Transgender

Hey, ik ben Roseanna, een apart meisje met kort haar en die zich altijd zo vreemd gedraagd. Alhoewel, dat is wat mensen van mij vinden. Ik heb emotionele steun nodig, dus ik post dit topic. Dit is een van de eerste keren dat ik een topic maak, so don’t blame me if I do something wrong.

Ik ben transgender. Ik bind mijn borsten af waardoor ik niet diep kan inademen. Ik knip mijn haar kort waardoor iedereen denkt dat ik een jongen ben. Maar ik ben geen jongen. Wanneer ik mensen vertel dat ik een jongen wil zijn, they tell me that’s not how I am, omdat ik altijd dat meisje met de barbiepoppen was. But who cares dat ik met barbiepoppen speel? Dit maakt me gewoon aan het janken. Niemand mag mij, omdat ik mezelf ben. Mijn moeder vertelt me om me normaal te gedragen tegenover mijn klasgenoten zodat ik geaccepteerd word. How many times do I have to tell my mom that I do not am a normal person?

Ik ben woest. Serieus woest. Waarom moet ik in hemelsnaam een jongen willen zijn? Waarom ben ik niet blij met mijn lichaam? Ik heb hier zo’n genoeg van.

Ja, ik ga ook naar een therapeut, maar daar heb ik geen hol aan. En mijn beste vriendin denkt ook dat het niet serieus is. Waarom zou het uberhaupt niet serieus zijn? Dit is geen fase, of iets dergelijks.

Ik ben zo boos, oh em gee.

ik vind het echt rot voor je dat je je zo voelt, hopelijk komt er een tijd dat je je beter voelt over je identiteit, misschien is veranderen van therapeut al een begin?

verder wil ik nog even zeggen dat als je niet goed kunt ademen met je huidige binder, je misschien een andere moet proberen, ik heb goede dingen gelezen over binders van gc2b. Comfort is belangrijk, zeker als je je al niet fijn in je vel voelt zou je niet nog fysiek discomfort moeten ervaren…

Ik kan ook echt heel goed begrijpen dat je boos bent op je omgeving, je hoort gewoon serieus genomen te worden.

Ik denk dat je moet zijn wie je bent, en als jij je identificeert als jongen dan moet je dat vooral zijn. Daar is helemaal niks mis mee.

Zelf kan ik er heel moeilijk tegen dat je je jezelf apart noemt en niet normaal. Alleen omdat je in het verkeerde lichaam bent geboren betekent niet dat je niet normaal bent of apart. Verder het niemand mag mij omdat ik mezelf ben, ik denk niet dat de hele wereld je niet mag. Ik denk dat dat foute gedachtes zijn en dat je echt wel mensen kan vinden in je leven die je wel accepteren voor wie dat je bent. En mensen die er voor je zijn en die je steunen.
Ik denk dat dit vooral een bericht is wat past binnen het ‘wat wil je even kwijt’ topic. Omdat je niet echt om advies of iets vraagt.
En mijn ongevraagd advies is dat je vooral jezelf moet zijn, neem de regie over je eigen leven en probeer het positieve in het leven te zien. Want je bericht komt heel negatief over, je eigen zelfbeeld maar ook je blik op je omgeving. En ik denk vooral dat mensen positiviteit in hun leven moeten hebben.