troubled past, dark future

oke, dit is het dan. ik wil al heel lang een verhaal beginnen en ben nu vol inspiratie dus ik kan het in ieder geval proberen :wink: wees vooral eerlijk, positief of negatief. Tips zijn altijd goed.

troubled past, dark future

proloog

Mijn benen begonnen te rennen, mijn hart begon harder te pompen en het zweet stond op mijn voorhoofd. De omgeving vloog langs mij heen zonder indruk op mij te maken. Ik hoorde voetstappen achter mij en was bang dat het geluid dichterbij kwam. Mijn adem stokte en langzamerhand voelde ik mijn benen niet meer, maar ik had door dat ik nog steeds aan het rennen was. De tranen begonnen met lopen, langs mijn wangen bevruchtten ze de aarde van wat vocht.

Ik hoopte dat hij gestopt was, maar ik kende hem goed genoeg om te weten dat dat niet het geval was. Hij zou blijven rennen, maar dit was in mijn geval het zelfde. Mijn dorp was bijna in zicht en dan was ik godzijdank uit dit bos. De laatste meters zou ik zelfs kunnen sprinten. Maar toen ging het fout, mijn enkel zwikte en mijn lichaam raakte de grond. Mijn hoofd bonkte toen diehet fietspad raakte. Een plas bloed vormde zich onder mijn hoofd toen het via mijn haar op de grond sijpelde. Geschokt door de plotselinge val en het bloed probeerde ik op te staan. Maar het lukte mij niet, mijn lichaam wou niet meewerken aan mijn eigen redding. Mijn hoofd kon niet reëel meer denken en mijn enkel gaf een zeurende pijn. Na verscheidene mislukte pogingen probeerde ik het nog een keer. Het mislukte, maar niet door mijn eigen lichaam. Er klemde zich een hand rond mijn pijnlijke enkel. Ik opende mijn mond om te krijsen maar het geluid bleef haken in mijn keel. Ik begon te vechten tegen zijn kracht. Greep naar omliggend natuur waar ik mij aan kon binden maar langzaam gleed ik achteruit over het fietspad. Ik wist dat ik had verloren en probeerde opnieuw te krijsen maar nu kwam het geluid niet eens tot mijn keel. Het vechten werd moeilijker doordat de pijn zich verder ophoopte en de vermoeidheid sloeg toe. Mijn oogleden zakten langzaam naar beneden maar ik wou de controle niet kwijtraken, ondanks dat ik wist dat ik die al minuten geleden kwijt was geraakt.

Spannend!
Ik ben benieuwd naar wat er gaat gebeuren!

Sommige zinnen kloppen niet helemaal of lezen niet zo lekker, dus ik zou je stukje nog eens nalezen. :slightly_smiling_face: