uitgaan met je vriend

Hallo allemaal,

ik ben nu ongeveer anderhalf jaar samen met mijn vriend. We hebben wat probleempjes gehad, maar houden heel erg veel van elkaar. Ik begin me de laatste tijd echter een beetje zorgen te maken.

Ik zit op kamers dus zie hem enkel in het weekend (en soms komt hij door de week een nachtje bij mij slapen). Maar elk weekend dat ik hem zie, doen we eigenlijk niet veel. We maken het thuis wel gezellig enzo, filmpje kijken, eens samen koken,… Soms gaan we ook samen zwemmen, of naar de cinema,… maar echt ‘stappen’ komt zelden voor. Hierbij komt dan weer een nieuw ‘probleempje’ kijken: we gaan zelden ‘iets doen’ in het weekend, omdat we ook niet echt een hechte gemeenschappelijke vriendengroep hebben die altijd dingen gaat doen samen. Hij heeft wel enkele vrienden waar hij af en toe iets mee gaat doen, en dit is hetzelfde bij mij (vriendinnen waar ik af en toe iets mee ga doen), maar dit echt ‘samenbrengen’ gaat niet echt. Als we weggaan, is het altijd hij en ik. We komen dan wel kennissen tegen (vrienden van hem, vriendinnen van mij) waar we dan mee praten enzo maar echt samen afspreken met hen doen we nooit.

Nu vind ik dit niet zo heel erg want op zich hebben we het altijd fijn samen hoor, maar ik heb schrik dat het hem wat tegensteekt. Hij heeft dit namelijk al eens gezegd in een ruzie een paar maanden geleden: dat ik hem niet zo ‘betrek’ bij mijn vrienden. Maar hoe kan ik dit doen, als ik ze zelf amper zie? En de mensen waarmee ik omga als ik op kamers zit, zijn niet zo van het type ‘stappen’.

Ik heb gewoon wat schrik dat we in een soort van sleur terechtkomen, want dit wil ik écht niet, of dat hij het beu wordt dat het altijd ‘alleen maar ik’ ben… Lijkt jullie dit abnormaal? Hoe zit het bij jullie en de combinatie vrienden-vriendje?

xoxo

ik weet dat het een beetje lang is, maar echt niemand? haha :frowning_face:

Maar, mijn vriendinnen hebben hem dan ook weer niet zo graag. Dit door dingen die hij in het verleden heeft gedaan… Oja en hij doet ook superaanhankelijk als we uitgaan, zodat ik de hele tijd mijn aandacht moet zien te verdelen

Ja, dit heb ik al eens gezegd. Maar zijn reactie was ‘dat moeten we echt eens gaan veranderen dan’. Terwijl hij me ook nooit mee uitvraagt met vrienden van hem hoor … ik vond het eigenlijk nooit zo’n probleem en stond er niet zoveel bij stil, tot hij er ineens over begon

Maar hijzelf gaat eigenlijk ook nooit wat doen met vrienden, heel uitzonderlijk als ik niet kan ofzo, want voor de rest zit hij altijd bij mij …

pf ehm de 2 beste vrienden van mijn vriendje kregen niet heel lang nadat wij iets met elkaar kregen iets met mijn 2 beste vriendinnen. ja ideaal, aan het begin. samen iets doen elke week, altijd was t wel leuk. kon ik mn vriendinnen zien én hem.
een jaar later ging het een keer mis en kreeg hij ‘‘ruzie’’ met 1 van de 2 jongens , het liep allemaal een beetje uit de hand en nu is hij niet meer bevriend met die vrienden en zie ik die vriendinnen ook bijna nooit meer.
ik kijk vanaf nu wel uit xD ik snap je wel hoor, maar pas op dat je je eigen vriendschappen niet op het spel zet als het je wel lukt om hem erbij te betrekken.

edit: dit is dus mijn antwoord op hoe de combinatie vriendje-vrienden bij mij zit. op dit moment combineer ik dat dus niet, bewust…