Uitmaken; omdat ik hem eigk. helemaal niet leuk vind

Ja, zie de titel. Eigenlijk heb ik officieel nog niets met die jongen, maar ik heb 't al veel te ver laten komen… Ik krijg nooit zo veel aandacht van jongens, en deze zag me ineens heel erg zitten enzo, vroeg me uit op dates, was gewoon echt lief. Ik wílde hem heel erg graag leuk vinden, omdat het me zó leuk lijkt om een vriendje te hebben (en tot nu toe was het ook wel leuk om een bijna-vriendje te hebben)… Maar, de jongen zelf, tja. Ik vind hem wel heel aardig, maar gewoon niet léuk. En hij vindt mij dus wél leuk, en laat dat merken ook. Ik heb hem de afgelopen week eigenlijk iedere dag gezien, omdat hij steeds af wilde spreken. Maar ik moet toegeven; ik heb ook best wel laten merken dat ik hem zag zitten (echt heel stom van me, maar ik wisselde steeds van gevoelens en dacht steeds ‘nou ik vind hem wel leuk hoor! nee toch niet. of wel?’, en daarom heb ik hem toch wel verkeerde ideeen gegeven…) En nu zit ik in parijs voor een paar daagjes, en hij mist me…
In ieder geval, ik vind het dus wel genoeg geweest. En nu wil ik dus als ik morgen terugkom bij hem langsgaan, en dit ongeveer zeggen:
“Kijk, we hebben nu bijna iets, maar dat wil ik eigenlijk helemaal niet. Je bent hartstikke leuk, maar je past gewoon niet zo bij mij.”
Misschien vraagt hij dan waarom, en dan zeg ik “De klik is er gewoon niet zo bij mij. Sorry dat ik je het verkeerde idee heb gegeven…”

Ja, oké, heel lulverhaal maar ik zit hier dus al 3 dagen over te twijfelen. Eerst dacht ik, ik zeg gewoon dat ik nog niet klaar ben voor een vriendje (het ligt niet aan jou, maar aan mij! etc), maar toen dacht ik ja, dat is gewoon keihard liegen want eigenlijk ligt het wél aan hem, of naja, aan mijn (niet-bestaande) gevoelens voor hem. En toen dacht ik; maar ik kan toch ook niet zeggen dat het aan hem ligt en dat ik hem helemaal niet leuk vind? Want eigenlijk heb ik laten merken dat ik hem wél leuk vind. Shit ik ben echt dom.

Sorry, sorry, voor het lange verhaal en heel erg bedankt als iemand het wil lezen en erop reageren, want ik weet echt niet of ik het nou helemáál eerlijk moet zeggen, de tussenweg die ik net heb uitgelegd óf gewoon keihard liegen?

Eerlijkheid duurt het langst.
Ik heb eens precies hetzelfde als jij gehad :'3
Dus ik heb gewoon de waarheid gezegd toen.

Dus gewoon zeggen; eigenlijk vind ik je helemaal niet leuk? Die arme jongen! :expressionless:

Ik heb ook ongeveer zoiets gehad met mijn eerste vriend, toen wist ik nog niet wat liefde enzo inhield en dat was ook bijna hetzelfde als dit… Alleen toen was het dus ook al aan enzo:’)
Gewoon eerlijk zijn

Ja gewoon: Sorry maar ik voel niet hetzelfde als dat jij voelt. En net alsof doen heeft geen zin, dat is alleen maar oneerlijk tegenover jou toe.
En zoals jezelf al zei: 'De klik is er gewoon niet zo bij mij. Sorry dat ik je het verkeerde idee heb gegeven…"

zeggen dat je nog niet weet je wat je wilt en dat hij dus nergens op moet rekenen (zoals een relatie) of iets in die richting?
want ook al zeg je het, ik vind in dit verhaal dat het niet aan hem ligt, hij geeft duidelijke signalen en jij niet op dit moment

Nee, nee, het ligt ook niet aan hem! Natuurlijk ligt het aan mij, maar ik bedoelde meer dat het aan mijn gevoelens voor hem ligt, die er dus niet zijn :stuck_out_tongue: Ik vind het sowieso hele goede tips tot nu toe, maar ik durf denk ik niet te zeggen dat ik niet hetzelfde voel als hij, want ja, straks vindt hij me helemaal niet zo leuk als ik dacht en dan sta ik echt flink voor schut…

Oja dat kan ook nog. :'3 Uups.

