uitmaken voor eigen bestwil?

Hoi,

Ik heb nu 8 maanden een lieve vriend (ik ben 16, hij 20), maar hij geeft mij veel minder aandacht dan ik hem… En ik heb best wel behoefte aan die aandacht. Bijvoorbeeld dat ie gewoon een keer zomaar langskomt, of me ergens mee verrast, gewoon een keer spontaan iets heel liefs doet ofzo. Ik heb het gevoel dat hij mij veel minder in zijn leven nodig heeft dan ik. We hebben het er wel eens over gehad maar dan zegt ie dat hij gewoon zo is, en dat ik dat moet accepteren. Dus dat ik moet veranderen en hij gewoon zo doorgaat. Ik zit er aan te denken om nog 1 keer goed te praten en als het niks opschiet, dat ik er dan een punt achter zet; ik wordt er alleen maar ongelukkiger van. Of moet ik het toch nog een kans geven en meer accepteren, misschien vraag ik wel veel te veel aandacht, want ik zie hem genoeg (ongeveer 2 keer per week). Ik heb echt nog gevoelens voor hem dus als ik het uitmaak word ik wel verdrietig, maar als ik dat niet doe voel ik me ook niet zo blij als ik alleen thuis zit ofzo.
Ik spreek hem waarschijnlijk woensdag of deze week, en hij weet dat we gaan ‘praten’.
Tips?

Je hebt gevoelens voor hem, kijk even hoe het verder afloopt… voel je je er nog steeds niet prettig bij praat erover. als het weer gebeurd als jullie klaar zijn met praten dat hij gewoon verder gaat met wat hij bezig was en jij er ongelukkig van word… dan zou ík persoonlijk ermee stoppen. als je met elkaar gaat praten praat rustig en ga niet schreeuwen.

Ik zou inderdaad erover praten, en gewoon precies zeggen wat jij hier zegt. Laat het alleen niet overkomen als een dreigement!
Als jij ongelukkig bent in je relatie, is het gewoon niet goed! Dan kun je veel beter voor jezelf opkomen, en het inderdaad uitmaken. Want je kunt beter je een tijdje rot voelen (zacht uitgedrukt) omdat je relatie over is, dan je maandenlang in je relatie ongelukkig voelen!

Maar, voordat je het echt zou uitmaken, moet je inderdaad gewoon met hem praten!

Bedankt voor de reacties!
Ik zal inderdaad proberen om het niet dreigend over te laten komen en het gewoon rustig vertellen…

Het best is om precies te zeggen wat jij voelt, dan krijgt hij natuurlijk een beter beeld van de situatie en hoe jij je daarin bevindt. Je moet doen wat jou gelukkig maakt, en als het op deze manier niet werkt, dan is dát iets wat je moet accepteren.

Best wel een kut situatie! , ik vind het zo erg om het uit te maken met iemand waar je zoveel om geeft, ookal is het beter voor jou & voor hem.
Ik kan niet echt tips geven (A) maar iig heel veel succes! & als je ervoor kiest om hem toch nog een kans te geven dan hoop ik dat hij wel een beetje veranderd!

Ik vind het alleen ook zo moeilijk om het duidelijk uit te leggen, want hij vindt al snel dat ik overdrijf… Ik weet niet goed hoe ik het moet uitleggen zonder alles tegelijk door elkaar te vertellen.

Probeer het eens 'n keer voor de spiegel, gewoon om te kijken hoe je het op dit moment zou doen. Klinkt heel vreemd, maar dat doe ik ook altijd.
Sowieso weet je, als je je op die manier al hebt voorbereid, wat je gaat zeggen en hoe.
Maar, als hij vindt dat je overdrijft… Neemt hij je dan wel serieus?

Oh dat is wel een goede tip; voor de spiegel oefenen!
Ga het proberen…
Ik weet niet of ie t echt serieus neemt…
Ik wil zo graag bevestiging (net als alle vrouwen).
Ik heb laatst gezegd dat ik 'm een tijdje niet wilde zien. En dat vindt ie dan wel goed. Hij redt zich wel in die tijd zonder mij. (het is trouwens echt niet een player-type ofzo). Hij is enig kind, en gewend om tijd in zn eentje te besteden. Maar ik dus echt niet, en ik hou t niet lang vol zonder hem, daarom ben ik ook bijna altijd de eerste die belt enzo… Maar ik wilde 'm dus een tijdje niet zien, omdat ik juist wilde dat hij mij dan wél heel graag wilde zien, en dat ie dat laat weten.
wat een gedoe xD
Tijdens het praten wordt t me wel vaak duidelijk dat t ook aan mij ligt, omdat ik niet zo lang zonder m kan en dat ie daar af en toe wel een beetje gek van wordt. dus dan ga ik me schuldig voelen, terwijl ik juist wil dat híj zich schuldig voelt!
ggrrrrr…

Schuif de schuld absoluut niet op jezelf! Als jij aandacht nodig hebt, dan is dat gewoon zo. En als hij jouw vriend is, wil hij jou toch zeker die aandacht geven!

