Uitmaken of niet?

Hey meiden,

Ik zit er over na te denken om het uit te maken met mijn vriend.
Alleen het probleem is dat ik nog wel verliefd op hem ben…
Hij is namelijk super lief, precies mijn type en eigenlijk gewoon haast perfect voor mij.
Hij doet er alles aan om mij blij te maken. Alleen ik kan dat niet voor hem doen en dat voelt niet goed.
Ik ben ziek en heb een angststoornis, waardoor ik heel vaak opzie tegen het afspreken.
Ik word altijd heel zenuwachtig als hij komt (Heb ik bij iedereen, puur door die angst) en als hij weer weg is ben ik uitgeput. Hierdoor zeg ik vaak afspraken af en heb ik helemaal geen zin om af te spreken. Ik heb het gevoel dat ik niet kan genieten van mij relatie.
We kunnen nooit echt leuke dingen doen en ik ben ook nog nooit bij hem thuis geweest. (Lange afstandsrelatie) (Ik ben dus wss al uitgeput van de stress als ik bij hem ben.)
Het voelt gewoon niet goed, en ik vind het ook heel oneerlijk tegen over hem, want ik zeg altijd afspraken af enzo. En ik kan niet echt leuke dingen voor hem kopen of regelen of iets.
Maar nu twijfel ik heel erg of ik het moet uitmaken…
Ik heb het gevoel dat ik eerst van mijn angststoornis af moet komen, en dan pas weer echt een relatie aankan. Maar ik wil het ook niet uitmaken omdat ik gewoon echt nog op heb verliefd ben en hij heel veel voor me betekend. En daarbij, we whatsappen altijd nog even lief met elkaar (Ik zet dit idee al een maand van me af) dus zou het ook lullig zijn om het opeens uit te maken? En ik wil hem gewoon niet kwijt, hij is de enige die zich echt nog bezig houd met mij en me helpt als ik down ben.
Hij heeft ook gezegd dat als ik het zou uitmaken hij dat echt heel erg zou vinden. Dus is het dan ook niet extra lullig, omdat hij zoveel voor me doet, dat ik het dan uitmaak…?

Wat moet ik doen…?

Misschien kan je samen over je stoornis heenkomen door het hem te vertellen & misschien kan die je daarin dan ook steunen! Als je hem echt leuk vind en hij echt voor jou gaat zal die het begrijpen. Erg vervelend dat het een lange afstandsrelatie is! Misschien kan je een keertje wat met hem gaan drinken op de helft tussen jullie afstand zodat jullie allebij moeten reizen maar dan niet zo ver.
succes x

Ik zou proberen hier samen uit te komen. Aan je berichtje te zien zijn jullie hartstikke verliefd op elkaar en het is zonde het dan uit te maken vanwege je schuldgevoelens en je angststoornis/ziekte. Je mag je schuldig voelen voor het afzeggen, je vriend zal dat jammer vinden, maar hij wil nog steeds graag met je door en heeft het waarschijnlijk gewoon geaccepteerd, omdat het bij jou hoort.
Nu is het wel fijn natuurlijk als je hier stapje voor stapje vanaf kan komen, zowel voor jou als voor je vriend en je relatie. Kan je hier geen hulp voor zoeken? Ik ben helemaal niet thuis in het werken aan zo’n stoornis, maar het lijkt me wel dat er professionals zijn die je kunnen helpen. Misschien is dat een optie en als het wat beter wordt kan je misschien je vriend meenemen zodat hij ook beter weet hoe het in elkaar zit en je met bepaalde dingen misschien kan helpen?

Ik vind het wel heel vervelend voor je. Ik hoop dat je er uit komt. En praat met je vriend over je twijfels. Het is voor hem niet fijn om te horen dat je twijfelt, maar als jij uitlegt hoe het zit, snapt hij je vast en wie weet geeft dat ook wel een hoop rust! :slightly_smiling_face: Ik denk dat als jullie elkaar zo leuk vinden, jullie er echt wel uitkomen samen en het jullie alleen maar sterker maakt. Sterkte in ieder geval!

Als je het nu uitmaakt, heb je eigenlijk je angst laten winnen en maak je het weer wat makkelijker voor jezelf om je angst in stand te houden. Zo te zien geeft hij veel om je en jij om hem, ik zou samen met hem verder gaan en zelf aan je stoornis gaan werken met een psycholoog of in elk geval eens met je huisarts praten.

