Twijfels over relatie van 3 jaar

Hallo ladies, ik zit de laatste weken ergens mee.

Ik heb een hele lieve vriend, we hebben nu al 3 jaar iets met elkaar, we zijn elkaars eerste. Ik was 14 toen ik wat met hem kreeg, mijn eerste echte liefde dus.

Allereerst wil ik kwijt dat ik ontzetten veel van hem hou, maar de laatste tijd begint er wat te knagen. Ik heb het gevoel dat ik iets mis. Ik ben al heel jong in deze relatie terechtgekomen en heb nooit echt andere ervaringen opgedaan. En als ik in de toekomst kijk zie ik mezelf niet zonder mijn vriend. Maar ik wil niet over 10 jaar het gevoel krijgen van “is dit alles”. Soms denk ik dan ook of er niet iemand anders rondloopt die misschien beter bij mij past etc. Daarnaast heb ik nooit de ervaringen van het “vrijgezelle leven” gehad.

Daarnaast verschillen we ook veel qua persoonlijkheid. Ik ben ontzettend spontaan, heb dromen en doelen, ambitieus etc. Hij is hierin compleet het tegenovergestelde, heeft geen dromen of doelen en “ziet het allemaal wel”. Hier kan ik me soms ontzettend aan ergeren omdat ik zelf wel heel erg ambitieus ben en ontzettend veel doelen heb. Ik ben dan ook bang dat hij mij in de toekomst misschien zal beperken in mijn doelen. We hebben beiden een hele andere kijk op de wereld…

Daarnaast ben ik degene die altijd met plannen en ideeen komt. Dat maakt me soms echt moe, dat ik degene ben die altijd initiatief toont. We doen geen spontane leuke dingen, hoewel ik daar erg van hou. Alles wat ik dan voorstel daar heeft hij geen zin etc.

Maarja, zoals ik al zei hou ik echt zielsveel van die jongen, ik kan me op dit moment ook echt geen leven zonder hem voorstellen. Misschien omdat ik al zo’n groot gedeelte van mijn nog “korte” leventje met hem heb doorgebracht. We kunnen onwijs met elkaar lachen en het leuk hebben. Hij is daarnaast ook heel lief voor me en doet echt niks verkeerd, echt een jongen van goud. Maar het is gewoon zijn persoonlijkheid tegenover de mijne.

Wat moet ik ingodsnaam doen. Ik merk dat ik sinds deze twijfels opspeelden ook wat minder leuk tegen hem ben. Is dit gewoon een fase waar ik doorheen moet, of niet? Ik heb het er vaker met hem over gehad, maar dat bracht ook niet veel hulp.

Liefs

Oei, lastig. Ik heb zelf ook zo’n soort relatie gehad. En het is lastig om te bepalen of jullie voor elkaar bestemd zijn of dat er een beter iemand rondloopt, omdat het jullie eerste relatie is. Bij mij ging het hierom uit, en ook opnieuw omdat hij geen initiatief nam. (Onze relatie was trouwens niet meer dan lust, dus dat speelde ook een rol) Ik denk dat dat iets jongensachtigs is. Ze willen eerst de kat uit de boom kijken en willen niets verkeerd doen. Ik denk daarom dat je hem dat niet kwalijk moet nemen.

En bedenk je eens waaróm je van hem houdt. Is hij heel lief voor je, of is het pure lust? Of ziet hij er gewoon goed uit?

Je kunt trouwens jullie verschillen ook als een positief iets zien. Misschien kunnen jullie zo van elkaar leren. Luister eens naar zijn ideeën, wie weet zijn die zo gek nog niet!

Heel lastige situatie dit, maar hoeveel toekomst zit er nu echt in een relatie die tot stand is gekomen toen je 14 was? Jullie zijn allebei zoveel gegroeid (en zullen dat nog doen) en je botst nu al op al jullie verschillen. Je bent nog jong en als je je nu teveel bindt aan hem is de kans groot dat je in de toekomst inderdaad een gevoel krijgt van ‘is dit het nou’.

Dit. En als het praten over wat jou dwars zit niks oplevert, dan houd het denk ik ook vroeg of laat op, want hij zal niet ineens gaan veranderen…

nou ik las de 1e zin en toen ging ik al bijna over me nek maar over de titel gesproken derest heb k niet gelezen want is allemaal veelte lang. maar je moet sowieso twijfels hebben over je relatie want elke boy gaat vreemd. misschien niet nu. misschien niet over 2 jaar maar sowieso wel ooit op een dag dus kan je m beter nu al verlaten

^ Wat is dit toch met je verbitterde reacties? Sorry als jij slechte ervaringen hebt, maar wat jij zegt slaat nergens op. Niet elke man gaat vreemd, net zoals niet elke vrouw vreemd gaat? Wtf?