[True Story] Kim's leven

Hee, ik weet niet of ik veel ga schrijven, aangezien de scholen alweer beginnen, maar ik wil even mijn verhaal hier ‘dumpen’. Het verhaal gaat over Kim, die het niet altijd makkelijk heeft. Het verhaal is deels gebaseerd over mijn leven.
-----------------------------------------------------------------------

[i]‘Morgen is die high tea van Little Paris, hé.’ Ik zag opeens een hand voor mijn ogen bewegen. Ik schrok op uit mijn gedachten. ‘He Kim, ben je er wel? Waar zit jij toch altijd met je gedachten?’ vroeg Denise, mijn beste vriendin. ‘Sorry, maar ik zit even bij Ashley, in mijn gedachten dan.’ Ashley is ook een van mijn beste vriendinnen, die 4 jaar terug aan kinderkanker leed, maar die ze toch heeft overleefd. Maar 6 maanden is er weer een tumor haar lijf binnen gedrongen. De kanker is hier in Nederland niet te behandelen, maar in Duitsland wel. Alleen kost dat 20.000 euro. Daarom heeft Little Paris, het restaurant waar Kim werkt, een high tea georganiseerd, die gesponsord wordt door een aantal lokale namen. voor meer informatie kijk op: http://stichtingwhitelily.webklik.nl/page/voor-wie

Denise en ik liepen een paar rondjes door de wijk, tot we opeens Freek zagen. Freek is het vriendje van Jessica. Denise en ik willen de vriendschap met Jessica verbreken, omdat er teveel is gebeurd. ‘Hee, waar is Jessica?’ vroeg ik aan Freek. ‘Weet ik niet, waarom dan?’ Even keek ik Denise aan, met mijn: zullen-we-het-vertellen-blik. Denise sloeg haar ogen neer. ‘Zeg maar gewoon dat ze vanavond om half 10 op MSN moet komen.’ zei ik en schonk hem een kleine glimlach. ‘Oke.’ zei Freek, terwijl hij zijn schouders ophaalde en weer verder liep. ‘Hoe gaan we het zeggen tegen Jessica?’ vroeg Denise. Daar wist ik even geen antwoord op terug. ‘Ik denk toch dat we het in een groepsgesprek moeten gaan zeggen, dan komt het toch harder aan. Dat klinkt hard, i know, maar het leven is hard, en wat zij ons aan heeft gedaan, is even erg.’ Denise knikte langzaam.

Nadat we beide thuis hebben gegeten, liep ik naar het huis van Denise, wat niet ver weg is. We liepen naar haar kamer. Licht oranje, met veel ruimte. Ik plofte neer in de oranje zitzak. Op de een of andere manier heerste er een spanning tussen ons. ‘Ik heb wat gehoord van Freek.’ zei Denise zonder mij aan te kijken. ‘Wat dan?’ vroeg ik haar. ‘Dat jij zei tegen Kelsey dat ik heb rondgelult over de relatie van haar en Tom.’ Dat kwam hard aan. ‘Dat heb ik helemaal niet gezegd, waarom zegt Freek zoiets?’ zei ik. ‘Ik weet het niet.’ zei Denise. ‘Ik heb het niet gezegt, en als ik het zou zeggen, het is al 1 jaar geleden. Je gaat naar havo, een hele andere klas dus. Let it go. Dat is de enige raad die ik je kan geven.’ zei ik. Denise keek me aan, ik zag dat ze moeite had met het bedwingen van haar tranen. ‘Makkelijk praten heb jij zeg. Het is dan wel een jaar geleden, maar ik weet nog toen jij veel problemen kreeg twee jaar terug. Weetje nog, toen je het geheim van Layla aan haar vijand vertelde, Jessica. Layla kwam de volgende dag huilend naar school en de hele klas was tegen je. Behalve ik, Jessica en Sascha. Maar dat waren dan ook de enige. En dat is net zo iets als dit, Kim. Jij hebt het nu nog steeds niet achter je gelaten, en het is al 2 jaar geleden.’ Ik beet even op mijn lip om niet te huilen. Dat was een heel drama geweest, 2 jaar geleden, wat haar nog steeds achtervolgt.[/i]

En, verder of niet?

ja verderrrr !

up:blush:

up

Up, leuk!!