Uitmaken & spijt?

Ik heb het ook al een keertje in een ander topic verteld maar heb toch besloten mijn eigen topic aan te maken…

Ik zit heel erg in de knoop met mezelf. Ik heb nu bijna een jaar een relatie, helaas lange afstand :frowning_face: we zien elkaar ongeveer een keer in de twee weken. De laatste tijd, een paar maanden nu al, gaat het gewoon niet goed. Ik denk dat alles in onze relatie gewoon allemaal te snel gegaan is, maar we hebben ook vaak kleine ruzies en irritaties, vooral ik irriteer me erg snel aan hem gewoon aan van die kleine dingen. We doen niet veel leuke dingen en als we (voor de zoveelste keer) thuis op de bank zitten heb ik er gewoon echt geen zin meer in. Daarnaast is mijn moeder sinds oktober ziek en ik heb gewoon echt bijna geen steun aan hem gehad. Als ik me verdrietig of echt zwaar klote voelde was hij er gewoon niet, en bellen of whatsappen had ik dan ook geen behoefte aan. Ik ben gewoon steeds minder voor hem gaan voelen en stiekem verlang ik er misschien ook wel weer naar om vrijgezel te zijn, en ja ik voel me stom voor deze gevoelens maar ik heb ze er nu eenmaal bij :frowning_face:. Maar als ik dan aan het idee denk dat het uit is ben ik gewoon heel erg bang voor wat er gaat komen. Ik ben bang dat ik een verkeerde keuze maak en spijt krijg, dat ik hem heel erg mis en me alleen voel en hem terug wil. Maar terug bij elkaar komen doe je dan ook niet zo maar alsof dat de normaalste zaak van de wereld is en ik weet ook helemaal niet of hij dat dan nog wel zou willen. Ik heb hier met hem al wat over gepraat (via whatsapp) en we gaan binnenkort ook afspreken om er over te praten. Ik weet namelijk dat hij ook twijfelgevoelens heeft en niet meer goed weet wat hij er mee aan moet. Nu heeft hij vandaag zelfs zijn whatsapp foto verandert, eerst had hij een foto samen van ons en nu niet meer. Dit doet me echt wel een beetje pijn, het idee dat ik hem eigenlijk al kwijt ben terwijl ik niet weet of ik het wel echt 100% zo wil. Ik wil gewoon het beste voor ons allebei en als dat zonder elkaar is dan zo verder, maar zo kan het echt niet meer.

Iemand die zich in dezelfde situatie bevindt of zich heeft bevonden? Ik weet dat jullie de keuze voor mij niet kunnen maken maar ben benieuwd naar jullie mening of eigen ervaringen, bedankt alvast!

-

Je zegt dat je bang bent de verkeerde keuze te maken (spijt hebben en hem terug willen). Dat gevoel is heel normaal en zul je bijna altijd hebben als je tegen het punt aanzit van een relatie beëindigen, tenzij je met dikke ruzie uit elkaar gaat.

Ik denk niet dat je je keuze moet laten leiden door dit gevoel. Het feit dat het niet goed meer aanvoelt tussen jullie zegt veel meer ben ik bang.

Bedankt voor jullie reacties…
Ik wil inderdaad eens goed over met hem praten en mijn gevoel proberen te volgen, maar zoals ik al zei… straks krijg ik spijt :frowning_face: onzekerheid over wat er daarna komt is zo vervelend!

Dit komt me bekend voor, dit was bij mij en mijn ex ook zo alleen voelde hij het dus zo. Wat mij heel erg gekwetst heeft is dat hij er nooit met mij over heeft gepraaat… je zegt dat je dat gaat doen dus dat is ook zeker goed! Gooi er dan gewoon alles uit, elk dingetje waar je je aan ergert, dat je graag meer steun aan hem zou willen hebben, vaker leuke dingetjes doen… Gewoon allemaal zeggen en als jullie er allebei genoeg voor over hebben kan het misschien wel veel beter gaan, en anders… naja misschien is het dan ook maar beter zo?

Eerst in gesprek gaan met elkaar is hartstikke goed. Maar spreek dan ook echt alles uit wat je op je lever hebt.
Niets weglaten. Als er eenmaal een goed gesprek heeft plaatsgevonden kun je er beiden aan werken. Blijft het gevoel van willen uitmaken dan nog steeds? Dan denk ik echt dat uitmaken het beste is.

Veel succes!!!

zoals meerdere al zeggen, met elkaar in gesprek gaan is hartstikke goed !
Ik heb na anderhalfjaar een relatie gehad te hebben het ook uit gemaakt,
ik heb er aan de ene kant geen spijt van maar aan de andere kant vind ik het jammer dat ik niet durfde te praten toen die tijd, misschien was het dan wel allemaal goed gekomen en had ik niet zo snel een conclusie getrokken om het uit te maken. Daarnaast voelde ik me ondanks dat ik het had uitgemaakt na die tijd vaak eenzaam en ik heb zelfs nog wel vaak gehad dat ik hem gewoon echt miste, dus denk goed na voor je een conclusie trekt !

Dankjewel voor jullie lieve reacties,
Ik vind het ook heel eng om met hem te praten, het wordt waarschijnlijk ergens deze week… Ik vind het heel moeilijk om alles te vertellen en weet ook me god niet waar we ergens af moeten spreken. Als het bij iemand thuis is mag er echt sowieso niemand thuis zijn, anders wordt het zo ongemakkelijk ben ik bang :frowning_face: maar ik ben wel over mijn beslissing uit denk ik… voel me van binnen al een klein beetje meer opgelucht heb ik het idee