En, probeer hem alleen niet schuldig te laten voelen, daar wordt 't niet beter van. Dus zeg niet: “Jij geeft te weinig aandacht aan mij”, maar zeg: “Ik heb soms het gevoel alsof ik te weinig aandacht van je krijg”, bijvoorbeeld. Probeer je zinnen de beginnen met ‘ik’ en niet met het beschuldigende ‘jij’! Geloof me, dat werkt veel beter!

Hmm, jammer genoeg vind ik je verhaal erg herkenbaar… ik heb bijna een relatie van 3 jaar… heb je ook dat als je hem een verrassingscadeautje geeft ofzo, dat hij gewoon niets van hem laat horen? Of nooit eens iets spontaans doet?

Ja dat heb ik dus ook. Ik geef 'm af en toe gewoon een leuk kadootje, om te laten weten dat ik aan ‘m denk enzo. Gewoon spontaan. En hij doet bijna nooit zoiets terug; of ik moet bijvoorbeeld met het idee komen ofzo.
Maar het is natuurlijk ook zo dat je in een andere fase van je relatie komt. In het begin is alles leuk en ben je nieuwsgierig naar elkaar. Maar na een tijdje ken je elkaar wel en dan word het serieuzer. Maar vaak gaat het dan juist fout, omdat de ‘verliefde/ spannende gevoelens’ minder worden. en je wel meer gehecht aan elkaar raakt en het meer’houden van’ wordt… in die fase zit ik dus nu ook ongeveer.
Heb jij weleens met m erover gepraat?

Vaak genoeg, maar dan zegt ie dat het helemaal niet waar is, en dat hij gewoon ‘zo is’. Net als jij al zei… Soms is ie wel heel lief, maar zo vaak denk ik van ; goh, waar doe ik het eigenlijk voor?

Ja, dat heb ik dus ook ; waar doe ik t voor?
Maar hij is vaak genoeg harstikke lief! aaahh… echt 50/50
En denk jij er vaak aan om er een punt achter te zetten? Of vind je dat te zonde? Hij weet wel dat ik t niet zo heel leuk vindt, maar hij weet niet dat t me soms echt kwetst, dat kan ie gewoon niet begrijpen ofzo…

Tsja, ik bedoel, we hebben bijna 3 jaar een relatie… dan zet je er neit zomaar een punt achter… tenminste, ik niet.
Maar als we er weer eens ruzie over hebben, zeg ik wel eens tegen hem, van als het zo doorgaat, maak ik het uit… en dan gaat het meestal weer een tijdje goed… maar om nou altijd te blijven dreigen… :no_good_woman:

ik weet et klinkt zooo stom, maar meeste jongens zijn nou echt eenmaal zo…
en tja, heeel misschien heeft et ook klein beetje met de leeftijd te maken maar na 8 maanden… niet uit maken (vind ik) is zo zonde! je hebt waarschijnlijk iets heel moois opgebouwd. en dat moet je blijven opbouwen. hij komt er echt wel achter. jullie hebben al zo lang, de tijd zal et leren, success

Dat ligt gewoon aan de persoon, ik ben ook nooit zo spontaan. En dat veranderen gaat wel een beetje moeilijk, je kan je niet opeens spontaan gaan gedragen als jij dat gewoon niet bent. Maar andersom mijn vriend is dat ook niet echt ofzo, we zijn blij met de kleine dingen en gelukkig :stuck_out_tongue:

Jongens vinden het wel irritant om te praten over emotionele dingen, dusja je heb wel een kans dat ie geirriteerd (Niet alle jongens natuurlijk, maar de meeste jongens wel) raakt en dan ben je nog verder van huis, want als je onenigheid krijgt kan je dingen doen die je niet wilt uit woede.

Ik heb echt wat aan jullie reacties! bedankt.
Ik heb dus met 'm gepraat. en hij dacht echt; hmm opeens zeg je dat vet duidelijk enzo; zit hier wat achter; heb je iemand anders? maar dat is natuurlijk niet zo -.- maar hij heeft wel naar me geluisterd en hij vond dat hij inderdaad wat minder aandacht aan mij geeft dan ik aan hem, maar hij vindt die aandacht die ik hem geef juist soms teveel, dus daarom doet ie dat ook niet bij mij. zo is ie ook gewoon niet. Het schoot dus niet echt op, maar heb het niet uitgemaakt, daar vindt ik hem te leuk voor. Maar ik merkte de 3 afspraken daarna wel op dat het veel leuker was dan daarvoor. dus het heeft wel zin gehad:D Het heeft af en toe ook wel met leeftijd te maken inderdaad… komt met de tijd wel allemaal =D

xx

ik zou het uitmaken, je wordt hier alleen ongelukkig van en dan is het zowiezo al de vraag of je hiermee door moet gaan. daarbij moet het als ik het zo lees bijna alleen van jouw kant komen, en daar wordt je op den duur ook moe van. zeker als hij niet bereid is eraan te werken.