Oké nou ik heb echt veeeel te lang niet gereageerd hier, maar ik heb 't dus wel gezegd. Op 6 augustus (ja ik weet de datum nog omdat ik die dag ook terug kwam van vakantie :stuck_out_tongue:)
En het ging opzich best wel goed, het was erruuggg awkward maar hij nam het wel redelijk goed op geloof ik. Alleeeen…
Nu spreek ik hem dus steeds vaker weer en het is heel gezellig enzo omdat de druk van ‘we vinden elkaar leuk’ nu weg is! En ik vind mezelf echt het meest irritante wezen op aarde nu, maar ik geloof dat ik hem nu best wel zie zitten etc… Alleen is het ook voor een groot deel “I want you to want me”-gevoelens. En dat is echt extreeem egoistisch, ik weet het, maar ik weet ook dat ik echt wel wat voel voor hem want anders zou ik me niet zo debiel gedragen.
AARGH IK WORD ECHT GEK VAN MEZELF.
Wat moet ik nou doen? Negeren (of naja, afstand houden) of juist weer een beetje m’n best doen?

Naja, een goede vriend hebben is ook leuk toch?

Maar anders kun je gewoon steeds minder contact hebben, zodat het uiteindelijk vanzelf verwatert.

Ik had echt precies hetzelfde op vakantie, heb je goed opgelost :stuck_out_tongue:

en voor nu zou ik gewoon met hem blijven doen zoals je nu doet?

Hehe ja aandacht krijgen is leuk.
Goed voor je zelfvertrouwen. Maar ga niet vanuit daaruit achter iemand aan.
alweer herken ik mezelf hierin hahaha xD

Idd,
dan wordt het alleen maar erger.
Want dan vind jij hem leuk en doe je je best en dan vind hij je uiteindelijk niet leuk.
xkuchervaringkuchx

Maar ik begrijp hoe jeje voelt het is echt heel vervelend, van wel/niet? e.d.
Ik zou het gewoon even rustig aan doen en kijken wat er gebeurd, proberen niet teveel eraan te denken ; ]

had ik ook een keer
en ik heb erover gelogen.
( ben nog niet klaar voor echte relatie…)
doe niet zoals mij en zeg gewoon dat de klik er maar niet is.
wat je ook doet, negeer 'm niet. ( zoals een jongen nu bij mij doet)
dat zou 'm nog meer kwetsen. maar ik ben zeker dat je dat niet zult doen.

Gewoon vrienden blijven. Ik heb ook zoiets gehad, eigenlijk precies wat jij zei, dat ‘I want you to want me’ -gevoel. Toen ging ik m’n best doen en uiteindelijk kregen we iets. BIG MISTAKE want na 3 weken was het uit en de vriendschap over. Je vond 'm in het begin in de ‘bijna-vriendje’ positie al niet leuk, dus dat gaat niet veranderen. Bovendien is een goeie jongensvriend hebben wél leuk (:

Je moet gewoon de waarheid zeggen.
Je kan er ook bij zeggen dat je zoveel met hem afsprak en zo deed tegen hem, omdat je dacht dat die gevoelens misschien toch zouden komen, maar dat ze er nu dus eigelijk toch niet zijn. En dat je echt wel om hem geeft als vrienden en dat je hem daarom de waarheid nu vertelt, voordat hij té gehecht wordt aan jou…

wow, hopelijk snapje hier iets van xD

ja gwn de waarheid zeggen…

Nou ik heb 'm vandaag weer even gezien (hij kwam een souvenirtje brengen) en hij had een leren jasje… En ik geil echt op leren jasjes (ja ik kan het niet anders zeggen maar ik vind (bijna!) alles wat rondloopt met een leren jasje metéén echt sexy) en tóch wist ik het meteen: nee. Nee, ik ga 'm niet leuk vinden, nooit niet, ik moet hier echt mee ophouden.
Dus nu ga ik er maar gewoon voor zorgen dat we alleen vrienden blijven! :]

Bedankt voor alle tips hé!
Gelukkig gaat het nu gewoon goed, hij is volgens mij hélemaal over me heen en ik krijg ernstig het idee dat hij me helemaal niet zo leuk vond als ik dacht, dus nu is mijn ego ernstig gekreukt, maarja. Ik wil heel graag dat hij me weer leuk gaat vinden, echt heeel erg sadistisch ik weet het, maar ik doe niks met dat gevoel! Ik zou het mezelf echt nooit kunnen vergeven als ik hem nu het idee geef dat hij een kans heeft, dus doe ik dat ook gewoon niet :]