Twijfel over relatie

Ik moet het even van me af schrijven.

Ik ben al 3 jaar samen met mijn vriend, sinds een jaartje wonen we ook samen, in het begin ging alles heel goed, ik zat wel thuis vanwege dat mijn werk gesloten was door corona dus deed veel in het huis qua schoonmaken/koken etc. Dat vond ik helemaal niet erg want had toch niet te doen. Mijn vriend werkte gewoon.

De irritaties/veranderingen begonnen toen mijn werkveld weer open mocht en ik full time ben gaan werken. Ik werk 6 soms 7 dagen per week. Sommige weken ook iets minder ligt er net aan. Ik werk vooral in de avonden en mijn vriend werkt overdag 5 dagen in de week.

Het begon dus dat ik eindelijk weer kon werken en minder in het huis kon doen waardoor mijn vriend ook meer in het huis moest gaan helpen. Dit ging bij hem met veel geklaag en heb hem veel zijn kont achterna moeten zitten met vaak de teleurstelling dat iets wat ik gevraagd had niet gedaan was. Ik deed op mijn vrije ochtende/middagen ook veel in huis voordat ik naar mijn werk moest. Uiteindelijk begon ik me hier zo aan te irriteren dat het leek of ik een puber moest opvoeden, ik heb ook naar hem uitgesproken dit te veranderen omdat het anders niet zou werken zo. Dit is gelukkig ook verander en daarin doet hij ook nu erg zn best. Alleen toch twijfel ik over onze relatie omdat hij afgelopen tijd heel anders gedraagt dan de jonge die ik heb leren kennen 3 jaar geleden.

Sinds alles weer open is is hij elk weekend hele weekend aan het feesten, roken, wiet roken, terwijl hij thuis nooit rookt alleen op feestjes. Hij gaat elk weekend tot het gaatje. Toen ik hem leerdere kennen moest hij niks van roken/wiet hebben, ik ben daar zelf ook niet van. Prima als hij het eens in de maand zou doen maar elk weekend, dat vind ik raar aamgezien hij er eerst niks van moest hebben. Aankomend weekend gaat hij ook XTC proberen op een feest, ook weer iets wat ik totaal niet van hem gewend ben. Ik werk zelf altijd in de weekenden dus snap dat hij dan wat leuks gaat doen maar elk weekend tot het gaatje is niet oke.

Ik merk ook dat zijn gedrag is verandert tegen die tijd. Vorige week was hij een week op wintersport zonder mij omdat ik moest werken. Is hij 3 avonden in zijn eentje uit gegaan, zonder daar iemand te kennen, omdat hij zin had in drankjes en gezelligheid. Ook was hij daar naar een club met gogo dansers en stuurde die een filmpje naar mij. Dus ik zei hou dat voor jezelf dat hoef ik niet van jou te zien te krijgen dat vind ik niet fijn. En dan krijg ik als antwoordt stel je niet zo aan ik bedoel er niks mee. Dat ik denk als ik zeg ik vind het niet fijn waardeer je dat van elkaar en zeg je is goed.

Ook wordt hij de laatste tijd heel snel boos waardoor ik aan mezelf ga twijfelen of het dan aan mij ligt. Vd week waren we boodschappen doen en was hij op zn telefoon terwijl ik om zijn hulp vroeg opzoeken hoe XTC werkt voor aankomend weekend. Dus ik vroeg heel normaal leg je telefoon even weg dat kan ook thuis we zijn nu boodschappen aan het doen. Kreeg ik gelijk een weerwoord “ik mag toch even kijken duurt maar paar minuten” dus ik zei weer heel normaal leg even weg en kom me helpen toen zei hij “nou ik kan ook weg gaan dan doe je maar lekker alleen boodschappen” Door dat soort dingen ga ik zo aan mezelf twijfelen, ligt het dan echt aan mij? Dan spreek ik naar hem uit dat ik zijn gedrag niet zo fijn vind en dan zegt hij altijd iets in de zin van dat ik me aan stel en er niet zo’n groot ding van moet maken. Zo gaat het met meerdere dingen elke keer. Nog 1 voorbeeld. Ik ging met hem samen ontbijten in het weekend maar al het drinken in de koelkast was op omdat we boodschappen moesten halen, het enigste wat er stond was cola, dus hij pakte om 9 uur smorgens cola, dus ik zei liefje dat is voor in de avond niet om in de ochtend bij je ontbijt te drinken, dan pak je water of pers je sinasappelen. Ging hij weer helemaal uit zijn plaat “ja je bent niet mn moeder ik mag zelf bepalen wat ik pak jij zegt niks over mij” dat ik weer iets zo had van als jij dit bij je ouders in de ochtend zou pakken zouden hun er ook wat van zeggen. Dit drink je gewoon niet in de ochtend.