Ik zou het niet uitmaken hierom. Want je vult nu allemaal dingen voor hem in, die misschien helemaal niet waar zijn. Hij weet dat dit bij je hoort en is nog steeds bij je, waarschijnlijk vindt hij het dus helemaal geen probleem als je af en toe afzegt. Ik zou er dus met hem over praten.

En ik snap dat je zenuwachtig wordt van afspreken omdat je een angststoornis hebt, maar als je met niemand afspreekt, wordt die angst alleen maar groter. Ik denk dat je beter samen met hem kunt proberen om van die angststoornis af te komen. En professionele hulp zoeken, want je klinkt niet echt gelukkig :frowning_face:

Dankjewel voor jullie reacties!

Mijn vriend weet wel van mijn angststoornis, maar hij weet niet echt wat hij er aan kan doen. We hebben het er ook niet heel vaak over. We hebben het meestal dan over het ziek zijn, maar voor mijn relatie zit de angststoornis meer in de weg. Ik krijg al hulp van een psycholoog gelukkig, alleen het helpt nog niet heel erg… (Vooral op dit gebied niet)

Ik denk idd dat ik er dan maar goed met hem over moet gaan praten.

Nogmaals bedankt voor de reactie’s

Dat lijkt me inderdaad de beste oplossing! Weet je psycholoog over je relatie en dat je dat moeilijk vindt? Misschien kan je dat vertellen? Wie weet heeft hij/zij tips voor je en kan je vriend een keer mee als het al wat beter gaat.

Goed dat je erover gaat praten! Sterkte er mee.

Ik ben het met iedereen eens. Niks meer aan toe te voegen. Het klinkt echt als een hele lieve jongen. Ik denk echt dat jullie er samen uit kunnen komen en er aan kunnen werken. Heel veel sterkte en succes.

Ik heb wel enige herkenning. Ook ik heb een angststoornis, maar in mijn geval denkt mijn vriend eraan om het uit te maken. Ik denk ook wel eens dat ik het beter uit kan maken, omdat ik hem ook lastig val met mijn angst. Maar ik heb het idee dat jij jouw vriend niet lastig valt en dat hij er geen probleem van maakt. Dat is juist heel erg fijn! Ik zou hem echt niet dumpen hierom. Je kunt zo samen met hem proberen je angst te overwinnen. Misschien makkelijker gezegd dan gedaan (dat weet ik heel goed), maar probeer het afspreken eens minder vaak af te zeggen. Hoe vaker je je angst onder ogen komt, hoe beter het zal gaan. :slightly_smiling_face:

ik ben het met iedereen hierboven eens, heel veel succes iig!
lijkt me een vervelende situatie…

Als je het uitmaakt wordt je alleen maar ongelukkig als je nog zo verlieft bent. Probeer samen met je vriend over je stoornis heen te komen en vertel hem wat je nu ook hebt geschreven, dat je het gevoel hebt dat je niets terug kan doen.
Heel veel succes ermee! :sob::muscle:

Als je het hierom uitmaakt dan maak je de keuze voor hem. Dat is oneerlijk. Misschien heeft hij wel minder problemen met jouw angststoornis dan jij denkt. Ik zou hier over praten en hem vertellen dat je het idee hebt dat jij niet zo veel kan geven als hij doet, maar je moet niet de keuze voor hem maken.

Je krijgt waarschijnlijk alleen maar spijt op latere termijn als je het hierom uitmaakt. Zie je al een therapeut? Probeer samen de angst te overwinnen.

Hij weet ervan begrijp ik. Hij vindt het erg als je ermee zou stoppen, dus ga samen stapje voor stapje opbouwen hoe jij over je angst heen komt. Want hij wilt investeren in jou en dat soort jongens zijn zeldzaam. Maak een plan samen, geniet van het samenzijn en dan zal het vanzelf gaan.

Hey, dank jullie wel voor de reacties.

Ja me psycholoog weet er een beetje van, niet veel. (Zegmaar dat ik het met me vriend ook zo lastig nog vind)
Ja het is echt een lieve jongen, en ik denk idd dat als ik het uitmaak ik er wel spijt van ga krijgen. Ik ga er maar echt goed met hem over praten, en dan het er ook nog extra over hebben met me psycholoog.