb het uit gemaakt, spreek hem nu niet meer, helaas:(. Ik mis hem wel, maar dat is meer zn aanwezigheid die ik mis. Ik mis hem als vriend, niet als vriendje. Ik vind het heeeeerlijk om vrijgezel te zijn, eindelijk ervan te kunnen proeven. Al mis ik wel iemand om me heen, die me vast houdt en liefde geeft…
De eerste maanden had ik daar niet zoveel last van, maar nu het een half jaar uit is begint het een beetje.

IK zou als ik jou was jezelf eens inbeelden hoe het zou zijn zonder je vriend, nu en dan ook een half jaartje vooruit kijkend. Maar ik zeg je 1 ding, die verlangens naar dat ‘onbekende’ blijf je houden. Het ene moment meer dan het andere, maar je houdt ze wel.

Mijn mening is; ik zou het er goed met je vriend over hebben, eerlijk zeggen wat er is, en zo nodig uitmaken. Jij moet de keuze maken, want aan de spanning voor anderen die jij hebt kan je vriend vrij weinig veranderen.

Ik heb laatst nadat we ruzie hadden een het weer goed was gezegd dat het echt niet altijd makkelijk is om zo jong al met iemand zo samen te zijn, en toen ik vroeg of hij dacht dat we altijd bij elkaar zouden blijven zei hij ja…maar toen zei ik zo van ik weet het niet. Hij reageerde er op zich goed op, hij vond het niet leuk natuurlijk maar we hebben er ook niet heel lang over gepraat.maar goed de afgelopen dagen ging het dus al beter, maar ik merk ook gewoon dat ik me begin te irriteren aan sommige eigenschappen van hem.

Het valt me op dat heel veel meiden hier mee zitten, allemaal bedankt voor de reacties! En sterkte aan de meiden met hetzelfde probleem. Het is bij mij ook niet alleen maar omdat ik het single zijn wil meemaken, ook omdat ik aan onze relatie twijfel. Soms heb ik het idee dat we niet echt veel gemeenschappelijke interesses hebben, waardoor we ook niet echt lange diepgaande gesprekken hebben, waar ik op zich wel behoefte aan heb. Ik heb het gevoel dat ik in onze relatie volwassener ben geworden dan hij, ook al is hij twee jaar ouder. Hij hecht ook met waarde aan spullen en zo dan ik.