Vorige maand waren we ook 3 jaar samen hadden we afgesproken om een kadootje voor elkaar te halen, dus ik iets naar hem doorgestuurd kon hij het niet bestellen omdat binnen een week al zijn geld op was aan uitgaan, alcohol, sigaretten, wiet.

Ik weet gewoon niet zo goed wat ik moet. We wonen in een prachtig appartement en hebben het goed alleen zijn gedrag is zo verandert, hij is niet meer de jongen waar ik toen verliefd op ben geworden.

Sorry voor het lange verhaal, hoop dat iemand me advies kan geven! X

Het lijkt inderdaad of je een relatie hebt met een kleuter. Krijgt hij zijn zin niet, gaat hij irritant doen. Heeft hij voordat jullie gingen samen wonen nog op zichzelf gewoond of is hij meteen door gegaan uit het ouderlijk huis?
Het is prima om nog dingen te proberen, maar laat er niet je relatie vanaf hangen

Hij is gelijk vanaf zn ouders met mij gaan samen wonen. Niet eerst alleen.

Waren zijn ouders misschien heel streng? Dat hij nu iets heeft van, nu kan het eindelijk? Maar desondanks is het wel heel erg dat jij hem moet aanspreken als een puber. Ik zou het gewoon eens goed duidelijk maken dat je zijn gedrag niet vind kunnen en dat je je voelt als een moeder, zoals je hier zegt. Hopelijk begrijpt hij het dan. En misschien ook eens goed om te vragen waar al die interesse voor dat losgaan in het weekend ineens vandaan komt.

Nee zijn ouders zijn niet heel streng. Ik ga het van het weekend als ik een dagje vrij ben erover hebben. Ben alleen zo bang dat hij dan gelijk weer tegen me in gaat en zich aangevallen voelt.

Dan zou ik er voor zorgen dat je ergens in privacy kunt praten maar ook weg kunt als hij inderdaad weer tegen je in gaat. Iemand die jou niet respecteert, ook tijdens een discussie of ruzie, verdoet je tijd.

Ook zou ik niet eens wachten tot je een dag vrij hebt, zou juist iets gepland staan zodat je op tijd weg kan, is het gesprek niet positief geëindigd? Dan staat je de keus of je nog verder wilt met een kleuter wie niet alleen zijn eigen grenzen over gaat maar ook jouwe

Dit is een herkenbaar gedrag van een gebruiker. Hier moet je heel erg consequent in zijn. Je moet hier zodanig duidelijk in zijn dat hij eigenlijk in de nauw wordt gedrukt. Laat ik even een voorbeeld noemen. Geef hem een keuze: de relatie? Of het feesten? Je moet duidelijk zijn dat hij jou kan verliezen door het gedrag en gebruik die hij vertoond. Maak het bespreekbaar met je ouders. Maar ook zijn ouders als je dat zelf wil. Bij een persoon die gebruikt/ verslaafd is moet je vooral duidelijk voor jezelf en diegene zijn.

Het is voornamelijk belangrijk dat je je grenzen stelt. Maar vooral consequent bent. Hij gedraagt zich kinderlijk door het gebruik van drugs. Doordat hij regelmatig gebruikt vraagt zijn lichaam er naar. Hier zou je voor jezelf een duidelijke keuze in moeten maken. Je dierbare in kennis stellen voor het geval het nodig is. Het moet niet zo zijn dat jij op straat komt te wonen door je vriend die niet meer van de drugs af kan blijven.

Bespreek dit met je vriend dat je er niet van gediend bent dat hij zo is geworden. En dat daar dus consequenties aan zitten. Als hij daar niet mee eens is dan lijkt het mij al duidelijk dat jullie relatie niet lang meer gaat duren.

Het allerbelangrijkste is toch wel dat je hierover praat.

Timca Peters

Ik denk heel eerlijk gezegd dat het voor mij klaar was geweest. Ik zou zelf ook niet met iemand een relatie willen die (regelmatig) drugs gebruikt.

Maar ook omdat je zegt dat het niet meer is zoals het was. Weet je dat je dit voor altijd wil?