.

.

Lastig, maar ik snap je wel. Heb je hobby’s? School? Werk? Dat je van de zaterdag een werkdag of studiedag maakt. Sport je? Dat je op die manier bezig bent en vrienden maakt.

Goed dat je iets wil vinden om je zaterdag mee te vullen :slightly_smiling_face:, wat dacht je van werk? Misschien een sportvereniging/sportgroepje zoeken? Of gewoon zelf gaan sporten op die dag. Of een andere hobby? Misschien teken/drama/muziekles, of iets anders creatiefs. (Naailes bijvoorbeeld).

Ik zit nu in de 5e van het gymnasium. Ik heb wel wat hobby’s (ik speel gitaar, hou van gamen) maar niet echt iets dat me heel erg grijpt. Ik werk op zaterdag van 12:00 tot 18:00. Ik heb deze baan puur genomen om er niet aan te hoeven denken. Ook sport ik een keer per week, hoewel ik dit vaker probeer te doen.

Het is meer dat op het moment dat ik me hierdoor rot voel, ik ook minder zin krijg ik leuke dingen, wat voor een soort neerwaartse spiraal zorgt.

Ik voel me ondanks alles wat ik zou kunnen nog best alleen. Best triest eigenlijk :flushed:.

Ga dingen doen. Ga gewoon na het sporten iets drinken in de kantine, ga vaker sporten etc. Dan kom je vanzelf wel in contact met mensen.

Heb je op de middelbare geen vriendinnen om iets mee te doen?

Ik herken mezelf hier heel erg in. Ik heb ook een relatie gehad met iemand die heel veel tijd aan zijn hobby’s en vrienden besteedde, door de weeks en in het weekend. Als we dan aan het appen waren (die momenten werden op gegeven moment schaars) stopte hij altijd het gesprek om weer verder te gaan met andere dingen. Ik gaf mezelf ook de schuld van het rotgevoel dat ik ervan kreeg, heb ook al mijn vrije tijd ingevuld met nog meer nieuwe hobby’s, maar het hielp mij allemaal niks. Uiteindelijk is gebleken dat het aan hem lag, dat hij toch niet zo klaar was voor de relatie die we toen hadden (we hadden 8 maanden en het was erg serieus), hoewel we het nog erg gezellig hadden als we bij elkaar waren, kon mij gewoon als we niet bij elkaar waren niet de aandacht geven die ik nodig had, en zo werd mijn aandacht voor hem dus teveel (dus dat “clingy”). Het is toen uitgegaan, en ik moet eerlijk zeggen dat ik geniet van de vrije tijd die ik nu heb gekregen die ik voorheen vol probeerde te proppen zodat ik maar niet aan hem hoefde te denken.

Je hebt met hem gepraat, en er is geen verandering gekomen? Een relatie doe je met z’n tweeën, dus jij zou niet de enige moeten zijn die zich probeert aan te passen, want daar word je diep ongelukkig van. Ik hoop dat je hier niet al teveel van schrikt, maar ik zou toch even goed nadenken over of het zin heeft verder met hem te gaan als het hem niet lukt meer tijd voor jou te krijgen. Ook al houden jullie van elkaar, als de een geen tijd heeft voor de ander past een relatie misschien niet meer in zijn leven als hij het niet kan opbrengen te veranderen.

Ik hoop dat je hier iets aan hebt, veel sterkte :sob::muscle:

Dank je wel voor je reactie Holding. Heb er zeker iets aan. :slightly_smiling_face:

Blij om te weten dat ik niet de enige ben die dit soort dingen ervaart.